LOVING ARMS.

Chapter 6

Olivia Relish

Kalalapag lang ng eroplano sa bohol- panglao International Tag Airport at Mahigpit ang kapit ni Huno sa kamay ko at maaga rin kaming umalis sa bahay ko. Mas excited pa ang binata sa akin umuwi ng bohol for vacation namin dalawa.

Nagkakaroon naman kami ng vacation ni Huno taon-taon. Iyon nga lang, sa ibang lugar ng pilipinas namin pinipili magbakasyon dalawa at sa labas ng bansa. Yung malalapit na bansa lang, sa pinas ang amin pinupuntahan. Para sa one week na vacation namin. Pero minsan kasama ang familya ng binata, kapag lumalabas kami at iniinvite lang din kaming mamasyal. so I've been to many different countries when we go on vacation.

"Hindi ako mawawala, Huno... Lugar ko ito..." Reklamo kung saad sa kanya ng pansin ko kasi na mahigpit ang hawak niya sa kamay ko. Siya na rin nagdala ng shoulder bag ko.

"There are many people here. They might crash you, Olivia..." Pagpro-protekta niyang sabi sa akin. Hindi na ako kumibo sa katwiran niya sa akin. Bangkos hinayaan ko siya sa gagawin niya. Yes, nagkataon na maraming tao ngayon sa airport. Maraming banyaga akong nakakasalubong sa paglalakad namin para kunin ang baggage namin at pansin kuna rin kanina pa, na agaw tangin ang physical na anyo ng binata sa loob ng Airport. Kahit mga banyaga rin na papatingin sa kanya.

Huno ignores the people watching him. Sanay na siya kaya balewala na iyon sa binata. At hindi na rin kami nagpasundo ng binata sa Airport. Nagrent nalang kami ng masasakyan papunta sa bahay ng mga magulang ko. After namin makuha ang baggage namin. Lumabas kami ng Airport at dun ang naghihintay samin ang sasakyan pati ang driving na rin.

"Magandang gabi po. Ma'am and Sir.... Welcome to bohol po..." Magalang na bati sa amin ng driving at kinuha sa amin mga dala namin baggage at nilagay sa likod ng sasakyan.

"Maraming samalat, po... Manong.." Bati ko rin sa kanya bago siya umalis sa harap namin. Binuksan ni Huno, ang pinto ng sasakyan at pinauna niya akong pinapasok at sumunod siya sa akin. Ang tahimik niya ng mapansin ko at sinandal ko ang ulo ko sa balikat niya.

"Kain muna tayo? Bago tayong dumiretso sa bahay namin, Huno..." Pagsisimula kung kausapin siya..

"Malayo ba ang bahay niyo rito? Magmula dito, Olivia?" Malambing na tanong niya sa akin at kumapit ako sa matipunong braso ng binata...

"Ahmm... Isang oras lang ang layo ng bahay ko rito... Kaya pwede na tayong kumain muna... Anong sa tingin mo? Para masabi natin kaagad sa driving..."

"Okay... Para pagdating natin dun sa bahay niyo. Kapag pahinga na tayo... " Mahaba-haba rin ang byahe namin ni Huno hindi rin biro ang mapagod kahit nakaupo lang kami sa airplane, kaya na sabi ito ng binata.

"Pasensya kana... Na pagod ka..." Paumanhin ko sa kanya at hinaplos ko ang braso niya hawak ko. I give him smack kiss in the lips.

"Not much Olivia, don'tworry... Pero gusto kunang humiga..." He said. Talagang feel ko na gusto ng humiga ng binata.

"Manong... Pwede bang dalhin niyo kami sa malapit na restaurant dito tsaka po, 'yung masarap na rin po..." Pakiusap ko sa manong ng pumasok siya sa loob at naupo sa driving set.

"Yes, Ma'am... Meron po akong alam. Para gusto niyong restaurant, dito... Dalhin ko po, kayo ni Sir. Dun..." Mabait na sabi ni manong sa akin at mabuti talaga may alam ang driving magsundo sa amin. Siguro matagal nang gawain ni manong ito kaya alam siya sa mga kailangan hingin saka nila ng magiging sakay nila.

"Maraming samalat, po..." Sabi ko. Nang matapos kung kausapin siya at pinagsikloob ni Huno ang kamay namin ng umandar na ang sinasakyan namin kotse...

"Alam ba ng parent's mo na ngayon ang dating, natin Olivia?" Hindi ako kumibo sa tanong ni Huno sa akin. Yes. Alam ng parent's ko pero hindi ko sinabi na may kasama akong uuwi at lalaki pa ito. Alam ko magugulat ang mga magulang ko sa makikita nila.

"Olivia?" Muling tawag sa akin ni Huno at inangat niya ang ulo ko mula sa kanyang balikat.

"Oo, naman... Tinanong nga nila kung anong oras ang dating ko sa Airport. Para daw masundo tayo... Sabi ko gabi, ang lapag ng airplane, natin sa Airport. Kaya huwag na silang mag-abala sa pagsundo sa atin..." I'm lying said to Huno.

"Okay." Little said and he kiss me my lips..

"Nandito po tayo sa restaurant, Ma'am and Sir...." Sabi ng driving kaya naputol ang paghahalikan namin ng binata.

"Sumama na po, kayo sa amin, Manong... Kami na po ang bahalang magbayad sa kakain niyo, Di'ba, Huno?" Ngumiti si Huno sa akin.

"Oo, naman... Sumama na po kayo? " Pagpipilit ni Huno kay manong at mukhang nahihiya sa pag-anyaya namin ng binata sa kanya.

"Sige, po, Sir... Pero ibang table nalang po ako uupo. Kung mamarapatin niyong dalawa?" Hiling ng driving namin sa amin at nagkatinginan kami ni Huno sa mga mata at nagkaunawaan sa sagot.

"Sige, po... Manong, kung 'yan gusto, niyo... Sunod nalang po kayo sa amin..." Tumango nalang ang driving kay Huno at bumaba na kami ng binata sa kotse at nagtungo sa restaurant. Malaki ang restaurant at maganda sa labas palang mukhang mamahalin ang pagkain dito at marami din tao dito. Na approve ang mamahalin na pagkain sa restaurant.

Huno and I entered and greeted us. There are already male guards at the entrance, and a waitress is waiting inside the door of the restaurant.

Hinanapan niya kami ng mauupuan pati sa kasama namin. Mapanuri ang tingin waitress kay Huno. Pero walang pakialam ang isa sa tingin na iyon ng waitress, nag-aasikaso sa amin tatlo.

Naupo kami at may binigay na menu sa para sa mga pagkain nila rito. Lahat ay mukhang masarap habang isa-isa kung tinitignan ang mga picture ng mga pagkain sa menu nila. Nahirapan tuloy akong pumili ng makakain. Pinoy food naman. Pero ibang version ang nasa mga pictures.

"Just give us your best food here. And give the one with us as well..." Huno said to the waitress. Nahirapan siguro ang binata sa pagpili ng pagkain sa menu. Kaya hiningi nalang niya ang the best food nila rito restaurant. Binalik na namin ang book menu sa waitress. Tsaka ito umalis sa harapan namin.

"let's see. If their food here is good. If it's delicious? Let's go back here. Bago tayong bumalik sa manila. Huno.." Pagsisimula ko sa plano ko para sa familya ko. Gusto kung dalhin ang familya ko sa mamahalin restaurant kagaya ng pinuntahan namin ngayon ng binata.

"Yes... Pero mas masarap kapa, magluto..." Giit niya.

"Hindi pa nga natin natitikman. Ang pagkain nila'? 'Yan na ang sinabi mo... And what food is delicious from what I cooked? So you can say that?"

"For me? Lahat ng niluluto mo ay, masarap para sa akin..." Kinilig ako at ngumiti sa sinabi ng binata sa akin.

"Alam mo naman kung saan ko, na mana ang hilig sa pagluluto, Huno... Kaya siguro gusto mong matulog lagi sa bahay ko. Para libre pagkain, no?" Naningkit ang mata kung tumingin sa kanya kung tama ba ang hula ko sa kanya.

"Not, laging libre, Olivia.. Nakakasawa naman laging tayong kumakain sa restaurant bago tayong umuwi sa bahay. Mas gusto kupa ang luto mo, kesa sa restaurant. If only you weren't tired of your work? I would like it if you could cook our dinner at your house. Ahmmm. Pwede naman ako magluto? Pero mas gusto ko sayo, nabubusog ako..." Tumataba ang puso ko kapag ganito niya akong puriin ni Huno. Kaya napapangiti ako at nawawala ang pagod ko sa biyahe namin. Kapag ganito din, niya akong kausapin. At hindi parin nawawala ang pagiging strekto niyang tao, kapag kausap ako.

"Kaya pala ang lakas mong kumain...." May halong biro kung sabi sa kanya at ngumiti lang siya sa akin. Paanong hindi mabubusog ang binata. Pagkatapos kumain at mag-take ng bath. Sa dibdib ko naman siya sumisipip. Hanggat hindi siya nagigising. Nandun lang sa bibig niya ang n****e ng dibdib ko.

"Since I tasted your cooking. Lumakas akong kumain.. Thank you. You cooked the delicious, babe..." At mahigpit ang hawak ni Huno sa kamay ko nasa ibabaw ng table at lumapad ang pagngiti ko sa narinig ko sa kanya.

"Thanks..." Bulong ko sa kanya. Bago makalapit ang order namin sa table.