Chapter 04
1114 Words
[ CHAPTER 04]
HOLD MY HAND
I thought when I kept everything inside no one will bother to ask. I've mastered the art of pretending that I'm okay. I've been holding on since then.
"Hey are you okay?"
Mula sa pagkakatulala ay nagising ako sa aking malalim na pagiisip. Hindi ako madaling masaktan sa mga sinasabi ng mga tao sa akin pero kapag tungkol sa pamilya ko ay para akong nadudurog.
Unti-unti akong nabubuwag sa aking pagkakatayo. Akala ko masasanay sa paglipas ng panahon ngunit hindi iyon nangyari.
All I can do is to pretend that I'm okay so that people won't see vulnerable. I feel like I'm slowly dying inside and another part of have been shattered.
My mom and dad always fight behind back. They thought I wouldn't know, they thought I'm not aware.
"I can see you're in pain.." he said as if I said it to him.
At a time like this hindi ko inaasahan na may magtatanong kung okay lang ba ako. Kailan lang ng makilala ko siya and he was so rude to me.
"W..why are you here?" I ask without looking at him.
"I saw you walking in the street like a zoombie so I followed you."
"Hmm?"
"Apparently I feel like you need someone to talk?"
Napataas ako ng tingin dito dahil sa sinabi nito. "Really eh? How could you say that?"
Naupo sa damuhan bago pinagmasdan ang punong sumasabay sa ihip ng hangin. How ironic na nandito pala ako napadpad sa isa sa mga lugar kung saan madalas nagdi- date ang mga magkasintahan at ngayon ay nandito ako nakaupo kasama si Elijah.
"Sanay akong mag isa kaya hindi kailangan ng kausap," I said in a cold tone.
"Really? I thought a princess like you will have a many friends."
"Friends... Tsk I don't have that much kung meron man mga plastic at lalapitan at kakausapin lamang ako kung may kailangan."
For a moment I didn't hear his voice kaya nilingon ko ko ito only to see na nakatingin pala ito sa akin. Napalunok ako sa klase ng tingin nito may kung ano sa klase ng pagtitig nito sa akin na nagbibigay ng kakaibang pakiramdam.
Alam ko unang kita ko pa lang sa kaniya ay subrang nagwapuhan na ako dito. Ang makinis nitong mukha, makapal na kilay na minsan ko ng makita na magdugtong dahil sa iritasyon ng una kaming magkita. Ang matangos nitong ilong at ang mapula nitong labi.
'Ano ba iyang iniisip mo Ezra!'
Damn it! How could a man be this beautiful? If only he didn't show how rude he is baka naging crush ko na ito.!
'Goodness Self! Nakakadiri iyang iniisip mo!'
Palihim kung kinurot ang pisngi ko para mahimasmasan sa kabaliwang iniisip ko.
"Stop staring Dude!" Singhal ko dito pero ngumiti lang ito. s**t! Bat ang ganda ng ngiti nito?
"What? You also stare at me little girl," aniya bago ako tinapunan ng nakakalokong ngisi.
"Little girl? Seriously? Anong tingin mo sa akin bata?"
"You're still too young to be a lady kaya bata ka pa."
"I'm not bata! Ikaw gurang ka lang talaga!" Pinaikot ko ang mata ko dito dahil sa inis.
"You look like a malaking mama dahil sa rugged look mo."
"How do you think how old I am?" He ask habang nakataas ng bahagya ang kilay nito.
Why would he do make taas- taas sa kaniyang kilay?
"I'm sure na your age is twice than mine." Sagot ko sabay irap.
"It's so halata naman ang age gap natin."
Omg! Ibig sabihin im gonna marry a gurang na mama? No!no!
Natutup ko ang bibig ko gamit ang kamay ko. Masama ko siyang pinukol nang tingin. Why am I gonna marry a gurang?
"Why?" Takang tanong nito
"I can believe I'm gonna to be wed sa isang old man," Sabi ko na may kasamang pagdadrama.
The best pa naman acting ko kaya baka maniwala si Old man. Habang ito tinitignan ako na tila ba naaliw ito sa akin.
Ngayon ko na lang ulit ito nakita ng malapitan at ang huli ay sa restaurant na kung saan ko nalaman na engaged na kami.
"You know what? You're funny and witty saka ang cute mo din," he said before pinching my cheeks.
Naka pout naman ako dahil sa ginawa nito. "What do you think of me pala? Aso na cute? Don't use that word to describe me dahil I'm not aso! Ikaw na old man"
Cute? Really? It's so madaming words that can describe to me pero why cute pa? It makes me look so bata to him.
"Jesus! What do you want me to call you? And please 'yang nguso mo."
Nafu- frustrate na sabi nito. Tawang-tawa na ako pero pinipigilan ko lang. His mukha is so nakakatawa right now and I didn't know that a man like him na hindi pa ako lubos na kilala ay mapapasaya ako nito.
I can say that siya ang first guy that make me smile, a genuine smile and I like the feeling of it. Papasa na 'to bilang crush ko. Ayieeee lumalandi kana self! I'm becoming so maharut na and may crush na ako! I'm so proud to myself talaga.
"You look okay than earlier," biglang sabi nito while I'm nakatingin pa din sa mukha nya.
Hala siya! Nahuli niya akong nakatitig sa handsome face nito. He is sayang because gurang na sya for me.
"Y-yeah? Am I now?" Parang tangang sagot ko.
Kailan pa you na parang lutang self? Nasa harap ka lang niya para na you wala sa sarili.
"Yes and I'm happy na masaya ka. I love how your eyes glitters in happiness,"
Shit na malandi! Mabulaklak din Ang tongue nito and I want na pitasin that bulaklak.
"Can you drive me home?" This time ginawa ko ng seryoso ang boses ko.
I saw how he gulp in my sudden change of voice. I bet even my expression also change.
"Ihahatid mo ba ako? If hindi maglalakad na lang ako," muling sabi ko bago ako tumalikod.
Tama na nasilip nito ang totoong ako hindi din naman matutuloy na kasal namin. I don't wanna drag him in to our mess.
Okay na ako sa crush ko lang siya hindi na ako aasa na magle-level up itong crush na ito.
Tulad ng gusto ko ay inihatid niya ako sa tapat ng bahay namin. Tahimik akong bumaba sa sasakyan nito saka ko hinarap ang bahay namin.
"Thank you sa paghatid Mr. Elijah San Dejas. I wish this would be the last time that we will see each other."
Hinarap ko 'to saka ko siya nginitian. Totoong ngiti para sa huling pagkikita namin. I already make my choice and I choose to this.
- Writer
