Day 3 Part 2

2002 Words
NANATILI KAMING tahimik ni Liz. Alam kong gusto nya akong pilitin umuwi. Sa mga tingin nya pa lang ay nababasa ko iyon pero alam kong gusto nya ring pilit na respetuhin ang desisyon ko. “I just don’t understand.” Salita nya matapos ang ilang minuto, naguguluhan syang tumingin sa akin. “You’re willing to risk everything for a guy who doesn’t seem interested in you.” Pilit ang ngiting tinapik ko ang balikat nya. Ganoon naman ‘di ba? When you are in love, you are willing to do everything to win that someone’s heart. Sabi nga nila, it’s better to fight and lose than to lose without fighting. “What are you guys ba?” Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko dahil sa tanong na iyon ni Liza. Ano nga ba kami ni Marco? He's sweet but I can't say na mayroong kami. “f**k buddy?” Mas lalo akong natigilan. Liz knows everything about what’s happening between us; the s*x, the teasing, the kisses, everything. But what she doesn’t know is the guy. Ang alam nya lang ay nakatira ako kila Marco and I’m seeing this guy outside. “There’s so much to you than a f**k buddy, Heather.” Saad nya, pilit ipinapaintindi ang kanyang mga sinasabi sa akin. “Liz I….” “You love him, yes. I get you. But the fact that he told you he’s in love with someone else and he’s f*****g you, that’s not what I get.” She cut me off. Pakiramdam ko ay mas lalong sumisikip ang dibdib ko sa mga salitang naririnig ko sa kanya. "You cannot love two people at the same time." Para akong pinukpok ng bato sa ulo. Madiin akong napahawak sa baso ko. Marco did told me from the start pero mas pinili kong hindi intindihin iyon dahil sa nagiging pagtrato nga sa akin ngayon. “He’ll fall in love with me soon.” Pinilit kong pasayahin ang tono ng aking pananalita. Nakangiting tinanguan ko pa sya at tumayo na. Nagdiretso ako palabas ng restaurant at nagtingin-tingin sa bawat botique. Agad kong naramdaman ang paghila nya sa akin saka ako pilit na inupo sa bench. “Love isn’t a two weeks thing Harper.” Saad nya, diretso ang tingin sa aking mga mata. “It is a relationship that needs to be strengthen with love and trust not sex.” “I know. Our relationship might not start well but it doesn’t mean that it won’t end well, right?” Nakangiting tanong ko. “Right.” Sarkastikong sagot nya at saka ako binitawan. “And what if he just puts you aside the moment he’s done using you?” Nauubusan ng pasensya na tanong nya sa akin. Hindi ko mahanap ang tamang salita para sagutin ang tanong nyang iyon dahil maski ako ay hindi naisip na pwede iyong mangyari. “You are never like this, Heather.” Malumanay na saad nya, pilit na ipinaalala sa akin kung sino ang Heather na kilala nya. Natigalgal ako. Ngayon ko lang naramdaman na parang hindi ko na rin kilala ang sarili ko. “You didn’t want to get married to someone that was chosen by your parents but you’re letting yourself get f****d by someone who doesn’t have any feelings for you.” Iyon lang ang huling sinabi nya bago tuluyang umalis. Nanatili pa ako ng ilang minuto roon, tulala, pilit na pinag-iisipan ang mga sinasabi ng aking kaibigan pero agad din akong naibalik sa reyalidad nang marinig ko ang pagtunog ng aking cellphone. It's almost five. Mabilis akong tumayo saka naglakad palabas ng mall. Mabuti na lang malapit ang mall na pinuntahan namin ni Liz sa pinagtatrabahuhan ko kaya naman walang naging problema. Abala ang lahat nang pumasok ko. Kitang-kita ko ang salubong na kilay ni Mrs. Reyes pero agad iyong napalitan ng malaking ngiti nang makita ako. Her arms are open-wide when she started walking at me. Agad nya akong ikinulong sa aking mga bisig saka inalalayan papunta sa kwarto kung nasaan ang mga uniform namin. "Do I really need to wear this?" Nakangiwing tanong ko habang nakahawak sa isang napakaiksing palda. "Of course dear." Nakangiting tugon ni Mrs. Reyes. Mas lalong umasim ang mukha ko nang ilapat ko iyon sa aking mga binti. Eh mukhang makikita na yata ang pisngi ng likuran ko kapag ito ang isinuot ko. "Oh wait! You'll be assigned sa kitchen. You can wear your own pants for now." Dagdag nya. Nakahinga ako ng maluwag dahil doon. Agad na nagbihis ako ng pang-itaas at muling hinayaan na hilain ni Mrs. Reyes papunta sa kusina. "Guys," ipinalakpak nya ang kanyang kamay, "This is Heather, new girl. Be good to her, okay?" Iyon lang tapos umalis na sya. Agad na itinuro sa akin ng isang babae ang lababo. Nag-aalangan na binigyan ko ito ng ngiti nang makita kung gaano karami ang nakatambak na hugasan doon. "Hindi mo kaya?" "I-I can." Mabilis akong kumilos. Agad na lumapit sa akin ang isa pang babae nang mapansin nito na naguguluhan ako sa kung ano ang gagawin Saglit nya akong tinuruan bago muling bumalik sa kanyang ginagawa. MY FIRST day isn’t easy as I thought it would be. Ang dami kong nabasag na plates dahil sa paghuhugas kaya naman madalas akong napapagalitan ng manager namin. Tinignan ko ang kamay ko at saka malungkot na napangiti nang makita ang sugat doon. They shouted at me without asking if I was alright. Hindi man lang nila tinignan ang kamay ko nang masugatan ako. “You’re late.” Agad na tinago ko ang aking mga kamay sa likod ko nang makitang nakatayo si Marco sa pinto. Pilit kong ipinakita ang totoo kong ngiti nang maglakad ako papalapit sa kanya. “Are you worried?” Tanong ko at saka sya tiningala. Inilabas ko ang isang box ng pagkain na binili ko sa tabi ng pinagtatrabahuhan ko. “Ano nanaman to?” He asked saka sinilip ang laman non. It was just a hotdog on stick. “Suhol?” Patanong na sagot ko at saka mahinang tumawa. Nang tignan ko sya ay agad syang ngumiti sa akin at saka tumingala sa langit. “The moon is beautiful, isn’t it?” Saad ko. I can feel my wounds calming. Parang naging isang gamot ng sakit na nararamdaman ko roon ang ganda ng pagkislap ng mga bituin. “Heather.” Natatwang tinignan ko sya at saka inilingan. “What? Wala akong ibang gustong sabihin, the moon looks prettier lang talaga today.” Saad ko at saka muling tumingala. Gusto kong sabihing mahal ko sya pero nanahimik ako nang muling sumagi sa aking isip ang mga binitawang salita ni Liz. Agad na napayuko ako nang maramdaman ang pamilyar na lungkot na humahaplos sa puso ko. “Are you okay? May nangyari ba sa trabaho mo?” Tanong nya. Ipinatong nya ang kamay sa balikat ko saka sinilip ang aking mukha. “None. I’m just tired.” Nakangiting sagot ko. Ramdam ko nanaman ang unti-unting paghapi ng kamay ko pero nanatili akong nakangiti sa harap nya. “Ano bang trabaho mo?” “Office? I need to rest Marco. Good night.” Nagmamadaling tinungo ko ang aking kwarto. Agad na sinara ko ang pinto non at sumandal. Tumingala ako para mapigilan ang mga luha ko. “I won’t cry. I’m a strong person.” I said to myself pero agad din akong trinaydor ng aking mga mata nang mas lalong tumindi ang hapdi ng mga kamay ko. Naupo ako sa aking mga tuhod at doon doon tahimik na umiyak. Nang matapos ay agad akong nagtungo sa banyo't naligo. MAIINGAT NA HAKBANG ang ginawa ko palabas ng aking silid nang hindi makaramdam ng antok. Ramdam ko ang pagod pero hindi ko maintindihan kung bakit hindi magawang pumikit ng mga mata ko. Agad akong nagtungo sa isang pamilyar na silid. Tangkang bubuksan ko pa lang sana ang pinto ng kwarto ni Marco para silipin sya nag kusa itong bumakas. "You really have this habit of waking up this early ha?" Saad nya. Mabilis ko syang tinalikuran pero agad ako nitong nahila papasok sa kanyang silid. Isinara nya ang pinto at isinandal ako sa pader. Inilagay nya ang kaliwang kamay sa gilid ng aking mukha. "Where do you think you're going?" Hindi ko napigilang hindi mapanganga nang matamaan ng liwanag ang hubad nyang katawan. How can a person be this handsome kahit napakagulo ng kanyang buhok. Agad na inabot nya ang remote ng kanyang ilaw nang makaupo sa kanyang kama. "Why are you doing outside ---- What are you wearing?" His eyes widened nang tuluyang bumukas ang ilaw at tumambad sa ako sa kanyang harapan. "Bathrobe?" "And what's underneath?" "You don't wanna see naughty boy." Nanunuksong saad ko at mas inilapit pa ang katawan sa kanya. Ganoon na lang kabilis nagbago ang awra sa loob ng kwarto na iyon nang dumikit ang balat nya sa akin. "Of course I do." Kitang-kita ko ang pagsilay ng nakakaloko nyang ngiti. Iniyuko nya ang kanyang ulo pero bago pa man nya masakop ang labi ko ay mabilis akong bumaba at umalis sa kanyang harapan. "Breakfast in bed?" I smiled and walk towards the bed. It wasn't my intention to tease but I guess those words are effective. I lie on the bed and looo at him, full of seduction. Mabilis syang lumakad palapit sa akin at naupo sa kama. He slowly let his hands wander on my body. Nang akmang tatanggalin nya na ang pagkakatali ng bathrobe ko ay agad ko syang tinulak nang bahagya at saka nginisian. "You really know how to do this now ha?" Namamaos na saad nya. "You taught me to be naughty." Sagot ko at saka dahan-dahang inalis ang pagkakatali ng aking bathrobe. Nagsimula nang mamungay ang mga mata nya kaya naman agad kong itali muli iyon. Kitang-kita ang panghihinayang sa kanya at saka inis na tumingin sa akin. "I want my breakfast now Heather!" He shouted at nang hihilain nya na ako pahiga sa kama ay mabilis akong lumakad palayo. "Yeah c*****g!" Pinili kong mas palandiin ang boses ko nang mas lalo syang mainis. Rinig ko pa ang paulit-ulit na pagdaing nya nang tuluyan kong isira ang pinto. Matunog ang nagging pagngiti ko nang magsimula akong bumaba. Dumaan muna ako sa kusina para kunin ang kaninang pakay ko at saka nagtuloy sa kwarto ko. I never thought that I'd flirt with him like this. Hindi naman ako ganito noon but I guess being desperate made me do this. Kung hindi nga naman makukuha sa santong-dasalan ay mas magandang kunin sa santong-paspasan. "La la la." I hum as I sat on my bed. Agad na kinuha ko ang cellphone ko at saka muling tinignan ang kagabing ini-research ko kung paano akitin ang isang lalaki. "Already did this." Saad ko sa saka binura ang tease him sa aking notes. YES. I googled extra tips. I'll show Liz na Marco will fall in love with me in no time. Nang hihiga na sana ako ay bigla na lang tumunog ang aking cellphone at nang tignan ko kung sino ang tumatawag nang ganoon kaaga ay hindi na ako nagtaka nang pangalan ng lalaking iyon ang nabasa ko. "Damn it Heather! Where's my breakfast?!" Malakas na tanong nya. Kinailangan ko pang ilayo ang cellphone ko dahil parang mababasag ang ear drums ko sa lakas ng boses nya. "Chill now Mr. Marco Montemayor, I'll cook for you when the sun rises." Natatawang salita ko. Sumandal ako sa head rest saka pinaglaruan ang aking kuko. "Goodbye." I said on my most seductive tone, sinabayan ko pa iyon ng mahinang pagdaing bago tuluyang pinutol ang tawag. Agad na tumayo ako at saka inilock ang pinto ng aking silid.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD