Takot ang aking naramdaman sa kaniyang ginawa. Pinilit kong kumalma sa nangyayari ngayon at paglunok na lamang ang nagawa ko.
“Leave,” mahinang bulong ngunit napupuno ng otoridad. “K-kailangan mong lagyan…” lumunok ako muli at itinuloy ang aking sasabihin. “Kailangan mong lagyan ng gamot ang sugat mo.” pilit na pilit ang boses ko na walang bahid ng takot kung sabihin iyon sa kaniya.
“I don’t need your f*****g help, Ris. Leave before I kill you.” kahit nakatutok pa rin sa aking sintido ang kaniyang malamig na baril ay huminga lang ako ng malalim. “Alam kong hindi mo kayang gawin ‘yan, Trevo-”
Sandali lang nang sabihin ko iyon nang hilain niya ang aking damit at iniharap sa kaniyang harapan. Napapikit ako nang maramdaman ko kung paano niya itulak ang likod ko sa kaniyang pintuan.
Napa
