Kabanata 17
1862 Words
Kabanata 17
Bisita
"Ayos ka lang ba, nak?"
Pumasok si mama sa kwarto ni Harvey kung saan ako natulog. Hindi ako lumabas ng kwarto kahapon matapos akong magii-iyak sa kwarto ng kapatid ko. Umaga na ngayon dahil kitang-kita ko ang sinag ng araw mula sa bintana. Medyo inaantok pa nga ako dahil napuyat ako kakaisip kagabi tungkol kay N. At sana nga talaga tuloy-tuloy na itong moving-on process ko sa lalaking yun.
"Oo naman ma." Ngumiti ako. Ewan ko kung pilit lang iyon basta nginitian ko na lang si mama. Mukhang maganda ang mood ng pagkagising ko ngayong araw.
"Nak, magse-second semester na sa susunod at susunod pang lingo. Sigurado kaba talagang dito mo ipagpapatuloy ang pag-aaral mo nak?" kumunot ang noo ni mama. "Nanghihinayang lang ako dahil saying ang tuition na pinag-ipunan naming para doon ka pag-aralin anak. Mas maganda doon mag-aral sa Maynila dahil mas-advance ang itinuturo doon." Dagdag pa nito.
"Ma naman, syempre mas gusto ko rito. Makakasama ko kayo, makakasama ko ang pamilya ko." Wika ko. Napatingin ako sa katabi kong natutulog na si Harvey. "Ma, mukhang mas kailangan ako ni Harvey ngayon lalo pa't magse-senior high school na siya next school year."
"Nak, kaya naman naming pag-aralin yan si Harvey. Ikaw ang iniintindi ko anak, kailangan mong makatapos sa pag-aaral para guminhawa ang buhat natin. Ikaw at si Harvey nalang ang pag-asa namin ng papa mo Russel. Magsipak kayo nang makatapos. Huwag niyo na gayahin si Macoy na maagang nag-asawa." Sermon nito.
Nagising naman si Harvey dahil sa pagsasalita ni mama. "Ma naman, aga-aga pa eh. Pwede ba doon kayo sa labas mag-usap." Inaantok nitong sabi at bumalik sa pagtulog. Wala na nga pala akong cellphone kaya tumingin ako sa digital alarm-clock na nasa tabi ng kama ni Harvey. Potek! Alas siyete palang pala ng umaga. Doon sa dorm ko, tinatanghali na ako ng gising pero dito maaga. Iba talaga sa probinsya.
Lumabas ako ng kwarto para magpunta ng banyo. Ramdam ko kasi ang pagtigas ng kargada ko. I have to piss.
Dali-dali kong nilabas ang alaga ko at pinalabas ko ang maruming likido ng buong katawan ko. Sumagi na naman sa utak ko ang mga ginawa namin ni N. Hindi ko pa rin malimutan ang unang beses naming nagkita sa restroom ng school. Tapos yung mga ginawa namin sa dorm. Pati na rin sa bahay nila na hindi ko makakalimutan.
"Kelan ba uuwi si papa, ma?" tanong ko pagkalabas ko ng banyo. Nasa kusina na kasi si mama at mukhang nagsasaing.
"Ay hindi ko alam nak. Baka sa susunod na araw pa." tugon naman nito. Umalis din siya sa kusina pagkatapos habang ako naman ay naiwamg mag-isa para bantayan ang sinaing.
"RUSSEL!" malakas na pagtawag ni mama sa pangalan ko. "RUSSEL LIKA DITO! ANAK!
Nataranta naman ako kung bakit sumisigaw ng ganon si mama. Mabilis akong tumakbo sa labas ng bahay.
"May bisita ka anak." Ang sabi ni mama at pumasok na ito sa loob. Napatingin ako sa lalaking naka-simpleng t-shirt lang at naka-jersey na shorts. Namumukhaan ko siya, siya ang kababata ko rito sa Cebu.
"Hi Sel!" bati nito. Nginitian ko lang siya at pinagmasdan ang kanyang tindig. Pansin ko lang na mas lalo siyang gumwapo ngayon at nilamangan na niya ako. Lumaki na rin ang pangagatawan niya kaysa sakin. Naalala ko noong 12 years old palang kami nang magkahiwalay kami ng kababata kong ito.
Kinamayan ko siya. "Uyy, bumalik pala kayo rito sa Cebu? Di'ba nasa Cavite na kayo?" pagtatanong ko.
Umiling naman siya at saka ngumiti. "Bumalik ako dito kasi name-miss na kita Sel. Tagal na nating hindi nagkita. Sa katunayan, dito ako ngayon nag-aaral sa Cebu." Wika niya. "Eh ikaw? Ba't ngayon ka lang bumalik sa Cebu? Ang tagal mo yatang nanirahan doon sa Maynila? Kumusta na ang tita mo?"
Ah si tita Adel. Siya ang nagpatira sa akin sa Maynila para doon ako mag-aral ng highschool. Umalis na kasi ng ibang bansa si tita Adel kaya mag-isa nalang akong nanirahan sa dormitory ko.
"Wala na eh, sumama na sa asawa niyang foreigner. Sa dorm na ako natira, pinapadalhan lang ako ni tita Adel ng pera." Tugon ko.
"Hmm, bumalik kaba rito para ipagpatuloy mo dito ang kurso mo?" pagtatanong niya.
"Di ko pa alam eh. Masyado pang magulo ang isip ko." Napayuko ako.
"Bakit naman? May problema ba?" tinapik niya ang balikat ko. Parang may kung anong kuryente sa katawan ko ang dumaloy dahil sa ginawa niyang pagtapik sa balikat ko. Napatingin ako sa kanya at hindi ko alam ang isasagot ko.
"A-Ayos ka lang ba Sel?"
"Ah oo." Mabilis kong sagot. Tinanggal na niya ang kamay niya sa balikat ko. Muntik na akong lamunin ng kalibugan ko. Hindi pwede ito kailangan kong pigilan ang sarili ko.
"Mukhang may problema ka? Pag-usapan natin gusto mo?"
"Di na. Okay lang ako, pagod lang siguro ako." Pumasok ako sa loob ng bahay at sumunod naman siya. I wish he would stop asking me some questions dahil baka kung anong magawa ko sa kanya sa kabila ng kalungkutan ko kay N.
"Inom tayo mamaya?" alok niya. No, I can't. Kapag ginawa ko yun sigurado akong may mangyayaring masama. Baka makalimutan kong kababata ko siya.
"Sige na ngayon lang 'to. Celebrate lang natin yung pagbabalik mo." Pagpupumilit niya. Hindi na ako nakatanggi at tinanggap ko na ang alok niya. Iinom ako pero dapat slight lang. Hindi yung lulunurin ko ang sarili ko sa alak.
Dumating na nga ang oras ng dilim at napagpasyahan naming doon mag-inom sa bago nilang bahay. Nakakailang pa nga dahil marami siyang kasamang lalaki. Mga hindi ko kilala pero siguro taga dito lang din. May kilala rin naman ako pero syempre sa tagal ng panahon na hindi ko sila nakita at nakausap, naiilang ako. Lalo pa't sa Maynila na ako nasanay. Nasanay na ako sa mga tao doon. Pero dito, hindi. Hindi ko alam kung sino ang mapagkakatiwalaan ko rito. Simula nung saktan ako ni N. Nawalan na ako ng ganang magtiwala sa mga tao, dahil natatakot akong baka sa huli ay saktan at iwan na naman ako.
"Uyy Russel kumusta na? Nagpunta ka lang ng Maynila, pumogi kana." Panloloko sa akin ni Jeric. Kababata ko rin ito ngunit hindi ko na masyadong close ngayon. Katabi ko si Franz, na siyang pinaka-close kong kababata na binisita ako sa bahay kanina. Kanina ay nasa sampu pa kaming nag-iinuman ngunit kaming apat nalang ang natirang matibay.
Kami-kami nila Franz, Jeric at Skyzer nalang ang natira na ngayon ay buhay na buhay pa rin. Sa kanilang lahat ako yata ang pinaka-lasing dahil sobrang sakit na ng ulo ko at medyo umiikot na rin ang paningin ko. Maya-maya pa ay nagpunta ako sa banyo para sumuka.
"Naku paktay na! Tumatawag na ng uwak si Russel." Narinig kong sabi ni Jeric at nagtawanan naman silang tatlo.
"Tangina niyo ayoko na. Di ko na kaya." Wika ko at lumabas na ako ng banyo. "Anong oras naba mga 'tol?"
"Dito kana matulog Sel, di mo na kaya oh. Pulang-pula na ang mukha mo. Tara dun sa taas." Sabi ni Franz. Hindi ko na alam ang ginagawa ko. Basta sumama na lang ako sa kanya para naman makapagpahinga ako kung saan man.
"Yan dito ka muna sa kwarto ko, Sel." Nilapag niya ako sa isang napakalambot na kama. Napakabango ng kwarto at panlalaki talaga ang kwartong ito.
"Salamat, tol. Sakit ng ulo ko." Wika ko habang nahihilo-hilo pa rin.
"Ulo saan?" ngumisi siya.
"Inamo! Malamang dito." Tinuro ko ang noo ko. Sobrang bigat na talaga ng katawan ko at hindi ko na kayang tumayo. s**t! Kinain ko lang ang sinabi ko kanina. Ang sabi ko pa naman ay hindi ako magpapakalasing masyado.
"Lasing kana talaga." Narinig ko pa siyang tumawa. Maya-maya ay pumikit na ang mga mata ko at nawalan na ako ng malay.
Sa panaginip ko ay merong isang lalaki na malabo ang kanyang mukha. Blurred ito at and I can't identify his f*****g handsome face. Basta ang alam ko lang gwapo siya. He's naked and hindi ko alam kung bakit pawis na pawis siya sa panaginip ko. Napapaungol ang lalaking iyon sa panaginip ko habang pinapanood ko lang siya sa kanyang ginagawa. Is this dreaming of f*****g between me and this man na hindi ko ma-identify kung sino.
"Ughh your so tight!" ang wika nito sa panaginip ko.
"Ohhhh." Ungol ko.
Maya-maya ay mas bumilis ang kanyang kilos at pag-ulos sa akin. "UGHHHHHHHHHHHHHH!" sabay kaming nagpakawala ng malakas na pagsigaw hanggang sa magising na lang ako sa isang kwarto.
"Nasaan ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Naalala ko ang kwarto na ito kagabi. f**k! I'm inside the room of my childhood friend. Teka? Nasaan ba ang lintek na si Franz?
Bumaba ako nang hagdan at nakita kong makalat ang paligid. Nandon sila Skyzer at Jeric na tulog mantika. Hinanap ko si Franz at nandon pala siya, naghuhugas ng mga utensils na ginamit kagabi.
"Franz? Lintek ka ba't di mo ako inuwi sa bahay? Baka nag-alala na ang magulang ko." Inis kong sabi.
"O.A mo naman Sel. Malapit lang ang bahay niyo rito." Tumawa siya.
"Ah ganun ba?" inayos ko ang shorts kong napakagulo at hindi maayos. Napatingin naman sakin si Franz nang kumambyo ako at inayos ang pwesto ng alaga ko sa loob. "Oh bakit?"
"W-Wala." Bumalik ito sa paghuhugas. "Sorry nga pala."
"Huh? Saan naman?" pagtataka ko.
"Kase......" napasinghap siya. "Hindi kita nahatid kagabi sa bahay niyo."
"O.A mo lapit lang eh."
"Sabi ko nga hehe." Ngumisi ito. Tangina bakit lalo siyang guma-gwapo sa paningin kop ag nakangii? Napalunok nalang ako habang inalala ang masamang panaginip kagabi. Siguro napanaginipan ko ang bagay na iyon dahil nami-miss ko na si N. Nami-miss ko na ang ginagawa namin. Kainis siya. Siya ang nagturo sakin kung bakit ako naging malibog ng husto eh. Kaso iniwan niya pala ako. Ganon talaga, may mga tao sa buhay na dadaan lang at iiwan ka rin. Walang permanente sa mundo.
"May iniisip ka ba?" tanong ni Franz.
"Wala! Tulungan na kitang maghugas 'tol."
"Wag na! Umuwi kana, hinahanap ka na dun."
"Sige. Gusto mo lang akong paalisin eh. Sungit nito hmp! Diyan kana nga!" tumawa lang siya bago ako lumabas ng kanilang bahay. Bago nga pala itong bahay nila, mas malayo ng kaunti samin. Pero yung dati nilang bahay, yun ang mas malapit samin. Ilang kembot at dura mo lang nandon kana. Habang naglalakad ako panay ang tingin sa akin ng mga tao, marahil siguro ay namumukhaan nila ang mukha kong ito na iniwan sila ng ilang taon. Hehehe namiss nila siguro ako. Dati kasi ako ang pinakabibo sa lugar na ito pero ngayon hindi na. Binatang-binata na talaga ako. Marami nang nagbago sa buhay ko. Pati na rin ang puso ko, na si N lang gusto. Boom!
"Kuya Russel! Yari ka!" bungad agad sakin ni Harvey pagkapasok ko ng bahay.
"Bakit na naman?" irita kong sabi. Kakagising ko lang wag niyo akong inaano. Charr!
"Hinahanap ka ng bisita mo! Hinahanap ka ni kuya Nathan!" sabi pa nito. Hindi ko alam ang gagawin ko at nanatili lang akong na-freeze sa pagkakatayo ko dito sa loob ng bahay. Bakit? Bakit siya bumalik? Paano niya ako nahanap?
ALL RIGHTS RESERVED 2018
written by: kuyamarkxxx
- Writer
