Nikito

"What the hell is your problem, huh? Why do you need to say those words to Kin?" I asked irratatedly, both of my hands are folded together while leaning against the wall. I was staring at him intently, He looked at me, and rolled his eyes when our gaze met. I sighed. Sinundan ko siya dito sa kaniyang kwarto, nagsasalita ako kanina nu'ng bigla niya akong tinalikuran. Kahit kaylan talaga, hindi mo 'to makakausap ng maayos. Lakas ng saltik. February pa nga, "Why are you being like that, then? What? Do you like that fucker now?" he mocked, I frowned. Tangina? Pinagsasasabe nito? "Sinasabe mo?" I asked curiously, and continued talking. "Kinakausap ka ni Kin ng maayos, tapos sasabihan mo siya ng ganu'n? Alam ko namang wala kang modo pero tangina, sana naman 'di mo na iyon sinabi, binalibag mo pa iyong pintuan sa harap ng mukha niya.." "Because it's true! He's really ugly and disgusting! And everytime I saw his face.. I want to p**e!" he tsked. I can see the disgust on his face while saying that, Napanguso ako sa sinabi niya. I don't like to sound judgmental, pero.. alam kong tama naman siya. Well atleast may mukha diba? Siguro'y nu'ng nag-pa-ulan si Lord ng ka-gwapuhan ay tulog siya, kaya siguro ganoon. Napailing ako sa naisip. "Just be thankful because I was being honest," he shrugged, I sighed, "Sige, okay. Pero bakit kaylangan mo pang ibalibag sa mukha niya ang pinto? Kung ayaw mo pala siyang kausap o makita sana'y umalis ka nalang pagka-bukas mo ng pintuan at itiklop iyang bunganga mo, At diba ako naman ang hanap? Anong inaarte-arte mo diyan?" "Ano? Mas ma-attitude kapa sa'kin?" I added and raised my right eyebrow, He then rolled his eyes, "Fine. I won't do it, again. Happy?" he tsked, and averted his eyes. "I'm your fiancée and you acted like I'm the f*****g villain here. Don't you see that I'm f*****g jealous?" he mumbled, Sinasabe nito? Tumayo siya at pumasok sa banyo. Napakunot ang noo ko ng nakitang medyo nagdadabog pa siya, dahil sa pagkakasara niya ng pintuan. Sumunod ako at kumatok ng may maalala. "Nikito," I called, "What?" he asked, voice was slightly irritated. Napa-iling ako. Ano? 'Di kana kakain? "Bilisan mo diyan, 'di ka pa kumain." I reminded him, Pagkatapos nu'n ay lumabas na ako at pumasok sa sariling kwarto. Ayoko siyang makausap dahil medyo nababadtrip ako. Lagi nalang ganu'n ang eksena. Mas lalo siyang lumalala araw-araw. I'm a doctor but I can't handle him. Masyadong matigas ang ulo, kaya ayaw ko sa bata eh. Napabuntong hininga ako nang maalala—kung bakit nasa ganito akong sitwasyon ngayon. "Ano pong sasabihin niyo? Bakit niyo po ako pinapunta dito?" I asked, and acted like I didn't know the reasoned. Boses niya palang kanina, alam na alam ko na. Ang akala ko nga noon ay kapag 20 na ako'y ikakasal na. Pero ayaw daw ng lalaking ikasal sakin dahil may napupusuan na. But I'm thankful to Isaiah, kasi 'di na tuloy. We became friends after that. Pero tangina, buti nalang talaga dahil ayaw kong matali ng ganu'n kaaga! I still had dreams at that time! She smiled at me sweetly, and start talking. "Hija, You know Ajeda right?" I thought for a moment, and simply nodded. Iyon 'yung kaybigan niya na nasa abroad—na nagtatampo raw sa kaniya. She didn't tell the reason though, "Your Tita Ajeda has a son, his name is Nikito. She called me earlier and we talked.. hangang sa nabuksan ang usapan noon, and we decided to continued the arrangement back then." I frowned, "Arrangement?" "Actually Hija, masyado pang bata ang anak ni Ajeda nu'n kaya tumanggi ako sa gusto niya. His son was supposed to be your fiancée. Kaya lang ay ganu'n nga, at 'di rin naman natuloy ang kasal niyo ni Isaiah. At.. ngayon, nagkausap ulit kami ni Ajeda at napunta sa usapang iyon. Kaya napag-desisyon-an namin na ituloy nalang." she explained, Oh? "So Tita Ajeda has a son and he's younger than me?" I asked, hindi pa nag-sisink-in ang kaniyang sinabi. "Yes," I frowned and thought for a moment. Ok lang naman siguro, basta.. 2 years lang or 1 year ang gap. "Don't worry, hija. Nikito is a good man. But, Uh, it's just.. he was 5 or 6 years younger than you. I guess.." she hesitated for a moment, "Well, it doesn't matter now." she shrugged and smiled at me sweetly. Huh? 5 or 6 years younger than me? Napangiwi ako. Tangina ayoko sa bata.. Okay lang sana kung mas matanda sakin, kaso.. I sighed. Wala akong choice, but atleast he's a good man, yeah? like mom said. Napailing ako at humiga sa kama. Good man huh? Tangina, sakit niya sa ulo. Hindi ko nga alam bakit pumayag-payag siya dito, mukha namang ayaw niya sakin. I remembered when I first saw him. Nasa US kami, sa Tradisyon, I'm with Theodore. We're eating that time and I saw him, eating alone while holding his book, walang pake sa mga babaeng tumititig sa kaniya, may eyeglass pa siya nu'n and he looks hot. I pouted when I remembered something. Na-scam ako du'n ah. Hindi siya mukhang mas bata sakin noon, to be honest, because he is tall and well-built. Mukha din siyang inosente sa ayos na iyon. Pero kapag naka-usap mo na.. wala na, kaya mas magandang tumahimik ka nalang. His name was cute, and looks innocent. Pero siya.. Uh, whatever. I picked up my phone sa bedside table, nang marinig na tumunog ito. Kumunot ang noo ko, it's Nikito, may text siya. Monskit: I thought you weren't seeing, Atlas anymore? I started typing.. Me: Hindi nga, bakit? Hindi na ako magugulat kung busangot mukha nito. Lagi nalang kasi nang-bibintang na may lalaki daw ako, tangina. Alam ko namang marami akong naka-landian nu'n, pero dati iyon. Kahit naman 'di namin gusto isa't isa, ay ni-re-respeto ko kung anong mayroon kami. Tsaka lagot ako pag-nag-ka-taon. Ibababa ko na sana 'tong phone, nang nakita kong may pumasok ulit na mensahe galing sa kaniya. Kumunot ang noo ko sa nabasa. Tangina? Monskit: You Liar. Me: I'm telling the truth. What the hell is your problem, again? Tangina. I never lied to him. I swear. And, do I look like a cheater? I shook my head because the disappointed, that I'm feeling right now, to him. I sighed. I'm trying my best to fix our relationship because I'm older than him and I know what's the best for us. Alam ko rin namang na-iilang pa siya, at ganu'n din ako kung tutuusin dahil bago lang ako sa ganto. Pero tangina.. Can't he just trust me? Tsaka lang siya nagiging normal, 'pag kaharap niya ang mga magulang namin. O 'di kaya'y kapag nilalambing ko siya. Ang epal, gustong-gusto naman. Minsan iniisip ko, sinasadya niya talagang mag-away kami dahil alam niyang lalambingin ko siya pagkatapos at alam niyang ayaw kong nag-aaway kami, dahil dagdag sakit sa ulo iyon. Sa totoo lang, mas napapagod ako sa kaniya kaysa sa trabaho. Minsan nagsisisi ako na, pumayag akong makasama siya sa isang bubong. Napasimangot ako. I agreed because I want to know him better. So if when we get married, alam ko na kung paano siya i-handle at pakisamahan. Siguro kapag, sobrang nabwesit na talaga ako sa kaniya'y babalik muna ako sa condo. I tsked. "Crush ko pa naman siya dati," I whispered,