Lost in Century

6 | Daevon Zid Aphelion

......Siya yun.

Hinding-hindi ko makakalimutan ang lalaking nagsamantala sa kahinaan ko.

Mapatunayan man na ako nga ang unang nakahanap sa anak ni majesty n'ong bonus round ay balewala rin dahil pagnakita din ng hari ang hickey na nasa leeg ko ay baka magdalawang isip pa siyang pakasalan ako, edi napurnada mga plano ko.

Dead end parin.

Napabuntong hininga ako at pinakalma ang sarili. Dahan-dahan akong umalis sa linya at hahalo na sana sa alon ng mga bisita na nasa palasyo pero parang nahulaan ng maligno ang plano ko.

"All of you will be executed if I didn't find what I am looking for, " Anunsyo ng Maligno na kampon ni satanas. ಠಗಠ halos umusok na ang ilong at tenga ko dahil sa pressure na nararamdaman. Parang gusto ko na lang bumukas ang marmol na sahig ng palasyo at kainin ako.

Nagkagulo ang lahat ng dumalo, kanya-kanyang takbo sa pinto ng main Hall upang tumakas pero agad itong naagapan ng mga gwardia at marahas na sinarado. May nagiiyakan na at ang iba ay nagmamakaawa sa anak ng hari, pero parang wala itong naririnig tila natutuwa pa sa mga nakikita.

Gwapo nga, may sayad naman. ಠ﹏ಠ

"Silence!" Napatigil ang lahat dahil sa simpleng sigaw lang ng lalaki. Nagpatuloy ulit ito sa ginagawa nang nakitang nagsitahimik na ang mga bisita.

"Sl♪t, you think mamamatay na tayo here?" Rinig kong bulong saakin ni Daniela. Kahit may halong kaartehan, ramdam ko parin ang kaba sa boses niya.

"Baka mauna ka," bara ko sa kanya. Agad niya naman akong sinamaan ng tingin.

I'm not confident na maliligtas kami dahil paniguradong sa execution parin ang bagsak namin.

Nakayuko lang ako habang inaaliw ang sarili sa cute kong peach doll shoes na animo'y ito na ang napakainteresting na bagay sa buong mundo- pero sa sitwasyon na'to ay parang ganoon na nga.

Kahit may kaonting ingay akong naririnig tanging yabag lang ng lalaki ang tila nangingibabaw sa pandinig ko.

Hanggang sa huminto siya sa harap ko pero hindi ako nagtaas ng tingin at tinignan lang ang magara niyang sapatos.

'Magkano kaya ipapagbili yung sapatos niya? Siguradong malaki kikitain ko.'

"Look at me." He demanded using his cold as an ice-like voice.

'Ano ka gold?' I murmured mentally. Napapalunok pa'ko ng sariling laway at sinalubong ang mga mata niya. Kung ito nga ang lalaking nag-iwan sakin ng hickey.....Ang swerte-- no! He's rude, a psychopath! Antipatiko! Masama ugali! (┛◉Д◉)┛*┻━┻

Wraaarrr! Nakakapang-init ng dugo.

Set aside muna natin ang kalandian. I still have something to deal with this jerk.

"I'm not the one you're looking for," Usal ko. Ang lahat ay napasinghap dahil sa lantaran kong pakikipag usap sa anak ng hari nang hindi yumuyuko at hind gumamit ng paggalang.

"Shut up. I'm not asking you," He coldy said. Binara niya ba'ko?

"You're the one who should shut up, how could you dictate us on what we have to do. We should have our freedom! Freedom to express our feelings, and freedom to speak freely!" Wala na akong pake alam kung ipapatay niya ako. Basta kahit man lang sa huling pagkakataon naipakita ko sa lahat na hindi dapat papaapi sa mga katulad nilang nasa higher rank people. Kung tutuusin isa lang akong kuto na madali nilang tirisin, pero sisiguraduhin ko munang mabubutas ang ulo nila bago nila ako matiris.

'grabeng analogy, kinumpara mo pa sarili mo sa kuto. Well, makati ka rin naman kaya pwede na rin.' I slap my other self unconsciously. Daldal kasi dinadramahan ko pa ang malignong prinsepe.

Walang emosyong pinitik niya ang noo ko. I mentally cussed.

"There are laws for violence." Parang pusang napagalitan na saad ko habang hawak-hawak ng dalawa kong kamay ang cute kong noo.

"Let me see your neck,"

"Ayaw. na-uh," Pagmamatigas ko.

Para bang napigtas ang kapiranggot na pisi ng pasensya niya at huli na akong nakapagreact dahil nasa mismong balikat na niya ako, nakasukbit.

"Put me down!" Sigaw ko. Pero hindi niya ako pinapakinggan.

"Father, you should look for a quiet and sensible women to be your Queen. Leave this ill-mannered one to me." Halos manlaki ang mga mata ko sa sinabi niya.

" No your majesty! I object. I can cook, and wash dishes smoothly three times a day! I'll do the laundry if you wanted so you should choose someone like me!" Naghihesterikal na ako dahil sirang-sira na ang plano kong maging Reyna.

Napapanganga lang ang hari sa akin at parang isa akong kakaibang specimen sa paningin niya.

Nang na himasmasan si your majesty sa pangyayare ay may binulong siya sa katiwala niyang duke.

"Carry on everyone, let's continue where we left off." Sabi nito. Para akong pinagbagsakan nang langit at lupa sa pambabalewa sa presensya ko.

We left the main Hall like nothing seems to happened. Bago magsara ang napakalaking pinto nasulyapan ko pa si Nao, with her disappointed face while slightly shooking her head.

"You'll just end up as his concubine, don't be stupid and stubborn." He's cold voice sends shiver down my spine. Buhat niya parin ako na parang sako, not minding my weight.

"You're a psycho! Put me down! Sinira mo ang mga plano ko, baliw ka!" Nagpupumiglas ako sa hawak niya at halos magmanhid na ang kamay ko kakasuntok sa likod niya.

"And you would have been my step son kung hindi ka lang nakialam!" My mind is not working properly, ayaw i-digest ng utak ko ang mga nangyare.

I failed. I didn't accomplish my mission.

"I hate you," mahinang usal ko. Saglit siyang napatigil pero kalaunan ay nagpatuloy lang ulit sa paglalakad habang buhat ako.

Ang daming what if's na naglalaro sa utak ko. At kung bakit ginagawa sakin 'to nang malignong.

'Baka naman may crush siya sakin' I mentally nodded because of the thought. Sino ba naman ang hindi maaakit sa alindog ko.

I mentally cussed and look at the person who spanked my ass.

"Problema mo!?" Nananahimik ako dito eh.

"A penny for your thoughts?" He tilt his head kaya kita ko ng malapitan ang matangos niyang ilong.

"Pati ba naman ang pag-iisip ko papakealaman mo?"

"Yes." Walang pagdadalawang isip nitong usal.

Garapal!

Dinala niya ako sa tingin ko ay kwarto niya, nakakamangha lang at simple at malinis Ang lugar. Malawak ang kwarto ni kulokoy, kapansin-pansin ang malaki niyang king size bed. Kakasya ang lima katao dito.

Nang marealized ko kung bakit niya ako dinala dito ay mabilis pa sa alas kwatro ang pagpupumiglas ko sa balikat nito.

"Pagsasamantalahan mo na naman ako? Manyakis ka talaga!"

Sinira niya na nga ang mga Plano ko, pati ba naman hymen ko masisira na rin?

"Shut up." Matigas nitong saad sabay nang paglapat ng likod ko sa malambot at mabango nitong kama.

Tatayo na sana ako at lalayo sa kanya nang bigla niya akong dinaganan. Hindi agad naiproseso ng utak ko ang nangyare. Nakatitig lang ako sa mala-abo niyang mga mata. Mahihiya talagang matuyo ang mga muta sa magagandang mata niya.

"You're a spy." It's a statement and not a question. Parang sa isang tingin niya lang alam niya na agad ang talambuhay ko. Ang bango pa ng hininga, sarap laplapin.

"Ano naman ngayon," My tone was supposed to be confident pero halos bulong ko na lamang itong naiusal. Did I just confessed?

"I mean how could you be so sure?" I added. Nakikipaglaban ako ng titigan sa kanya pero ako rin ang unang lumihis ng tingin. He smirk before moving his face even closer. Napuno ng mabango niyang hinanga ang dalawang butas ng ilong ko.

"Get off me, ang bigat mo"dagdag ko. imbes na sumunod ay mas lalo lang ako nitong dinaganan ang mga hita ko para hindi makapagpumiglas pa.

"I hate liars" Halos manigas ako sa sobrang lamig ng boses niya, sumasabay pa ang mabango niyang hininga. Daig pa toothpaste na gamit ko. Hayst hindi niya sana maamoy yung inulam ko kagabi.

Malapitan kong nakikita ang mahahaba niyang pilik mata, at sana hindi lang pilik mata niya ang mahaba. Enebe~

Kahit kating-kati na akong halikan ang adonis na'to ay mas kailangan kong unahin ang problema sa speculation niyang isa akong spy. Kailangan kong kunin ang puso--- tiwala niya.

"Hindi ako sinungaling. Dahil maganda ako, hindi nagsisinungaling ang magaganda." Totoo naman talaga na hindi ako spy. Pero maganda ako.

'Oh mahabaging dyosa ng kagandahan, ako sana'y tulungan'

Napigtas yata ang manipis niyang pasensya at marahas na nilantakan ang kaawa-awa kong mga labi.

Sa sobrang gulat ko ay nasampal ko siya ngunit agad niya ring nahuli ang mga kamay ko. He pinned my hands above my head using his right hand.

Ganito ba talaga humalik mga tao sa mundong 'to at parang lumalaklak ako ng Red horse, lakas ng tama.

Wala pa yata siyang balak na bitawan ang labi ko hanggat hindi pa ako nauubusan ng hininga. Sarap naman ng torture na'to.

Ramdam mo ang kasabihan na 'papatayin ka sa sarap'

May nalalasahan akong malakalawang na humahalo sa malaimported niyang mga laway sa bibig ko. Nawawalan na din ako ng lakas. Nakakapanghina ang kamay niyang nasa loob na nang bistida ko na hindi ko man lang namalayan na naitaas niya na pala

"Ahh... p..please"... Stop.

Hindi ko alam saan ibabaling ang ulo ko ng magsimulang maglikot ang kamay niya sa ibabaw ng thin soft fabric na tanging bagay na nagtatago sa buong bataan

"Yes? Did you say something?" Halos hindi ko marinig ang boses niya sa lakas ng pintig ng puso ko. Daig pa'ng may concert ng mga kpop idols.

"You're wet." Parang mawawala ako sa katinuan pag hindi pa siya huminto. Pinaglihi man ako sa kalandian, naiisip ko parin na hindi mahina ang mga kababaihan at hindi kami pwedeng Basta-basta na lang pagsasamantalahan

Malandi at marupok man ako, gusto ko parin na ibigay ang sarili ko sa lalaking mamahalin ko. At hindi kasali ang adonis na ugok na nasa harap ko.

Bago niya pa ma explore ang bataan ay mabilis kong hinagip ang vase ng bulaklak na nasa gilid nang kama at buong lakas na hinampas sa ulo niya- siempre sa taas hindi pwede na madamage ang sa baba.

Habol ko ang hiningang lumabas sa kwarto niya, nagpapasalamat ako sa dyosa ng kagandahan at dininig ang dalangin ko kung hindi ay baka nawasak na ang labing siyam na taon ko nang kinaiingat-ingatan.

Nanginginig parin ang mga tuhod sa paglabas ko sa palasyo, sa sobrang laki halos maubos ang isang oras sa paglalakad buti na lang at wala akong nadadaanan na mga gwardiya. Sa lalong madaling panahon kailangan ko ng umalis sa lugar na'to at bumalik sa totoong Mundo ko.

Na realize ko na hindi praktikal ang magpakabayani sa mundong hindi naman talaga iyo. Isang malaking pagkakamali na sumubok ako.

Kailangan ko nang umuwi. Nakakabaliw dito, okay na yung mabungangaan ni nanay kahit pa oras-oras niya na akong bubungangaan hindi nako magrereklamo

Lakad takbo ang ginawa ko sa hasyenda, dahil sobrang lawak nito, aabutin pa 'ata ko niyo ng siyam-siyam bago makalabas. Lalo pa at nagtataasan ang mga puno sa lugar, mahirap hanapin labasan.

Muntik na sumubsob ang maganda kong mukha sa lupa dahil sa pagkakapatid ko, hindi ko namalayan na may nakausling ugat pala sa daanan.

Nagsisisi tuloy ako sa mga pinaggagawa ko sa buhay, naiinis ako sa Lugar na'to, naiinis ako kay Alisha, kay nao, sa hari, sa maligno, sa sarili ko. Siempre pati kay nanay, kung hinayaan niya lang sana ako na mag selpon buong araw at ipinagpabukas na lamang ang pamamalengke edi sana wala 'ko dito.

Pinahid ko ang masasaganang luha na naglandas sa magaganda kong pisngi. Tsk. Nakakasamang umiyak lalo pa at nakakabawas ito ng ganda, buti na lang talaga at ako 'yung source.

Napatingin ako sa bestida ko sa may parteng tuhod at kita dito ang mantsa ng dugo dulot ng pagtama nito sa matulis na bato sa bandang binagsakan ko.

"Done running?" Saglit na tumigil ang puso ko. Ang baritono niyang boses at hininga niyang lumalapat sa may puno nang tainga ko.

Sinubukan kong tumayo pero ayaw akong sundin ng mga tuhod ko. Parang lahat ng takot ko ay naipon lahat sa paa ko. Sa isang iglap lang bumigat ang mga talukap ng mga mata ko ngunit bago ako mawalan ng kamalayan ay narinig ko pa siyang nagsalita na hindi ko masyadong naintindihan.

"I'll make sure that you can't and will never leave me again....."