CHAPTER 11
Keira’s POV
Hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko nang bigyan ko ng sagot si Yellix. Hindi ko na siya pinahirapan pa; sinabi kong oo sa panliligaw niya. Ang matagal ko nang itinatagong nararamdaman para sa kanya ay sa wakas ay naipahayag ko rin.
"Keira... seryoso ka ba?" tanong niya, hindi makapaniwala habang nakatitig sa akin, ang mga mata niya’y puno ng galak.
Ngumiti ako at tumango. "Oo, Yellix. Tinanggap na kita."
Biglang sumabog ang saya sa mukha niya, parang bata siyang nanalo ng larong matagal na niyang pinaghirapan. "Damn, Keira! Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko... Ang saya ko, sobra!"
Bago pa man ako makapag-react, bigla niya akong niyakap nang mahigpit. Ramdam ko ang t***k ng puso niya, mabilis at malakas, na parang sinasabayan ang akin. At bago pa man
