SCAR OF LIES (SERRIES1: ZOBEL TREASURE)

Isa ako sa babaeng pinupuri ng karamihan. Oo naman hindi sa pag mamayabang. Magkaroon ka ba naman ng magandang katawan, magandang mukha at magandang buhay. Pero lahat ng ito ay hiram lamang. Lahat ng meron ako ay hiniram ko lamang kay Chloe y' Zobel ang aking mahal na pinsan na hanggang ngayon ay hinahanap pa rin namin. At ako si Janice Vergara y' Zobel 5 taon na ginagampanan ang buhay ni Chloe ay napilitan magpapanggap dahil sa laki ng utang na loob ko sa kapatid ng aking mga magulang. Pero paano kung sa pagbabalik ni Chloe ay dun ko matutuklasan na minahal ko ang lalaking nanuyo sa akin sa loob ng 3 taon. Makakaya ko bang ibalik ang lalaking natutunan ng mahalin ng aking puso? CHAPTER ONE "Please cous, You know Dad. Pag di ko to ginawa mawawalan na ako ng chance para matupad ko un isa sa mga pangarap ko." pangungulit saken ng pinsan kong si Chloe. "Pero cous paano ako, siguradong mapapagalitan ako nila tito." "Isang galit na lang naman nila e. pagbigyan mo na ako. Promise pag nag 18 ka na Kahit anung hingin mo saken ibibigay ko." --Chloe " Pero paano ka dun sa pupuntahan mo. Paano kung ako ang sisihin nila kung mapaham----" hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil s pagyakap ni Chloe saken. At syempre ako naman napapayag niya na naman sa mga salita niya. Mahal ko siya hindi lang pinsan ang turing ko sa kanya. Para saken tunay ko siyang kapatid. Kambal kung tawagin kami ng aming mga pinsan. Magkasama sa lahat ng kanyang kalokohan at ako ang lagi niyang ginagawang sangkalan. "Bye Kambal. I owe you for this. I love you and I promise take care of myself for you." pagpapaalam niya bago tuluyan lumabas sa pinto ng aking unit. Matapos kong itawag kay na tita Mommy at akuin ang mga role na kelangan niyang gampanan sa company ng mga Zobel ay inayos ko na ang aking sarili para sa pag pasok sa paaralan. Naninirahan ako bilang isang simpleng estudyante na pag mamay ari ng pamilya ni Daddy Joey o mas madaling sabihin na Tatay ko. Oo pinalaki niya ako sa marangyang buhay kasama ang pinsan ko at kapatid niya pero dumating ung araw na mas gusto ko na lang na maging independent sa buhay. Dumating sa punto na mas gusto ko na lang mag isa sa bahay para hindi maramdaman ung lungkot. Simula nung nawala si Mommy si Tita Mommy at Daddy Paul na ung nag aruga saken. Sila ung andiyan sa tuwing umiiyak ako dahil nagkakasugat ako, sila ung nag aalalay saken sa tuwing nadadapa ako. Ramdam kong di ako gusto ni Daddy dahil siguro nga sa ako ang sinisisi niya sa pagkamatay ni Mom. Sabi kasi nila Tita Mommy, kinelangan daw mag buwis ng buhay ni Mommy nung tatlong taong gulang pa lang ako. Bilang kabayaran sa taong kumuha saken ay ang buhay ni Mom ang naging kapalit. At natatandaan ko din ung sinabi ng umuwe na lasing si Daddy Joey. "Honey bakit ikaw pa ung nawala. Bakit hindi na lang siya? Paano ako maaayos ang buhay ko kung wala ka?"-paghinagpis ni Daddy Joey. Masakit saken habang lumalaki ako na wala silang pareho sa tabi ko habang lumalaki ako, pero kahit papaano binigyan naman nila Tita Mommy at Daddy Paul ang pagkukulang ni Daddy bilang isang magulang. Umikot ako sa harap ng salamin, sinuri kung okay na ang kasuotan at ang buhok ko. Naglalagay ako ng pekeng bangs na pakulot habang kinukulot ko din pansamantala ang buhok ko ng pabuhaghag para hindi ako maging kamukha ng pinsan ko sa University pinapasukan namin. Nung una ayaw pumayag nila Daddy Joey na pumayag na hindi ako bigyan ng special treatment at hindi ako ipakilala katulad ng ginawa nila sa pinsan ko. Pero napapayag ko rin sila dahil sa sinabi kong ayaw ko makakuha ng mga taong magpapaka plastik para lang makasama ako. Sinuot ko na ang reading glass ko para sa pagpasok ko. Looking Nerd is nakaka weak sa University namin, but its ok at least kilala kong ang mga totoong tao sa paligid ko. At heto na nga habang naglalakad ako sa ZOBEL University nakikita ko na ang mga dalwang babae na malalapit saken. Si Michelle at Glaiza, bff ko lang naman. Hindi nila alam ang totoong pagkatao ko. Dahil apelyedo ni Mom ang gmit ko. Pero bago ako makarating sa pwesto nila, napatid na lang ako sa paa ng isa sa mga grupo na may ayaw saken. " Freak na nga Weak pa!" sabay sabay na tawanan ng apat na babaeng kontra bida sa buhay ko. Kinalma ko ang sarili ko habang nakita kong nagtatakbuhan ang aking mga kaibigan para makalapit saken. Kilala din ang pamilya nilang dalwa sa larangan ng negosyo kaya naman kahit paano ay naipapagtanggol nila ako sa ganitong sitwasyon. " Ashley, hindi ka na ba talaga magbabago?" palabang tanong ni Mitch sa kakambal niya. " Para sa babaeng yan never. Ayaw ko sa lahat un feelingera, look twinny ginagamit lang kayo niyan para makalibre."-Ashley " trueee!" sabay sabay na wika naman ng mga barkada niya sabay tawanan. " You know what Ashley much better kung iiwas ka sa mga crazy frog na kaibigan mo, look oh ang kakapal ng make up tapos kung makahuthot pa ng pagkain sayo akala mo mga walang class, Gosh" supalpal naman ni Glaiza sa mga kaibigan ni Ashley at iniwan namin silang mga nakasimangot at hindi maipinta ang mukha. Alam nilang hindi sila mananalo sa tatalas ng dila ng dalawa kong kaibigan. Pagkatapos ng panggugulo ay naging okay naman ang buong maghapon sa klase nila. Naging busy na kami dahil Graduating na sila sa Senior high. Edad na labing anim ay magtatapos na ako sa pag aaral. Hindi dahil sa isa ako sa tagapag mana ng mga zobel kundi dahil sa isa lang naman ako sa pinagpala ng mala encyclopedia brainy. Matapos ang klase ay lumabas n siya sa University, saktong hinto naman ng kotse pula sa harapan ko. Heto na naman nga ang driver ko sinusundo nako dahil sa usapan namin ni Daddy Paul. Kelangan ko pag aralan ang mga gagampanan ni Chloe sa company. Dahil private car ko to, andito na ang mga gamit ko na kelangan ko pag binabalik ko ung totoo kong hitsura. Tinanggal ko ang nakalagay na black contact lense ko kaya lumabas mabughaw kong mata pati na rin ang bangs at pati binalik ko na rin ang natural na tuwid at bagsak kong buhok. Andito na din ung mga damit na dapat kong isuot. Mahilig si Chloe sa Sexy kaya naman hapit sleeveless at mga shorts ang nandito sa harap ko. Pero dahil hindi ko gusto mag suot ng mga hapit mas pinili ko ang oversize kong damit at maong short. Sa haba ng mga binti ko bagay na bagay lang saken. Nag mukha man akong walang short pero nakikita ko naman ang pagkakapareho ng pangangatawan namin ni Chloe. I miss her. Hindi siya tumatawag samen. At nag aalala na din si Tita Mommy.