Kahvaltıda annemin Ateş'e bakışları gündemken nihayet masadan kalkmıştık. Zor kısmı halletmiştim ve sırada daha zor kısım vardı. Ben akşam bu adamla evleniyordum. Tanımadığım bir adamla evleniyordum. Bu gerçek miydi?
Annem babamla beraber salonda otururken Ateş de yanımıza geldi. "Papatya, hazırsanız çıkalım. Gelinliğini gidip alacağız."
Bir de gelinlik vardı. Keşke direkt bir tane alıp getirseydi de hiç buna gerek kalmasaydı. Anneme döndüm. "Gidelim mi anneciğim?"
"Gidelim tabi, çok eksik var çok. Akşama kadar nasıl yetişecek bilmiyorum."
Annem yine evham yaparak önden yürürken ben de çantamı alıp peşinden yürüdüm. Önden biz çıktıktan sonra Ateş de arkamızdan geliyordu. Babam evde kalmayı tercih etmişti. Alışverişten anlamayacağını söylemişti. Ben de daha çok memnun olmuştum. En azınd
