Tahimik na pinagmasdan ni Desarae si Stefan na naglalakad palibot sa kanya. Hindi mapigilan ng dalaga na mapalunok at manlata. Kahit na makipagsukatan pa kasi siya ng titig sa lalaki, pakiramdam niya ay kakainin siya nito nang buhay.
"I never expected you to come this quick, Miss Moreno," nang-aasar na saad ng lalaki bago kinuha ang isang kopitang nasa center table at ang bote ng wine na katabi niyon. Nagsalin ang lalaki ng kaunti sa baso nito at sinulyapan siya. "Wine, darling?"
"Just state your terms and let me leave," malamig niyang saad. Ayaw niya na rin naman kasing makipag-boladas sa lalaki. Alam naman nila kung saan ang direksyong pupuntahan ng kanilang usapan.
Napapalatak ito. Stefan's tongue clicking annoyed her a little bit but she had no choice but to endure it. Kailangan niya ang engagement ring niya at kailangan niya itong mapatahimik. And she would do anything just to shut him up. Ngumiti ito at nagkibit-balikat. "Well, we'll have to build up that patience of yours." Sinulyapan nito ang hawak nitong kopita. "Anyway, how's Seb?"
Nag-iwas siya ng tingin. "We were in a call earlier. Nagpapahinga na siya at hindi raw maganda ang pakiramdam niya."
Saglit itong natigilan. Ngunit kaagad naman iyong itinago ng lalaki at ininom na lamang ang laman ng baso nito. Mayamaya ay inilapag nito ang kopita sa center table at namulsa. "My terms are still the same, Miss Moreno. Thirty nights with me. You'll be my slave and you'll do anything that I want. Oh, and also, if you ever try to tell this to Seb, you know it won't look good for you too, right?" sabi nito sabay turo sa recorder na nasa gitna ng lamesang ngayon niya lang napansin. Hindi na siya umimik. Somehow Desa already anticipated that. Alam niya na hindi niya ito madaling maiisahan.
"Where's the ring?"
"You'll get the ring after tonight. I'm going to give this back to you but you should fulfill your end of the bargain unless you want me exposing you. Seriously, kung ayaw mong makasal sa kapatid ko, that's the best option—"
"Ayokong saktan si Sebastian," agap niya. "Believe me, Stefan. Kahit na ayaw kong pakasalan ang kapatid mo, ayaw ko pa rin siyang saktan para lang makalaya ako. I have to do this and I have my own reasons—"
"Then tell me what those reasons are," he demanded.
Hindi naman nagpatinag ang dalaga at nag-iwas lang ng tingin. Stefan would never understand. Hindi naman nito maiintindihan ang posisyon niya dahil spoiled ito at rebelde. Hindi katulad niya. "You won't understand."
He scoffed before walking towards her. Napamulagat na lamang si Desa nang makita ang hawak ng lalaki. Isang pares ng posas at maliit na sinturong may tila bola sa gitna. Hindi niya man alam kung ano ang tawag sa mga iyon ay tila may ideya na ang dalaga kung paano ginagamit ang mga bitbit ng lalaki. "Fine. You won't tell me and I won't tell you stuff about my brother too. That's fair. However, when you're with me, you're supposed to follow everything that I will say, Miss Moreno. Do you understand?"
Napalunok si Desa. Napatango. What choice did she have, anyway? She was cornered by this man-devil on a dead end. Wala na siyang iba pang pagpipilian. Ngumisi ito at itinaas ang kamay nitong hawak ang mga bagay na kanina niya pa tinititigan. "Give me your hands."
Napangiwi ang dalaga nang marahas nitong kunin ang magkabilang pulso niya at lagyan ng posas. Nang masigurong nakakandado na ang mga iyon ay lumipat naman ito sa kanyang ulo at bahagyang itinaas ang kanyang mukha. Pinanganga siya ni Stefan at ang sumunod na lamang niyang naramdaman ay ang pagsusuot nito sa kanya ng maliit na sinturong may bola sa gitna. Mahigpit iyon at nakanganga na siya para lang maayos na maisubo ang bolang iyon ngunit tila wala lang iyon sa lalaki. Kinuha nito ang bote ng wine na nasa center table at binuksan iyon bago siya sinulyapan.
"But I'm not heartless and I still want my brother to be satisfied and happy with his married life, at least. So I'm giving you pointers, Miss Moreno. First lesson, my brother is..." Mahina itong tumawa. "How would I put it? Freaky? He gets more excited when there's some... things involved in your lovemaking. And first on his list is that thing on your hands. Siguro ay alam mo naman kung anong tawag d'yan, ano?"
Pinanood niya ito habang umiinom ng alak. Nang ibaba nito ang bote ay napapitlag si Desa nang ibuhos nito sa kanya ang natitirang laman niyon. Gusto niyang magprotesta dahil wala siyang dalang extrang damit at mas lalong ayaw niyang umuwing amoy alak. Ngunit kahit anong piglas ang gawin niya ay walang tinig na lumalabas mula sa kanyang mga labi. She was gagged, after all.
Parang saglit na huminto ang mundo ni Desarae nang lumuhod ang lalaki sa harapan niya. Sa kabila ng magaspang na ugali at pananalita nito ay nakakapagtakang may halong lambing ang paggalaw ng mga daliri nito habang inaalis ang kanyang blusa. May kaunting bahid ng lungkot ang mga mata nito habang inaalis ang basang tela mula sa kanyang katawan. Lungkot na tila ba hinahaluan ng pambabagabag ng konsensya.
Ang saglit niyang pagkatuliro sa berdeng mga mata ng lalaki ay napalitan ng gulat—at kakaibang sensasyon— nang ibaba nito ang busal niya at sakupin nito ang kanyang mga labi. Ang isang kamay ay nagtungo sa kanyang dibdib at mariing nilamukos iyon. Napadiin ang likod ni Desa sa leather couch na kanyang kinauupuan. Ang sakit at dahas ng kamay nito ay nasasaliwan ng nakakabaliw na lasang idinudulot ng mga labi nito. His lips felt like soft silk against hers, that were occasionally replaced by his sharp teeth, making her lips almost bleed. Stefan was like a starved child, devouring her lips like they were the last meal he could ever had.
Napakislot ang dalaga nang bumaba ang mga labi nito patungo sa kanyang leeg. Kahit na hindi niya tingnan ang lalaki ay ramdam niya ang pagngisi nito sa tuwing lumalapat ang mga labi nito sa kanyang leeg. Tila ba sinasabi sa kanyang nanalo ito at wala na siyang ibang magagawa pa.
Habol na ni Desa ang kanyang hininga nang ang mga mararahas nitong halik ay mag-umpisang bumaba, pababa nang pababa patungo sa kanyang dibdib. Sinipsip ng mga labi ni Stefan ang natitirang bakas ng wine mula sa kanyang balat. He treated her skin and breasts as if they would give him wine.
And she could only—
"Stefan..."
Napaungol si Desa nang ang sumunod namang tunguhin ng mga daliri nito ay ang kanyang pampribadong parte. Iginilid nito ang pundya ng kanyang underwear at sa isang marahas na galaw ay naipasok na nito sa loob niya ang tatlong mahahabang daliring ginagamit nito sa paggigitara.
"Did I tell you to call my name, Desarae?"
Napalunok siya nang masulyapan ang pagbabaga ng mga mata nito. She knew that moment that he would never let her leave. Not until he—
Nanigas ang buo niyang katawan nang naramdaman ang paglabas-masok ng mga daliri nito sa loob niya. Mabilis. Tila ba hindi man lang siya binigyan ng pagkakataon na pag-isipan, o magprotesta. Habang ang mga labi nito ay sinisipsip ang kanyang dibdib, ang kamay naman nito ay may sarili ring mundo. At siya naman ay halos mabaliw-baliw na sa kanyang kinauupuan habang iniisip ang kung anong mga kayang gawin ng lalaki sa kanya.
Bago niya pa man marating ang kanyang rurok ay huminto ang lalaki at hinugot ang mga daliri nito. Ngumisi. Habol niya pa ang kanyang hininga nang alisin nito ang posas sa kanyang kamay at mahigpit na hawakan ang kanyang panga bago siniil ng halik.
"Meet me on Friday. Same place, same time. And wear something that can be easily removed."
Hindi maalala ni Desa kung paano siya nakauwi ganoong nanginginig ang kanyang mga tuhod at masakit ang kanyang puson. Nang makapasok sa loob ng kanyang tinutuluyang apartment ay napasandal na lamang siya sa pinto at pinagmasdan ang engagement ring na ngayon ay nasa kamay niya na.
Bukas, haharapin niya na naman si Sebastian. At hindi niya malaman kung may mukha pa ba siyang maihaharap sa lalaki ganoong nasarapan pa siya sa ginawa ng kapatid nito sa kanya. She was not supposed to feel that. She should be repenting and guilty and—
Naputol ang kanyang pagmumuni-muni nang mag-ring ang kanyang smartphone. Si Seb. Tumatawag.
"Seb?"
"You still awake, my precious?"
Tipid siyang ngumiti. "Yeah. Something wrong, Seb?"
Matagal na katahimikan ang namagitan sa kanilang dalawa. "Can I come over? I mean, I don't want to be clingy and we'll see each other tomorrow but I just really want to see you and—"
"Seb, Seb..." Mahina siyang tumawa. "Of course you can come over."
Nang ibaba nito ang tawag ay kaagad na naghubad ang dalaga ng damit at nagpalit. Pilit niyang pinasigla ang sarili. Pilit na inalis ang bumabagabag na konsensya niya.
Her attention should be for Seb only. Her love should be for Seb only.
Dapat niyang itatak at iukit iyon sa isipan niya.