Martyr Wife

Chapter 13

Warning: this chapter contains spoilers for Forgotten Wife (Shattered Wife Series 1)

Kinabukasan ay mas maagang nagising si Colton kumpara sa nagdaang mga araw. He dressed himself in casual attire, so I knew that he would not go to work today. Nagising na rin ako, kaya ako na ang nagluto ng almusal para sa aming dalawa. He was ignoring me like he always did, and I had no idea if he could remember everything he said last night.

I just cooked eggs, bacon, and French toast bread for us. Nagtimpla rin ako ng kape para sa kanya at gatas naman ang sa 'kin. I watched him walk down the stairs while he was busy fixing his watch. Napakagat ako nang labi ng umangat ang tingin niya sa 'kin at makita ko ang ilang laglag na hibla ng buhok sa kanyang noo.

I smiled at him, even if it was just a small smile. Tinanguan niya lang ako at nilagpasan upang uminom ng tubig. "Kumain ka muna bago umalis."

"I can't. I need to go," he said firmly. I sighed and gazed at the foods I had cooked. Nangmamakaawa ang mata ko nang tignan ko si Colton. His blue eyes stared at me for a moment before avoiding my gaze. He cleared his throat and spoke, "Fine. I'll just eat this bread and coffee."

Nakangiti kong pinanood si Colton na kumain. I wanted to ask where he would go, but I'm afraid that I would just ruin the morning. Inubos niya ang kape sa tasa bago tumayo. Napatayo rin ako sa sobrang taranta at hinawakan ang braso niya. He looked at me and his forehead crease. Pinilit kong kumalma nang maging malakas ang kabog ng dibdib ko sa lapit namin.

"S-Saan ka pupunta?" nauutal na tanong ko. He angled his head, as if my question had confused him. Mayamaya ay dahan-dahan niyang tinanggal ang kamay ko sa kanyang braso. "Why do you want to know?"

Napalabi ako bago nag-iwas ng tingin. "Hindi ka sa opisina pupunta, 'di ba? Hindi ka naman nakasuot ng pang-opisina," katwiran ko at pinasadahan ng tingin ang suot niya. I saw him lick his lower lip before glaring at me. "It's none of your business, Amaia. I would go wherever I wanted; I don't need your permission."

Tila may mga punyal na sumaksak sa dibdib ko nang marinig ang sinabi niya. I sighed when I felt my eyes water. Kumurap-kurap ako upang pigilan 'yon sa pamumuo. "S-Sama ako, please... gusto ko lang makalabas ng bahay."

"Stop wasting my time, Amaia. You'll stay here in the house and obey my commands." Nilagpasan niya ako ngunit hinabol ko lang siya at muling humarang. Napabuntong hininga siya at matalas ang tingin na pinukol sa akin. "What the f**k is your problem, woman?"

Halata sa boses at itsura niya na naiinis talaga siya sa 'kin ngunit mas lalo kong pinatatag ang sarili. I sniffed when I felt a liquid from my nose trying to escape. Pinawi ko rin ang luhang naipon sa mata ko at nangmamakaawang tumigin kay Colton. I saw how his eyes softened, but he immediately averted his gaze. Umawang ang labi ko nang hawakan niya ang braso ko at hatakin palapit sa kanya.

I gasped for breath when his other hand went on my neck and choked there. "Dress yourself comfortably; I will wait outside," he whispered, and I jumped in shock when I felt his tongue lick my ear. Tulala at halos hindi mahabol ang hinigina kong tinignan ang likod ni Colton palayo sa akin. I touched my ear with my shaking hands and gulped when I felt heat start to creep into my system. Napailing na lang ako bago tumakbo sa hagdan upang magbihis.

I just picked up a white casual mini button-down dress and a pair of flat beige sandals. Nakangiti kong inayos ang kulay itim kong buhok sa salamin nang mahagip ng mata ko ang isang kulay puting headband. Kaagad kong kinuha 'yon at sinuot sa 'kin, mas lalo akong nagmukhang bata sa suot ko, pero nagustuhan ko naman ang hitsura.

Matapos ay kaagad akong bumaba, kinakabahan ako ng kaunti dahil baka iniwan ako ni Colton, pero nakita ko lang siya na nakasandal sa kotse niya at inip na naghihintay. Our eyes met, and I saw him scan my body. Tumagal ang titig niya sa headband na suot ko. Of course, it was his gift for me on our first anniversary. Nakita ko ang pagdaan ng hindi mapangalanang emosyon sa mata niya ngunit hindi na niya nagawang magsalita at pumasok na sa loob ng kotse.

I opened the car for myself and slid inside the passenger seat. Tahimik lang kami buong biyahe, hindi niya rin ako kinakausap at naka-focus lang ang atensyon sa daan. Tinignan ko na lang ang kalsada at binuksan ang bintana. Nakita ko ang pagtingin sa akin ni Colton ngunit hindi ko na siya binalingan pa.

I just busied myself watching the people outside. Umawang ang labi ko at mahinang napasinghap nang makakita ng cotton candy na nilalako sa daan. May lalaking naglalakad sa pagitan ng mga sasakyan at inaalok ang mga nakasakay sa jeep. Kinapa ko ang bulsa ko at napabuntong hininga nang walang maramdaman na pera. Biglang bumagsak ang mood ko at napasimangot na lang, ang lakas talaga makawala ng mood kapag walang nakakapang pera sa bulsa.

We stopped when the red lights appeared. Nakita kong lumapit sa amin ang lalaki at inalok ako ng cotton candy nang makita ako. I was about to shake my head when I felt Colton move towards me. Nahigit ko ang hininga nang maramdaman ang mukha niya sa harap ko. He handed the money, and I just looked at him in shock when he bought one for me. Hindi niya na kinuha ang sukli na ikinatuwa ng lalaki.

Inabot sa 'kin ni Colton ang cotton candy bago umayos ng upo muli sa driver's seat. Mahigpit akong napahawak sa plastic ng cotton candy, kasabay ng malakas na pintig ng puso ko.

"S-Salamat." I thanked him, but he didn't bother talking again. Nakangiti kong kinain ang cotton candy habang nasa biyahe kami, nagulat lang ako nang huminto kami sa harap ng isang hospital at hindi manlang nag-abalang sabihin sa 'kin kung sino ang pakay namin dito.

I went down the car and followed him inside; dala ko pa rin ang natirang cotton candy nang sumakay kami sa elevator.

"You should have left that food in the car," puna ni Colton nang kumurot ako sa cotton candy. I looked at him and raised my brow. "Babalik na ba 'ko sa sasakyan?"

He sighed and shook his head. Para namang sobrang sakit ko sa ulo. Napatingin ako sa kamay niya nang hawakan niya ang balikat ko at i-usog ako palapit sa kanya. Another batch of people entered the elevator at hindi ko gusto ang paraan ng pagtingin ng isang lalaki sa akin nang magtagpo ang tingin namin.

I looked up at Colton and saw his jaw clenched. Mas lalo akong umusog sa katawan ni Colton nang makita ko ang lalaki na pumwesto sa kanan ko at tumabi. Napapagitnaan ako nila Colton ngunit mas nakasiksik ako kanya. Napatingala na lang ako at inosenteng tinignan ang repleksyon namin sa taas ngunit nawala roon ang atensyon ko nang maramdaman ang isang kamay na dumadaplis sa legs ko.

I gasped and looked at Colton worriedly. Hindi niya ako malagay sa kabilang side niya dahil may matanda roon na nakasakay sa wheel chair, nakahawak siya sa hawakan n'on at tila ba inaalalayan dahil busy ang nurse sa pagse-cell phone.

Colton sighed, and I felt his grip on my waist tighten. Sumiksik ako sa harap niya at tinignan ng masama ang lalaki. "Could you please focus on your patient and stop using your damn phone?"

Nagulat ang lahat maging ang nurse sa sinabi ni Colton. Napapahiya itong tinigo ang cell phone sa kanyang bulsa at hinawakan ang wheel chair mg matanda. Colton held my arm and put me on the opposite side. Doon ako nakahinga ng maluwag ngunit, ang lahat ay nagulat nang bigla na lang suntukin ni Colton ang lalaking kanina ay nanghihipo sa 'kin.

"Colton! Stop, please! Stop, baka anong mangyari sa 'yo!" He didn't listen, even though I was already screaming. Walang pumigil sa kanya at pinanood lang siya ng mga tao na paduguin ang mukha ng lalaki.

"Who told you to f*****g touch my property? Huh?"

Nanginginig sa takot ang lalaki at pilit na nagpumiglas nang hawakan siya ni Colton sa kwelyo. "S-Sir! Pasensya na po! Hindi na po mauulit, pasensya na ma'am!"

Nang bumukas ang elevator ay mabilis na nagsilabasan ang mga tao. Nagulat ako nang sipain ni Colton ang lalaki dahilan para tumalsik ito sa labas, hinawakan ko ang braso niya upang pigilan ngunit hindi niya manlang ako tinapunan ng tingin.

Kaagad na naalarma ang mga tao sa hallway. Dumating din ang mga guards at pinigilan si Colton nang susuntukin niya ulit ang lalaki. I was just quiet the whole time while Colton was talking with the police. We watched the CCTV and saw how the men tried to touch my thighs. Nakahawak lang ako sa braso ni Colton buong oras dahil sa takot.

"Are you okay?" he asked me after we left the office. Nasa hospital pa rin kami ngunit pinaakyat kami sa security room upang kausapin, hawak na ngayon ng mga pulis ang lalaki at dinala sa presinto upang ikulong.

Mahina akong tumango at ngumiti ng pilit. "Thank you..."

He sighed and placed his arms around my shoulder. Muntik ko nang makalimutan na may bibisitahin nga pala siya rito. Bigla kong naalala ang babaeng tumawag noon sa kanya, hindi kaya siya ang pakay ni Colton?

I just walked along with him until we stopped in front of a private room. Colton knocked three times before guding me inside the room. Hindi ako nagkamali ng hinala nang makita ang loob ng kwarto, this room probably cost an arm and leg. Halos lahat ng kailangan sa bahay ay nandito na.

I saw a woman sleeping peacefully at the bed, and there's an old lady beside her. Nagmano si Colton doon, kaya wala akong nagawa kung hindi gayahin siya. "How's she, Tita Aileen?"

The lady smiled at me before turning her gaze to the unconscious woman. "Maayos naman na si Sable, kailangan lang mag-stay rito upang ma-monitor pa ang kondisyon niya. Nakita mo na ba ang anak niya? Napakagandang bata, kamukhang-kamukha ng kaibigan mo."

The heavy feeling in my chest vanished when I heard what she said. So hindi si Colton ang ama ng anak ng babae? Dumako ang tingin ko sa kanya at nakita ang pag-aalala sa kanyang mata. Tinitigan niya ang babae bago umupo sa tabi nito at hinaplos ang pisngi.

I felt my chest tighten when I saw his hand caress Sable's cheeks. Nag-iwas ako ng tingin at nakita ang tinawag ni Colton na Tita Aileen ay nakatingin sa akin.

"Siya na ba ang asawa mo, hijo?" I gulped and waited for Colton to speak. Mabuti naman ay nakaramdam ang ginang at nginitian ako. "Napakagandang babae at mukhang mabait, napakaswerte mo sa kanya."

Hindi ako nakasagot matapos niyang sabihin 'yon. Buong oras ay silang dalawa lang ang magka-usap dahil hindi rin ako makasabay. Nalaman ko rin na kasalukuyang mino-monitor ang anak ni Sable, kaya hindi sila magkasama ngayon. Nagpaalam saglit si Colton na lalabas upang bisitahin ang isa ring kaibigan. Hindi na ako nagtanong dahil kaagad siyang lumabas. Napangiti na lang ako ng pilit kay Tita Aileen.

"Ikaw ang asawa niya, tama?" she asked softly. I nodded and turned my gaze away. Naramdamam ko na tumayo siya sa kanyang kinauupuan at halos mapapitlag ako nang maramdaman ang kamay niya sa akin. Nagtagpo ang mata namin at nakita ko ang halo-halong emosyon sa kanyang mata.

"Kung ano man ang problema at pinagdadaanan niyong dalawa, tiyak ako na matatapos din 'yon. Magtiwala ka lang sa Kanya, anak. Malalagpasan niyo rin 'yan bilang mag-asawa."

A lone tear fell from my eye. Kaagad akong nag-iwas ng tingin upang hindi niya makita ang mata ko. "S-Salamat po."

Nagpaalam ako na lalabas lang at susundan si Colton. Sinabi niya sa akin ang room number kung nasaan si Colton. Katabi lang n'on ang kwarto ni Sable at kapareho lang din na pribado. Kumatok muna ako bago pumasok, natagpuan ko roon si Colton kasama ang ilan pa niyang kaibigan. Napangiti ako ng alanganin nang lahat sila ay napunta sa akin ang atensyon.

"Pasensya na, naabala ko ba kayo?" mahinang tanong ko dahil tila ba nasa seryoso silang pag-uusap. Nginitian ako ni Azrael at mabilis na lumapit sa 'kin. He was about to hug me when muscled arms snaked around my waist and pulled me closer. I gasped and looked up at him. I met his dark, flaming blue eyes.

"What are you doing here?" he asked seriously. Napalunok ako bago nagbaba ng tingin sa kamay niya. Narinig ko ang mahinang tawa ng ilan niyang kaibigan, kaya mas lalo akong namula.

"Wala lang, gusto lang kita makita," I reasoned out. He sighed and guided me towards the bed. Nagulat ako nang makita roon si Sullivan na nakahiga at wala ring malay. Mayroong mga tubo na nakakabit sa katawan niya at may machine sa gilid.

"Anong nangyari sa kanya?" gulat na tanong ko. Tumikhim si Onyx at ngumiti ng mapait. Si Grendel naman ay tahimik lang din na nakatitig sa kaibigan. Si Kerrin naman ang nagpaliwanag sa akin ng lahat at mas lalo akong nag-alala nang malaman ang sitwasyon ni Sable at Sullivan. Naawa ako sa dalawa dahil alam kong pareho silang naghihirap. Sullivan no longer remembers his wife, so they decided to subject him to a process that is prohibited, but Tita Kris allowed. Ngunit hindi 'yon gumana at na-comatose pa ulit ang lalaki.

Nangilid ang luha ko hanggang sa pumatak 'yon nang magkakasunod-sunod. I hugged Colton's waist and sobbed. Tahimik lang silang lahat ngunit alam kong nasasaktan din sila para sa kaibigan. I felt Colton's arms hug me, and I sobbed more as I realised that if that thing happened to us, hindi ko kakayanin. Masasaktan ako ng sobra kapag nakalimutan ako ng tuluyan ni Colton.

I buried my face in his chest. Ang swerte ko dahil sa kabila ng lahat ng nangyari, hindi pa rin nakalimot ang puso ni Colton. Even though his mind resists showing his love for me, his heart always reacts like he's madly in love with the girl who is currently hugging him. Me.