CHAPTER 6 - Bound
1363 Words
Napilitang magsalita si Ulysses.
Hindi niya ma-iwasan ang buong kapulungan halos nakatitig sa kanya na parang gusto nilang marinig ang bawat sasabihin niya.
“This… this is the most exciting moment of our lives,” he said, with a small, controlled smile. “Even I… never thought it would happen like this.”
Nagpasalamat siya sa crowd, pilit pinapakita ang kalma, kahit sa loob niya, naguguluhan siya nang husto.
Biglang nag-ingay ang crowd.
May lumabas mula sa LED wall ang isang larawan—ang gabi ng dinner nila ni Anara. Nakakuha ang camera ng eksaktong sandali ng halik nila, at nakalagay sa caption:
“The night he proposed to me 💍”
Kasunod nito, close-up shot ng kamay ni Anara, kitang-kita ang singsing na kumikislap sa ilaw.
Palihim, napaigting ang panga ni Ulysses sa pagkagulat. He never did that. He never proposed.
Ngunit paano niya itatama sa harap ng maraming tao—kasama ang pamilya ni Anara—without humiliating her?
Parang na-trap siya ng dalaga.
At kahit ayaw niya, alam niyang hindi niya puwedeng i-undo ito.
Hindi sa harap ng crowd, hindi sa harap ng pamilya nito, sa harap ni Anara.
Ang dami niyang iniisip sa loob ng ilang segundo:
Ano ang gagawin niya?
Paano niya haharapin ang sitwasyon?
Paano niya maitatama ang misunderstanding na halos parang ginawa na niya ang proposal na hindi naman niya ginawa?
Si Ulysses, para bang naipit sa sariling emosyon, napilitang ngumiti sa harap ng lahat—pero ang utak niya, full alert, nagpaikot-ikot sa kung paano siya lalabas sa “trap” na ginawa ni Anara.
Inantay niya na matapos ang celebration, hanggang sa sila na lang ni Anara ang natira.
Tahimik na ang venue, ang mga bisita ay unti-unti nang umalis, at sa wakas, naiwan silang dalawa sa labas.
Halos kaladkarin ni Ulysses si Anara papasok sa loob ng kotse sa parking area.
Hawak niya ang braso ng dalaga, mabigat ang emosyon, at ramdam ang init ng galit na hindi niya mapigilan.
“What the hell are you thinking?!” galit na sabi ni Ulysses, halos ika-pugto ng ugat niya sa leeg ang inis.
Ang boses niya, mas malakas kaysa inaasahan, may halong frustration, pagkabigla, at hindi maipaliwanag na pagkadismaya.
Si Anara, nakatingin lang sa kanya, parang hindi natatakot, parang may confident na dahilan sa lahat ng nangyari.
Ngunit si Ulysses, ang puso niya ay mabilis ang t***k, at ang isip niya ay umiikot sa tanong:
How could she… trap me like this?
Nabigla si Anara sa biglang galit at tensyon ni Ulysses.
Pero bago pa man siya makasagot o makagalaw, biglang yumakap siya kay Ulysses.
“Wala ka nang magagawa,” bulong niya, nakadikit ang noo sa dibdib niya, “Everyone knows na tayo na. Engage na tayo… at kasal na ang susunod. Mahal kita, Ulysses.”
Tumigil si Ulysses sa paghinga, ramdam ang bigat ng sinabi ng dalaga.
Si Ulysses, paralysed. Hindi niya alam ang gagawin.
Hindi niya maipaliwanag kay Anara na pumayag lang siya sa ganitong sitwasyon ay dahil kay Lino.
Hindi niya inaasahan na aabot ito sa ganitong punto—sa harap ng engagement at lahat ng mata na nakatutok sa kanila.
Ramdam niya ang pressure.
Pero higit sa lahat… ramdam niya rin ang t***k ng puso niya na hindi niya maalis.
NEXT DAY
Mas worse.
Nasa opisina si Ulysses at handa sa board meeting niya.
Pero bago pa man magsimula ang agenda, kumalat ang balita sa opisina—naikakasal na sila ni Anara… at makalawa na ang kasal.
Nagulat si Ulysses.
“What?!” halos sigaw niya sa loob ng meeting room, pero pinigilan ng propesyonal na tono niya ang boses.
Isa-isa na ang mga ka-board meeting niya, high-profile executives at partners, nag-congratulate sa kanya:
“Congrats, Ulysses! Heard the news!”
“Wow, ang bilis. Exciting times!”
Parang wala sa sarili si Ulysses.
May date na ang kasal.
At ang pinakagrabe—magaganap ito sa loob ng susunod na dalawang araw.
Para bang bumagsak ang mundo niya sa harap niya.
Hindi siya nakapagsalita sa umpisa—ang isip niya ay umiikot sa kung paano siya napunta sa ganitong sitwasyon.
Ang mga tao sa paligid niya, excited, nag-share pa ng mga detalye: venue, guest list, schedule ng kasal.
“It’s really happening in two days,” sabi ng isa sa board members habang ngumiti.
Si Ulysses, tulala, hawak-hawak ang notebook.
Na-trap siya sa isang perfect plan ni Anara, at kahit gustuhin niya man, hindi na siya makaka-atras nang hindi napahiya sa harap ng pamilya ni Anara, kaibigan, at kasamahan sa trabaho.
Ramdam niya ang panic, ang confusion, at, sa kabila nito… ang kakaibang tensyon sa pagitan nila ni Anara.
Wala nang magawa si Ulysses.
Parang naipit sa lahat ng nangyayari, at kahit gusto niya, hindi niya maibalik ang sitwasyon sa dati.
Nasa kotse na siya, nagmamaneho pauwe.
Biglang tumunog ang cellphone niya—isang secret number ang tumawag.
Pero alam niya. Kilala niya ito.
“Lino?”
“Ulysses.....” malumanay pero may urgency ang boses sa kabilang linya.
"....can we meet?" Anito.
""....Y-yes, I wanted to see you!"
Nagkita sila.
Nang magkita ay hindi na nila napigilan ang sarili.
Halos dalawang taon sila hindi nagkita.
Naglapat ang kanilang mga labi.
At ang apoy ay muling nanumbalik.
Nagpakalunod muna sila sa kanilang mga damdaming nag-aapoy.
Walang humpay ang pag-ulos ni Lino kay Ulysses habang nakatilkod at nakatuwad ito.
"Ohhhhh.....Lino......I really missed you!"
At sumambulat ang katas sa loob ni Ulysses.
Habol ang kanilang mga hininga ng matapos ang init na iyon.
Pareho muna silang nakahiga at nakatitig sa kisame.
Si Lino ang unang nagsalita
"Are you going to marry her?" tanong ni Lino, at alam ni Ulysses na si Anara ang tinutukoy nito.
"No. I cannot marry her. And you know that," sagot ni Ulysses, hindi inaalis ang tingin sa kisame.
"It's already planned…"
"Lino…" humarap si Ulysses sa kanya, halatang naiinis at naguguluhan. "I—I don’t know what to do! Para akong nakakulong!"
Marahan siyang niyakap ni Lino, para bang sinusubukan siyang pakalmahin.
“I think… you should marry her,” mahina pero matatag na sabi nito.
“What?! Are you crazy?!” napasinghal si Ulysses. “Bakit mo ako tinutulak sa apoy?”
Napabuntonghininga si Lino bago muling nagsalita.
“Wala ka nang magagawa, Ulysses. Alam kong takot kang mapahiya ang pamilya Montecarlo… malaki ang naitulong nila sa’yo. And marrying her protects your image.”
Nag-igting ang panga ni Ulysses. “Pero alam mong hindi ko maibibigay kay Anara ang… pangangailangan niya. Dahil pareho kaming may p**e—!”
“Naiintindihan ko,” putol ni Lino, sabay bahagyang tawa, pilit na tinatago ang sakit. “Kaya nga kahit ikasal ka sa kanya… we still have each other. I love you, Ulysses.”
Hinawakan niya ang mukha nito, marahang hinaplos.
“At ako lang ang makapagbibigay sa’yo ng kailangan mo. Walang iba. Magpapatuloy pa rin ang relasyon natin.”
Umangat ang tingin ni Ulysses, may lungkot at pag-aalinlangan sa mga mata.
“What about Amy? How is she?”
Saglit na tumahimik si Lino, bago umiling.
“She didn’t survive the cancer.”
Napakurap si Ulysses sa gulat. “Lino… I’m sorry.”
“Before she died, she knew,” bulong ni Lino. “Alam niyang may relasyon tayo. And she forgave me.”
“Kaya ngayon… si Liam ang pagtutuunan ko ng pansin."
Nagbuntonghininga si Ulysses, saka marahang hinawakan ang balikat ni Lino.
“Lino… tutulungan kita,” mahina pero tapat niyang sabi. “Tutulungan kitang pag-aralin si Liam. ”
Nanlaki ang mata ni Lino, tila hindi makapaniwala. “Ulysses…”
“Alagaan kung ano ang mahalaga sa’yo,” patuloy niya. “Si Liam—parte siya ng buhay mo. At kung mahalaga siya sa’yo… mahalaga rin siya sa’kin. Inaanak ko siya.”
Napapikit si Lino.
“Maraming salamat…”
Bahagyang ngumiti si Ulysses kahit halatang mabigat ang puso niya.
Yumakap si Lino sa kanya, mahigpit—
Pero sa pagitan ng yakap na iyon… pareho nilang alam na habang tumitibay ang pangako nilang alagaan si Liam, mas lalo namang lumalalim ang komplikasyon sa buhay ni Ulysses.
At nakabitin pa rin ang tanong na hindi nila kayang sagutin:
Hanggang kailan nila kayang itago ang relasyon nila?
- Writer
