ตอนที่3ตัดสินใจครั้งแรกในชีวิต
1723 Words
“ถ้าฉันเป็นแก ฉันก็จะเลือกทางนี้นะเบลล์ เสียบางอย่างไป เพื่อแลกกับชีวิตของพ่อ ฉันยอมนะ สมัยนี้แล้ว เรื่องความบริสุทธิ์อะไรนั่น เขาไม่ได้คิดกันแล้วนะเบลล์”
“ฉันกลัวน่ะสิพลอย ในชีวิตของฉันตั้งแต่เล็กจนโต ฉันก็ไม่เคยมีแฟนเลยสักคน อยู่ดีๆ จะให้ฉันไป...เอ่อ...นอนกับใครก็ไม่รู้”
“ไม่มีแฟน นั่นก็เพราะแกไม่ยอมมีเองต่างหากล่ะ หนุ่มๆ มาตามจีบแกเพียบเลย แกไม่ยอมเองนะเบลล์”
“ก็แล้วทีแกล่ะพลอย ก็มีหนุ่มมาตามจีบแกเหมือนกัน ทำไมแกถึงไม่มีแฟนล่ะ”
“จะมีได้ยังไง บ้านจนออกอย่างนี้ ผู้ชายที่ไหนเขาจะมารักจริงกันล่ะ ฉันก็คงจะเหมือนแกนี่แหละ...เฮ้อ...ความจนนี่มันน่ากลัวชะมัดเลยนะเบลล์ ทำไมเราสองคนไม่เกิดมาเป็นลูกคุณหนูบ้างนะ เห็นพวกรวยๆ มั้ย นางแทบจะไม่มาลงมาเดินดินแบบพวกเราเลย ทำบุญด้วยอะไรกันนะ ถึงได้สบายกันแบบนี้”
“เราต่างหากล่ะพลอย ที่ทำกรรมไว้ชาติที่แล้วเยอะไปหน่อย ชาตินี้เลยไม่มีบุญเสวยสุขกันไง”
“เออ...แล้วตกลงแกจะยังไงเบลล์ เซย์เยส หรือ เซย์โนว์”
“แกคิดว่าฉันควรทำมั้ยพลอย”
“ควรทำสิ ถ้าแลกกับชีวิตของพ่อแก ฉันว่าแกควรทำอย่างยิ่ง ทำไปเถอะ เรื่องนี้เดี๋ยวฉันจะช่วยแกเองเบลล์ แกไม่ต้องกลัว ฉันจะช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์มาช่วยแกอีกทาง แกจะได้สบายใจไง ฉันจะอยู่เคียงข้างแกเสมอนะเบลล์ แกไม่ต้องกลัวอะไร”
“อืม...ขอบใจแกมากนะพลอย ฉันคงไม่มีเวลามาตัดสินใจอะไรมากนักสินะ เอาเป็นว่า ฉันโอเคตามที่แกบอกเลยละกัน วันนี้ฉันจะได้กลับไปบอกพ่อว่า ถ้าหมอให้พ่อผ่าตัด ให้พ่อตกลงได้เลย”
“ต้องอย่างนี้สิเบลล์ บางทีคนเราจะไปถึงฝันได้ ก็ต้องแลกกับบางสิ่งบางอย่างไป ก็โอเคนะ ถ้ามันจะทำให้เราไปถึงจุดหมายปลายทางได้”
“นั่นสินะ สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน ก็คือมีเงิน มีบ้าน และดูแลพ่อของฉัน”
แม้หนทางที่เปรมมิกากำลังจะก้าวเดินนั้น จะเจออุปสรรคมากมายสักเพียงใด เปรมมิกาจะสู้ให้ถึงที่สุด และจะทำให้จงได้
....................
[คลับหรูแห่งหนึ่ง...แถวชานเมือง]
“จะต้องมาไกลขนาดนั้นเลยเหรอวะฌอน เรื่องของนายนี่เป็นความลับขนาดนั้นเลยเหรอ”
‘พิรัชย์’ หรือ‘เดียว’ ถูกเรียกตัวมาด่วนจากเพื่อนสนิทของเขาทั้งสอง
“ก็ไม่เป็นเพราะนายหรือไงเดียว ที่ทำให้ฌอนมันเป็นแบบนี้ นายไปหาใครมาให้ฌอนล่ะ เพื่อนของนายไปไม่ถึงสวรรค์น่ะ”
“น้องโมนานั่นน่ะเหรอ ความจริงฉันก็โดนน้องเขาหลอกเหมือนกันนะ ตอนแรกก็คิดว่าจะบริสุทธิ์ ที่ไหนได้ เล่นซะเนียนเหมือนกับดาราฮอลลีวูดเลยว่ะ”
พิรัชย์ยิ้มอย่างอายๆ เขาเองก็ไม่คิดว่าจะโดน อยู่ในวงการนี้มานาน เสียชื่อคาสโนว่าเมืองไทยหมดเลย โดนหลอกเต็มๆ
“ฉันว่า ตอนนี้นายสองคนสนใจเรื่องของฉันดีกว่านะ...อืม...แล้วนายปรึกษาหมอมาว่าไงบ้างภัทร”
ฌอนหันไปถามเพื่อน เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขามาก ชีวิตหนุ่มเพลย์บอยของเขาจะจบลงแบบนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน
“ใจเย็นนะฌอน ฉันเตรียมข้อมูลมาให้นายหมดแล้ว จากที่นายเล่ามา ตอนแรก*ไอ่เจี้ยวของนายยังทำงานดี และแข็งตัวปกติ แสดงว่านายก็มีอารมณ์ โอเคมั้ย”
“นี่นายมาถึงจุดนี้แล้วเหรอวะฌอน”
“จริงๆ ฉันไม่น่าชวนนายมาเลยนะเดียว ไม่ได้ช่วย แถมยังจะมาซ้ำเติมฉันอีก ให้ตายสิ นายนี่มันจริงๆ เลย”
“โอเคๆ ขอโทษว่ะฌอน ฉันแค่ไม่อยากจะเชื่อเรื่องของนายเลย...เอ้า...ภัทร นายเล่าต่อเลย”
“ถ้านายยังมีอารมณ์และไอ่เจ้าลูกชายนายยังแข็งตัวอยู่ แสดงว่านายก็ปกตินะ นักเพศวิทยาบอกฉันว่า มันมีหลายปัจจัยนะ อย่างเช่น นายอาจจะไม่โอเคกับผู้หญิงนั่น ตอนนายรู้ว่าเธอไม่บริสุทธิ์ นายก็เลยค้างกลางอากาศ”
“อืม ก็น่าจะเป็นไปได้นะ”
ฌอนพยายามนึกตามคำพูดของเพื่อน หรือเขาอาจจะเสียอารมณ์ตรงที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้น เคยผ่านคนอื่นมาแล้ว
“นายก็ลองใหม่ดิวะฌอน เอามะ เดี๋ยวฉันหาให้ใหม่ ครั้งนี้ฉันขอแก้ตัว ถ้าเธอคนนี้ไม่*ซิงอีก ฉันยอมเอาหัวเป็นประกันนายเลย โอเคมั้ย”
“นายแน่ใจนะเดียว ว่าจะเอาหัวเป็นประกัน”
“เออดิวะภัทร ฉันอยู่วงการนี้มานาน ไม่เคยผิดพลาดเลยนะโว้ย มีครั้งนี้ครั้งเดียวเอง ที่ฉันพลาดน่ะ ฉันรับรองว่า ครั้งต่อไปจะสแกนให้ดีกว่านี้”
“นายหมายถึง ให้ฉันลองมีอะไรกับผู้หญิงอีกสักครั้งงั้นเหรอภัทร”
“ใช่ นายต้องลองอีกสักครั้ง บางทีนายอาจจะไม่ได้เป็นอะไรก็ได้...อืม...แล้วในตอนนั้น ทำไมอยู่ดีๆ นายถึงค้างกลางอากาศล่ะฌอน มันเกิดอะไรขึ้น นายคิดเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“ตอนนั้นน่ะเหรอ ไม่ได้คิดอะไรนะ ฉันแค่รู้ว่าเธอไม่บริสุทธิ์ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอทำไปได้สักพักเจ้าลูกชายฉัน มันดันหดตัวไปเลย”
“และตอนนั้น น้องโมนารู้มั้ยวะฌอน ว่าน้องชายนายไม่ทำงานแล้ว”
“ยังเดียว ฉันรู้ตัวก็เลยแกล้งอารมณ์เสีย และเดินเข้าห้องน้ำไป ออกมาเธอก็ถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันโยนเงินให้เธอไปโดยไม่ได้พูดอะไร ก็แค่นั้นแหละเรื่องทั้งหมด”
“โอเค โล่งอกไปที ฉันนึกว่าน้องโมนาจะรู้เรื่องนี้ของนายซะอีก ถ้าเธอรู้ล่ะก็ บันเทิงแน่นอน”
“งั้น เรื่องนี้นายก็ต้องลองพิสูจน์อีกครั้งนะ ว่าสมรรถภาพทางเพศของนายจะยังอยู่ หรือจากไปตลอดกาลกันแน่ฌอน”
“พูดซะน่ากลัวเลยภัทร ฌอนมันก็คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันหาสาวๆ มาพิสูจน์ให้นายเอง ครั้งนี้ฉันจ่ายให้นายฟรี ขอแก้มือครั้งที่แล้วว่ะฌอน”
“สำนึกผิดขนาดนั้นเลยเหรอเดียว”
“ใช่ดิภัทร ฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนผิดหวังอีก นายเองก็เหมือนกัน ไม่คิดจะหาสาวๆ บ้างเลยเหรอวะ ตั้งแต่คบกันมา ฉันไม่เคยเห็นนายจะมีหญิงเลยสักคน หรือว่านายจะเป็น...”
“หุบปากนายไปเลยเดียว ฉันไม่ได้เป็นเกย์อย่างแน่นอน ฉันแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ ที่ฉันไม่ได้มีสาวๆ อย่างพวกนายสองคน นั่นก็เป็นเพราะว่าฉันไม่มีเวลาต่างหาก งานหมอนี่เข้าเวรจนไม่มีเวลา พวกนายก็น่าจะรู้นี่”
“นั่นมันเป็นข้ออ้างของนายต่างหากภัทร นายเป็นหุ้นส่วนของโรงพยาบาลอยู่แล้ว และเป็นถึงผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้ แถมพี่เขยนายก็รวยล้นฟ้า เป็นถึงหม่อมราชวงศ์ด้วย ไม่ต้องทำงาน นายก็อยู่ได้”
“นั่นมันเป็นของพี่เขยฉัน อีกอย่างฉันไม่ได้อยากเข้าไปรบกวนพี่ขวัญข้าวมากนัก แค่พี่เขยฉันส่งฉันเรียนหมอ และให้ทุนมาหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับเพื่อนก็ถือว่ามากพอแล้ว”
“ก็พร้อมหมดแล้วนี่ภัทร นายแต่งงานได้แล้ว มีลูกตอนอายุ 27 นี่ก็โอเคเลยนะ ฉันเองก็กำลังมองหาสาวๆ อยู่เหมือนกัน”
“อย่างนายเนี่ยเหรอ หาสาวๆ จะแต่งงานด้วย ฉันว่านายยังไม่หยุดหรอก อย่าพึ่งมีเลย ใช้เจ้าลูกชายของนายให้คุ้มซะก่อน ใช่มั้ยฌอน นายเองก็ไม่เดือดร้อนอะไรเลยนี่ เป็นถึงหนุ่มหล่อไฮโซ ลูกชายเจ้าสัวเมืองไทย รวยเป็นหมื่นๆ ล้าน จะแต่งตอนไหนก็ได้ ใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงก่อน จริงมั้ย”
“อืม ก็ถูกอย่างที่นายพูดนะภัทร ฉันยังไม่อยากมีใคร และยังไม่อยากทำงาน ป๊าให้ฉันเข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัทหลายครั้งแล้ว แต่ฉันยังไม่พร้อมเลย ขอเที่ยวให้สนุกก่อน”
“จริงๆ นายสองคนนี่ก็เที่ยวอยู่อเมริกาตอนเรียนนานแล้วนะ คงฟันสาวๆ ผมทองมาหลายคนแล้วสิฌอน”
“ตอนที่ฉันเจอภัทรตอนนั้น มันยังเป็น*เด็กเนิร์ดอยู่เลย เรียนคนละสาขา ไปเจอกันได้ยังไงก็ไม่รู้”
ฌอนกับณภัทรเรียนมาด้วยกันก็จริง แต่เขากับณภัทรกลับเรียนคนละสาขา เขาชอบการเป็นหมอเหมือนกับเพื่อน แต่ทว่าพ่อของเขานี่สิ ให้เขาเรียนบริหารและเศรษฐศาสตร์ เพราะฌอนคือความหวังของพ่อ เขาต้องมาบริหารงานต่อจากพ่อเขา ซึ่งบริษัทของเขาตอนนี้มีหลายสาขาเลยทีเดียว
“อืม นั่นสิ...โอเค...สรุปนายจะพิสูจน์สมรรถภาพทางเพศของนายเมื่อไหร่วะฌอน ฉันจะได้หาให้นายเลย”
“พรุ่งนี้ได้มั้ย”
“อะไรวะ นายใจร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ รอให้ไอ่เจี้ยวของนายมีเวลา*เซตตัวก่อนไม่ดีกว่าเหรอ ฉันขอเวลาสองวันดีมั้ย ให้เวลาฉันสแกนมั่งดิวะ”
“โอเค งั้น ตามที่นายบอกเลยละกัน ได้เมื่อไหร่ก็โทรบอกฉันได้เลยนะ ฉันพร้อมเสมอ”
“โอเค อืม นายด้วยมั้ยภัทร สักคนดีมั้ย”
“ยังก่อนเดียว เจ้าลูกชายของฉันมันนอนหลับสบายดีอยู่ ยังไม่พร้อมที่จะออกงาน ขอบใจนายมาก ฉันไม่ได้เป็นหนักอย่างที่นายคิดหรอก นายอย่ากังวลเรื่องของฉันเลย เอาเรื่องของฌอนให้สำเร็จเถอะ”
“ได้เลย ถ้านายอยากได้สาวๆ แบบไหน บอกฉันได้เลยนะ ในสังกัดของฉันมีเพียบเลย ถ้าเจ้าลูกชายนายเกิดอยากจะพร้อมรบน่ะ”
.....................
- Writer
