Chapter 05
1451 Words
[ CHAPTER 05]
PAIN
Kakapasok ko pa lamang sa bahay ng makita sina Daddy at Mommy sa sala. They are seriously talking pero agad natigil ng makita ako.
"What's happening?" Walang gana kong tanong.
"We have something to tell you anak so can you please have a seat?" Mommy said with serious tone.
Naupo naman ako sa tapat ng kinauupuan nila. I can see the hasitation in mommy's eyes.
"Bakit po?" takang tanong ko.
My mom look at me first before opening her lips. "We just want to say that payag na kami sa gusto mo,"
Napaawang ang labi ko dahil sa narinig. "W-what?"
"Napagusapan na namin ng Daddy mo na payagan ka sa gusto mo. Pumayag na din ang parents ni Elijah."
Natahimik ako at napatitig na lamang. To think na agad silang pumayag sa gusto ko. Naalala ko pa kung gaano sila magulat dahil sa sinabi ko pero ngayon ay payag na sila.
Impossible!
"Ma! What was that po? Bakit... Why are you doing this? Ang bata ko pa para pakasalan ang lalaking 'yon!"
"Stop the complain Ezra! Nakilala mo na ang fiancee mo at ikakasal kayo. Sumunod ka na lang dahil para din naman 'to sa 'yo."
Hindi ako makapaniwala sa mga sinasabi ni Mommy. Tinignan ko si Daddy at ganun din ang sabi nito.
"Paanong para sa akin 'yon? You're impossible Mommy, Daddy! I don't wanna marry that man! Ni Hindi ko siya kilala!"
"Don't you raise your voice to us Ezra! everything is settled at pakakasalan mo si Elijah!" May Daddy said with a warning tone.
"Bakit ba gustong-gusto niyo ang taong 'yon? Anong meron sya para gawin ito? I don't wanna marry him! Hinding-hindi niyo ako mapipilit na magpakasal sa taong di ko mahal at gusto!"
"Kung ganun may nagugustuhan ka na ba? Ipakilala mo siya sa amin ngayon," May mom said na nakapagoatahimik sa akin. I can't believe this is happening, kakauwi lang nila galing sa letseng dinner na 'yon.
Marahang hinawakan ni mommy ang kamay bago siya muling nagsalita. "At least give it a try anak. Elijah is a good man."
Natawa ako sa narinig. A good man? Nakakatawa.
"At least kilala mo siya at pagisipan ang kasal," dagdag pa nito.
Muli ay tinitigan mo sina Mommy at Daddy bago ako magiwas ng tingin. Binawi ko rin ang kamay ko at nagbuntong hininga. This is insane! A craziness but I need to make a move para huwag mangyari ang gusto nila.
"Fine, I'll give this engagement a thought," simula ko. Nakita ko naman na nakahinga ng maluwag si mommy.
"Chance po diba?" Tanong ko sa kanila
"Then I have a proposal mom, dad."
Nagitilan ulit si mommy at napatingin ko kay Daddy na nagtatakang tumingin sa akin.
"Let's hear it first young lady." Daddy answered like business man.
" What I want to say is payag po ako sa engagement at magpapakasal kay Elijah magustuhan ko siya but if ever na hindi ko siya magawang magustuhan ay walang kasalanan na magaganap. Dahil hindi ako papayag magpakasal at makisama sa taong ayaw ko."
PINAKATITIGAN ko sina Mommy at Daddy kung seryoso ba sila dahil hindi ako makapaniwala.
"Why the sudden change of mind?"
Himinga ako ng malalim "It's not important anymore basta payag kami sa gusto mo pero may kapalit ang pagpayag namin."
Bingo! Tama ako na may mali nga.
"Payag kami pero sa bakasyon ay sa kina Elijah ka magbabakasyon."
"WHAT!?" Naglalaglagan ang mga gamit ko dahil sa biglang pagtayo ko. Nanlalaki ang aking mata sa gulat dahil sa biglang hinihayag ni Mommy.
"You can't be serious Mom. I already have a plan this vacation, mommy naman."
"It is already decided Ezra. Payag kami sa gusto mo puwes pumayag ka din sa gusto namin. And how would you think to know Elijah if you won't see him often? Hindi naman naglalagi dito si Elijah. He is not a city boy Ezra,"
He's not a city boy? Anu ba ito taga bukid? No offense pero nakakagulat na sa mukha nito ay ayaw nito sa syudad. Ano naman kaya ang ginagawa nito if nasa bukid siya? Magsaka?
"It is also the way para mapatunayan mo na kaya mo ang sarili mo. Ipakita mo sa amin ng Daddy mo na tama ang ipinaglalaban mo, paniwalain mo kami hindi mo talaga magugustuhan si Elijah."
The finality and seriousness is so obvious in mom's voice. Kung ganun ay wala na akong magagawa kundi sundin ang nais nito. Binalingan ko din si Daddy pero 'please' lang nito ang nakuha kong sagot.
"So better pack your things dahil pupunta ka sa kina Elijah. His mom and dad are expecting you at huwag na huwag ka ng gagawa ng kahit na anong gulo o kabulastugan duon Ezra. Ako na ang magsasabi sayo be a good lady or perhaps a good woman to your fiance."
Parang kinilabutan ako sa pinagsasabi ni Mommy. Gracious Lord naririnig ba nito ang sinasabi nito? To be his woman? Seriously?
That day ay wala akong magawa kundi ang mag empaki. Wala akong alam Kung anong klaseng lugar ang pupuntahan ko kaya kung ano-ano na lamang ang inilagay ko sa maliit na maleta na dadalhin ko.
Hanggang sa dumating na araw na pagpunta ko sa lugar na di ko naman alam kung saan. It's useless na magtanong ako dahil walang matinong sagot ang nakukuha ko sa kahit na sinong pagtanungan ko.
"Be good there Ezra. Always take care of yourself." Nakangiting hinaplos ni mommy ang pisnge ko. May namumuo pa itong luha sa mga mata na para bang Kay tagal kong mawawala.
"You to Mom and Dad. Magiingat po kayo palagi at sana huwag na kayo mag away pa."
Saglit na natigilan si Mommy pero agad ding nakabawi. Mas lalo lamang naging kapansin-pansin ang emosyong pinapakita nito. Tinignan ko si Daddy pero nakangiti lang ito.
"We are sorry because your are force to do this pero para ito sayo. Always remember that we love you so much."
"I love you too Mom and Dad," I don't know but I have this feeling that this will be the last that I will saw them. Something punch my heart that it aches so bad.
Mahigpit na niyakap ko si mommy sa dahil sa naiisip ko. Kahit na anong mangyari magulang ko sila and I can't take na mawala sila, without knowing ay naiyak ako sa bisig ni Mommy. Subrang higpit ng pagkakayakap nito sa akin ngunit ganun din naman kasarap pakinggan ang paulit-ulit nitong pagbulong sa akin ng 'I love you so much anak'
Mas lalo lang bumuhos ang luha ko ng makiyakap din si Daddy sa amin. Bakit may pilit na takot ang pumapasok sa isip ko? Ang pangamba na siyang nagbibigay sa akin ng pag aalangan sa gagawin kong ito.
"Hey tahan na bakit ka ba umiiyak? Uuwi ka pa naman anak hindi ka pa namin pinapalayas," ani Mommy habang pinupunasan ang luha sa aking pisnge.
Sisiguk-siguk akong bumitaw sa pagkakayakap kay Mommy.
"You should go now mahabang byahe ang pupuntahan mo. Basta ang palagi kong sinasabi na kahit saan ka mapunta just be who you are. It's natural to adjust if it's needed but never adjust just to be fit and for others satisfaction."
Matamis akong ngumiti kay Mommy sa kabila ng pait na pilit magsusumiksik sa puso ko. My mother could be a strict mom but she never be a bad mom.
"I'll always remember that mom."
Sa huling pagkakataon ay pinagmasdan ko ang nakangiting mukha ng mga magulang ko.
"I'm going na po Mommy at Daddy,"
Papasok na sana ako sa sasakyan ng biglang tawagin pa ako ni Daddy. " Wait up my Princess"
"Bakit po?" Tanong ko pero walang sagot si Daddy bagkus ay hinawakan nito ang mukha bago lumapat ang labi nito sa noo ko. Naipikit ko ang aking mata para damhin ang halik ni Dad.
"I'm so happy that your my daughter. Daddy love you so much,"
Tango lang ang naging sagot ko dahil kahit ibuka ko ang bibig ko ay walang lumalabas na salita. Si Daddy pa ang magsara sa sasakyan dahil tila inipako ako sa kinauupuan ko.
Buong byahe ay hindi mawala sa isip ko ang kakaibang feeling na naramdam ko hanggang makatulugan ko ang malalim na pagiisip.
Nagising lamang ako ng tumigil ang sasakyan, agad ko naman tinignan kung ilang oras kami sa daan and to my surprise ay 4 hours pala kami sa daan ibig sabihin ay apat na oras din akong tulog.
Bumaba ako ng sasakyan dahil wala ang driver namin. Pinalibot ko ang mata sa lugar kung nasaan ako.
Napaka unfamiliar ng lugar pero sa tingin pa lang sa mga taong busy na busy ay masasabi ko ng nasa palengke ako.
"Where the hell am I?"
- Writer
