LUNINGNING (MUYTA) POV
“Hi! Ako pala si Darna, nice meeting you girl!”
‘Yan ang unang bungad sa akin ng baklang katabi ko sa bus habang bumabyahe papuntang Manila. Ang lakas ng boses niya, parang hindi bus ang sinasakyan namin kundi stage sa Barangay pageant. Nakahawak siya sa armrest, nakapamewang pa at may pa-sway ng buhok, kahit maikli naman ang buhok niya.
Napatingin lang ako sandali tapos tumango. “Hello.”
“Uy, ang timid mo naman, girl. Parang ang lamig ng paligid mo.” Nilapit pa niya mukha niya sa mukha ko. “Huwag ka mag-alala, friendly ako. Super friendly. Promise.”
Hindi ako sumagot. Hindi ko rin alam kung dapat ba akong ngumiti. Ang utak ko kasi, punong-puno pa ng mga alaala dugo, sigaw, takot, at galit. Pero heto ang baklang katabi ko, parang may sariling araw na gusto talag
