THE SILENT BILLIONAIRE

CHAPTER 17: SHADOWS AMONG THE FIGURES

Tahimik ang hallway ng Alcoveza headquarters, ngunit sa bawat hakbang ni Jance, ramdam niya ang bigat ng presensya sa paligid. Hindi lang mga executive, kundi mga mata ng potensyal na kalaban. Lahat ay parang sumusubaybay, nakatago sa likod ng professional masks.

Si Hanna, tahimik na sumusunod sa kanya, hindi pinipilit na magsalita. Kahit sa simpleng gesture ng pagtataas ng kilay niya, alam ni Jance ang mensahe: “Watch out. Be careful.”

Sa office niya, ang laptop ay nagliwanag sa dilim ng umaga. Ang demo account, na dati ay parang laro, ngayon ay parang battlefield. Ang alert notifications ay tumutunog ng tuloy-tuloy—una’y maliit na pattern, ngunit unti-unting lumalaki, mas komplikado.

“Someone’s probing deeper,” wika niya sa sarili, mabilis ang mga kamay sa keyboard, sinusuri ang bawat transaction, bawat virtual trace.

Hanna lumapit, hawak ang coffee mug. “Ano bang nangyayari?”

Tumitig si Jance sa screen, mata’y focus sa graphs at numbers. “Testing me… hindi lang numero, may strategy sa likod. Parang gustong hulihin kung paano ako mag-react.”

Huminga si Hanna. “Hindi lang sa screen ‘to… baka may external angle. Who knows who’s behind this?”

Ngunit bago niya natapos ang sagot, nag-zoom in si Jance sa isang transaction. Ang pattern ay deliberate—someone trying to trigger him into panic. Ngunit sa halip, nakangiti siya. “They don’t know… hindi nila alam na may calm under pressure ako. Every move I make, calculated.”

Sa kanyang isip, bumuo siya ng counter strategy—hindi basta reaktibo, kundi proactive. Ang demo account ay naging tool, hindi lamang para sa financial training kundi para makita ang kalaban.

“Okay,” wika niya, tinitingnan si Hanna. “Need your eyes on this. Watch patterns, follow the subtle shifts. If anything unusual shows, tell me immediately.”

Si Hanna tumango, determined. “I’m ready.”

Habang nagtutulungan, ang tension ay unti-unting nagiging energy—isang halo ng focus at silent understanding. Hindi nila kailangan magsalita; bawat galaw ay synchronized.

Lumipas ang ilang minuto, at ang unusual transactions ay nagbago pattern—parang may backdoor attempt, isang masked probe sa demo account.

Jance tumayo, lumakad sa window, tanaw ang lungsod sa ibaba. Ang skyline ng Makati ay kumikislap sa umaga, ngunit sa mata niya, ito ay parang mapa ng potensyal at panganib.

“Someone wants to intimidate me… to make me react rashly,” wika niya. “Pero hindi nila alam—every move I make, may strategy, may foresight.”

Si Hanna lumapit, bahagyang hawak ang braso niya. “We have each other. Don’t forget that.”

Ang bahagyang pressure ng kanyang touch ay nagbigay ng kakaibang warmth sa gitna ng corporate tension. Jance tiningnan siya, maliit na ngiti, nagpasalamat sa silent support.

Ngunit bago pa man niya ma-process ang maliit na moment, lumabas sa screen ang sudden alert: “Unauthorized access traced. Location identified.”

Ang utak ni Jance ay nag-zoom in sa digital footprint. Ramdam niya ang init ng adrenalina—may kalaban, may plan, at malapit na silang magtagpo sa real world.

“Let’s move,” wika niya, mabilis ang kilos, at si Hanna ay kasabay na nag-adjust sa kanyang pace. “Hindi lang ito laro sa screen… time to see who’s behind this.”

Bawat hakbang sa hallway ay may tension. Bawat lift ride ay may anticipation. Ang building, dati ay office, ngayon ay parang chessboard, bawat corner ay posibleng panganib.

Pagdating sa lobby, nakita nila ang security footage—isang unknown figure, masked, mabilis ang galaw. Ngunit sa matalim na pagsusuri ni Jance, may pattern sa kanilang movement, parang familiar style, parang… testing his limits.

Huminga siya, mabilis na na-assess: “Not random. Deliberate. Parang may agenda na sinusubok ako. Need to trace, need to act fast.”

Si Hanna tiningnan siya, mata’y seryoso. “This is bigger than we thought.”

“Exactly,” sagot ni Jance. “At this point, every second counts. We don’t panic. We calculate.”

Habang lumalapit sila sa elevator, naramdaman ni Jance ang malamig na hangin sa likod niya—isang warning, o marahil prelude sa isang laban na hindi lang digital, kundi personal.

Ang building ay tahimik, ngunit sa mata niya, ang buong corporate empire ay nagiging playing field—at siya, sa gitna, ay hindi lamang nagbabantay; siya ang maestro ng unseen moves, nakikita at hindi nakikita.

At sa sandaling iyon, naramdaman niya na ang susunod na galaw ay magiging kritikal—hindi lang sa negosyo, kundi sa lahat ng personal stakes na nakataya.