Hilal
Yakınlığı bedenimdeki ateşi körüklüyordu. Bana ne olmuştu böyle? Azgın bir kız oldum onun yüzünden. Bütün ateşi o yakmıştı. Bütün suç onundu.
Avluda annemi görünce durdum. Herkes uyumuş olmalıydı. Bizi beklememişlerdi ama o bekliyordu. Elinde bir poşet vardı. Bakmadan ilerledim.
- Kızım dedi sessizce. Hiç bakmadım. Ciwan elimi tuttu.
- Buyur anne. Bir sorun mu var? dedi.
- Şey ... biz bugün çarşıya çıktık da. Bunu da Hilal'e aldım dedi. Ben ona bakmıyordum.
- Zahmet etmişsin dedi Ciwan elimi sıkarak.
- Gerek yok dedim Ciwan'ın elini bırakıp merdivenlere ilerledim.
Ciwanla annem avluda kalmıştı. Odaya gittim. Arkama bakmak istemiyordum. Beş dakika sonra Ciwan geldi. Çoraplarımı çıkarıyordum. Pijamalarımı giymiştim. Üzerime baktı. Sonra da poşeti sehpanın üstüne indirdi.
