bc

SEDUCING MY HOMOPHOBIC ROOMMATE

book_age16+
0
FOLLOW
1K
READ
love-triangle
HE
opposites attract
playboy
badboy
gangster
sweet
bxb
lighthearted
campus
highschool
secrets
naive
like
intro-logo
Blurb

Kaii Zane is an openly gay, confident, and knows excactly what he wants. What he didn't expect? To end up sharing a small apartment with Dylan Vance, the school's biggest bully, arrogant and someone who absolutely hate gays. Will they end up hating or slowly falling for each other?

chap-preview
Free preview
CHAPTER 1
SEDUCING MY HOMOPHOBIC ROOMMATE Maghahating gabi na pero nakahiga lamang ako habang naghihintay na dalawin ng antok. Kahit anong gawin ko, hindi pa talaga ako makatulog. "Someone's in there? May tao ba diyan?" pagtawag ng boses lalaki mula sa labas ng tinutuluyan kong apartment. Napabalikwas ako ng bangon at dali-daling naglakad para pagbuksan ito. Sinong tao naman kaya ang kakatok ng ganitong oras? Isturbo naman talaga, kung kailan matutulog na ako. Pagbukas ko ng pinto ay laking gulat ko nang tumambad sa akin ang isang lalaki. Iniangat nito ang tingin sa akin. "You're such a slowpoke, kanina pa ako nandito sa labas." Natigilan ako at hindi agad nakapagsalita. Nang magtugma ang aming mga mata, doon ko pa lamang napagtanto na siya pala si Dylan Vance, kaklase ko at isang kilalang bully sa school namin. Pero bakit naman kaya siya nandito? "Tumabi ka nga diyan," mariing ani nito, kita sa mukha ang labis na inis. "Huy, bingi ka ba, tabi sabi." I raised my brows, out of confusion. "Nasisiraan ka na ba ng ulo? This is my room, kung pwede lang, umalis ka na dahil isturbo ka sa tulog ko." "Are you freaking deaf? I said, get out of my way," pagbangga niya sa akin, hindi ko na siya nagawang pigilan pa kaya dire-diretso na itong pumasok sa loob. Inilagay nito ang kaniyang maleta sa may gilid at mabilis na nahiga sa aking kama. I took a deep breath and fixed my posture. "You're really crazy, this is my room, naliligaw ka 'ata." He pretended as if he didn't hear anything. He just grabbed his earpods out of his pocket, tsaka isinuksuk iyon sa kaniyang tenga. "Anong oras na, nanggugulo ka pa dito, umalis ka na nga kung hindi tatawag talaga ako ng pulis," pananakot ko dito. Bumaling siya ng tingin sa akin, his eyes completely serious. Tipo ng tingin na parang walang gagawing maganda. "Can't you just stop? You're really pissing me off, I can't imagine myself living with a gay like you," he affronted me, his eyes locked on me. Mahina akong napatawa at pinagtaasan ito ng kilay. Even me, I can't imagine myself sharing a room with him. I can't imagine seeing this bully everyday. "In the first place, bakit ka ba nandito? You just entered my room as if it's yours, tsaka kama ko 'yang hinihigaan mo," I darted my gaze from his face to my bed. "Just so you know, I also rented this room, don't I have a right to be here?" I froze for a while and didn't know what to say. The fact that we will be living in the same room hasn't still sunk in. "I don't care whether you rented this room or not, ang gusto ko umalis ka na dito dahil ayoko na may kasama, especially you." Tumayo siya at biglang naglakad papalapit sa akin. Hinila niya ang kamay ko sabay inilapat iyon sa kaniyang dibdib. His chest was so hard, halatang maalaga sa katawan. I was enjoying, hanggang sa hindi ko na namalayan, kanina pa pala ako nakahawak dito. "Ano? Masarap ba hawakan? Hindi ba ito 'yung gusto nyo'ng mga bakla," he seductively said, stroking my hand through his chest. Mabilis kong binawi ang kamay ko and I just dropped my gaze down. Kung bakit ba kasi ang bilis kong maakit sa ganoon, worstly, sa kanya pa talaga. "Why did you pull your hand? Didn't you enjoy it?" he purred, trying to embarrass me. What's with him? Why is he doing this? He always bullies me. He always embarrasses me at school, pati ba naman dito sa apartment ko? Muli nga lang itong nahiga sa kama ko at naghubad pa ng kaniyang damit. Umiwas na lang ako ng tingin sa kaniya dahil mamaya baka kung ano pa ang isipin nito sa akin. I'm really not that kind of gay na katawan lang ang habol sa isang lalaki. I fixed myself. I stood straight and turned my gaze toward him. "Fine...I'll let you sleep here tonight," I bravely stated, arms crossed. He snapped his gaze back to me, brows frowned. "You know what? Kahit na hindi ka man pumayag, dito parin ako matutulog, this is also my room." I forced myself to calm down. Do I have a choice? I had no choice. From all people, bakit ba kasi siya pa ang naging roomate ko. "Ok fine...umalis ka na diyan sa kama ko, dito ka sa sofa matulog." "Why would I? Ikaw na lang matulog diyan, from now on, this bed will be mine," he clutched my pillow tightly. "You're really insane, that is my bed, tapos dito mo ako patutulugin sa sofa," I said, my voice heavy. "Ayoko parin, unless...you wanna sleep with me here, gusto mo ba?" he murmured, voice soft and teasing while biting his lower lips. This is my room yet he acted like it's his. How can I live with him? He is so bossy and arrogant. I can't bare seeing him everyday. Padabog kong kinuha ang unan ko, kahit ayaw ko ay napilitan na akong sa sofa na lang matulog. Matagal rin bago ako nakatulog dahil sa hindi talaga ako sanay sa sofa. Kinaumagahan, nagising na lang ako dahil sa ingay na nagmumula sa aking cellphone. Agad na akong bumangon at unang bumungad sa akin ang mukha ni Dylan, mahimbing pa rin itong natutulog. Pumunta ako sa kusina para magluto ng instant noodles dahil iyon na lang ang kakain ko. Nang maluto na ito ay nagsimula na rin agad akong kumain. "What's that? Where's food? Didn't you cook anything?" sunod-sunod na tanong ni Dylan sa akin, his voice raspy, walking towards me. Hindi ko na lang siya pinansin at nagpatuloy lang sa aking kinakain. Nagugutom pala, bakit hindi siya magluto? Wala ba siyang kamay? "Don't you just ignore me, cook something," he bossily ordered, brows snapped in irritation but I still pretended I heard nothing. Suddenly, he grabbed the noodles I was eating. He quickly ate it and made a proud face which totally exasperated me. "Akin na nga yan, kita mo namang kinakain ko 'di ba," I tried to snatched the noodles back. "No, this is mine, magluto ka na lang ng sa'yo." he refused and continued eating. "Ano ba naman, ang aga-aga pero nang-iinis ka na naman. Why don't you just leave?" mariing saad ko. "Why would I do that? Hindi ba nga sinabi ko na sa'yo that I also rented this room, tsaka parang noodles lang naman, magluto ka nalang ulit, mahirap ba 'yun." "It's not about the noodles, ang gusto ko maghanap ka ng ibang apartment, we can't live here, in the same room." "Ayoko nga, it's very exhausting. If you want, you leave," tanggi niya, as I expected. "At ako pa talaga papaalisin mo, sino pa nauna dito?" tanong ko habang nakataas ang isang kilay. "If you don't want to leave, then don't but I also won't leave this room as well." Alam ko namang hindi siya papayag. Napabuntong hininga na lang ako bago naglakad paalis. Rinig ko pa ang mahinang pagtawa nito na mas lalo lang dumagdag sa inis na nararamdaman ko. He won't leave? Then, I'll do anything para mapaalis siya dito, even if it would cost me everything. To be continue...

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

Unscentable

read
2.0M
bc

He's an Alpha: She doesn't Care

read
806.2K
bc

Claimed by the Biker Giant

read
2.0M
bc

Holiday Hockey Tale: The Icebreaker's Impasse

read
1.0M
bc

A Warrior's Second Chance

read
376.2K
bc

Not just, the Beta

read
358.7K
bc

The Broken Wolf

read
1.2M

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook