THE BACHELOR's secret wife

CHAPTER 6 : SPG

CHAPTER SIX

MALALIM na ang gabi, malalim na rin ang tulog ni Paulo sa tabi niya. Wala man lang siyang makapang kahit na ano'ng saya mula sa puso niya, dahil na rin siguro sa nangyari. Ang mahalaga sa kaniya ngayon nasa tabi niya ito, na mas pinili pa rin siyang makasama. Hindi niya naman hiniling na samahan siya ni Paulo, ito lang din ang nag-insist.

Napangiti siya nang maalala ang mga sandaling makilala nila ni Paulo ang isa't isa.

First year college siya noon sa isang unibersidad; nabangga siya ng binata ng sa isang pasilyo ng eskwelahan nila, nagmamadali kasi ito at may kailangan daw itong puntaha .

Nagmamadali rin siya, dahil may pupuntahan siyang isang malapit na kaibigan sa departamento kung saan papunta noon si Paulo

Mula noon lagi na siyang pinupuntahan ni Paulo, hangga't sa makapalagayan nila ang loob ng isa't isa. Nagsimula lang sa pag kain sa cafeteria hanggang sa pag gawa ng mahalagang lessons niya sa klase na may malaking tulong mula rito. Sa buhay niya malaki rin ang naitutulong ni Paulo.

At sino ang makakalimot sa pangalawang pagkikita nila sa ikalawang pagkakataon sa buhay nilang dalawa; sa isang convention meeting noong nagtapos na siya ng kolehiyo ang pagiging magkaibigan nila ay nauwi sa pag-iibigan. Hindi na siya tinantanan nito mula noon, akala niya nga hindi na sila muling magkakaharap. Biniro na nga lang siya ni Paulo na siguro para sila sa isa't isang dalawa. Kaya noong nasundan ang pagkikita nila mas naging madalas pa 'yon at hindi na siya nagawang pakawalan ni Paulo noon. Pero dahil sa damdamin niyang hindi na rin maitatanggi mula rito kaya mas lumalim ang lahat sa kanilang dalawa at nasaan na nga ba sila ngayon? Tatlong taon na rin sila halos, para nga sa kanilang dalawa critical na ang relasyon nila, pero gaya ng pangako nila sa mga isa't isa at 'di magbabago kailanman mananatili silang matatag at walang kahit na sino pa ang makakasira. Kahit pa magulang siguro ni Paulo; nalungkot na naman siya sa mga naisip niya. Kapag kasi ang nanay at kapatid ni Paulo ang siyang pumapasok sa utak niya hindi niya halos maiwasang makaramdam ng lungkot at pagkadismaya sa sarili, halos ginagawa niya naman ang lahat. Maliban lang talaga sa way of living niya, malayong-malayo siya sa mga ito e. Nandoon ang minsan nahihirapan siyang pakibagayan ang dalawa, nandoon lang din siguro si Paulo sa tabi niya kaya nagagawa niya pa rin tiisin ang lahat. Tulad na lang din kanina kung saan sila naroon; napakaganda ng mga ito lalong-lalo na si Marissa na kagagaling nga lang sa Italya. Kahit siya mismong babae nakaramdam na paghanga rito, she's almost perfect. Pinilig-pilig ni Farrah ang ulo, ayaw niya ng isipin pa si Marissa, hindi makakatulong sa kaniya mas lalo lang siya makaramdam ng pang mamaliit sa sarili niya kung lagi na lamang niya itong iisipin.

Agad siyang na-inlove kay Paulo. Sino ba naman kasi ang hindi ma-i-inlove sa taong kasama niya ngayon? Malambing ito, mabait, maaasahan at higit sa lahat mahal siya.

Nahiga siya sa balikat ni Paulo. Minsan niya na natanong sa sarili kung makakaya niya bang mawala si Paulo sa buhay niya. Isa lang ang naging sagot niya--- hindi niya kaya.

Napabuntong-hininga siya nang maalala niya ang pamilya ni Paulo; kung mayaman lang sana siya, naisip niya. Pero no! Sigaw ng utak niya, hindi niya naman kailangan maging mayaman para magustuhan hg mhat tao sa paligid niya ang mahalaga sa kanya ay wala siyang naaapakang tao at masaya siya. Sabi nga ng nanay niya sa kaniya noong nasa Negros pa lamang siya--- magpakatotoo lang siya sa sarili niya at lahat ng tao sa paligid niya, mamahalin sya. Kaya nga siguro minahal siya ng isang Paulo Rodriguez na hindi niya naman hiniling na mahalin siya.

Sa isip niya biglang lumiwanag ang presensya ng mama ni Paulo. Simula't sapol hindi man lang siya nagustuhan nito. Hindi niya alam kung ano ang lubos na dahilan ng pamilya ng nobyo niya, pero isa na siguro ang pagiging mahilig niya sa pag-ta-tattoo. E, ano ba ang masama r'on? Malinis at marangal naman ang trabaho niya, katwiran pa niya.

Ilang beses na rin siya nakapunta sa bahay ng mga ito sa Magallanes para nakaharap ang mama nito at ang ate nitong si Pauline. Ginagawa niya naman ang lahat para magustuhan siya ng dalawa 'yon nga lang sadyang kahit na ano pa ang gawin niya hindi na yata pa mangyayari 'yon.

Minsan gusto niya na lang sumuko, habang kasi pinagpipilitan niya ang sarili niya sa mga ito, mas lumalayo naman ang mga ito sa kaniya, bagay na hindi niya maintindihan.

Iniisip niya na lang maging positibo na isang araw magiging palagay din ang mga loob nito sa kaniya.

Hindi naman siya susuko, hangga't nasa tabi niya si Paulo walang magbabago.

"Gising ka pa, Love?" tanong sa kaniya ni Paulo nang bigla na lamang ito nagising sa tabi niya.

Sinalubong nito ng tingin ang mga mata siya nang magtaas siya ng tingin dito.

"Hindi ako makatulog," sagot niya.

"May iinisip ka ba?"

"Wala naman. Sigi na matulog ka na ulit, Pau."

"Iloveyou, Farrah."

Isang matamis na halik ang pinagkaloob sa kaniya ni Paulo nang pumaibabaw ito sa kaniya. Mukhang hindi na yata ito makakatulog pa.

Isang matamis din ang pinagkaloob ni Farrah dito, ayaw niya man aminin sa sarili niya, pero sobrang nangungulila rin siya sa halik, haplos at yakap ng katipan niya.

"Mahal na mahal din kita, Pau at lagi kitang mamahalin," sabi niya rito nang bitiwan nito ang labi niya.

Pinagmasdan siya ni Paulo, pinaglipat-lipat ang tingin nito sa mga mata niya.

"Pwedi bang umiskor?"

Isang malambing na tawa ang pinagkaloob ni Farrah sa tanong nito sa kaniya.

"Loko!" sabi niyang natatawa sa nobyo.

Muling hinuli ni Paulo ang labi niya at pinagsaluhan ang matamis na halik, napakayakap siya sa likod nito habang ang mga kamay nila'y magkadaup palad.

Mas lumalim ang halik na pinagkaloob sa kaniya ni Paulo at tinugon ito ni Farrah, mas lalong humigpit ang mga kamay niya sa pagkakahawak SA nobyo. Parang wala itong balak bumitiw sa kaniya, pakiramdam niya mas naging espesyal ang gabing mayroon sila. Ang inis na naramdaman niya kanina ay biglang naglaho dahil sa kakaibang sensasyong bigay sa kaniya ni Paulo.

Muli itong kumuwala sa kaniya at muling pinaglipat-lipat ang mga tingin sa mga mata niya. Ramdam na ramdam niya Kung gaano siya kamahal nito, ilang taon na silang nagsasama at marami ng pagkakataon na may nangyari sa kanilang dalawa.

"Ang ganda-ganda mo, Farrah," bulong nito sa kaniya. Ilang beses niya ba itong narinig kay Paulo? Napakaraming beses na yata, pero wala pa rin nagbabago sa kilig na dulo n'on, para pa rin siyang teenager na gustong-gusto ang mga salitang 'yon lalo pa't nagmumula ito sa lalaki.

Mahal na mahal niya si Paulo, gaya ng pagmamahal nito sa kaniya ng walang katumbas.

Muling naglapat ang labi nilang dalawa, hanggang sa naramdaman niyang pababa nang pababa ang halik nito sa kaniya.

Napaigtad si Farrah nang sa leeg niya natigil si Paulo at ang mga kamay nito ay malayang pumaloob sa suot niyang t-shirt, tila may hinahanap ito at natigil lang nang tuluyan nitong matanggal ang hook ng bra niyang hindi niya man lang namalayan.

Tuluyang hinubad ni Paulo ang suot niyang t-shirt. Halos wala na siyang saplot maliban na lamang sa pang-ibaba niyang kasuutan.

"Are you ready, Love?" muli nitong tanong sa kaniya nang nagtaas ito ulit ng tingin.

Kung alam lang nito na kanina pa siya handa sa pweding mangyari sa kanilang dalawa.

"Ikaw yata ang 'di ready e," sabi ni Farrah.

Natawa Ito sa sinabi niya rito, mukhang marami kasing pasakalye ang binata sa kaniya, dati-rati naman wala ng ibang salitang lumalabas dito at diretso na lamang sa parehong gusto nilang mangyari.

Muling pumailalim sa kaniya si Paulo at tuluyang sinakop ng halik ang munting korona ng dibdib niya.

"Ohhhhh!!! Ohhhh, Paulo!!!"

Isang ungol ang siyang pinakawalan ni Farrah nang magpalipat-lipat si Paulo sa dibdib niya, habang ang mga kamay nito ay nasa ilalim ng short niyang suot pumaloob sa panty niya.

"Ohhhhh! Ohhhh, Farrah!!" narinig niyang ungol ni Paulo kasunod ang siyang pagsambit nito sa pangalan niya.

Pumaibabaw ulit si Paulo at muling sinakop ang labi niya, habang ang mga kamay nakayapos sa katawan niya.

Ramdam niya ang mahigpit na pagyakap sa kaniya ni Paulo at ang matigas na p*********i nito sa gitnang hita niya, mukha na itong nangangalit at anumang oras ay papasok na ito sa karubdan niya.

Hindi siya nag-atubiling hawakan ang matigas na sandata ni Paulo, nilaro-laro niya ito gaya ng paglalaro ni Paulo ng p********e niya.

"Na-miss ko 'to, Farrah," bulong sa kaniya ni Paulo na hindi nakaligtas sa pandinig niya. Kahit siya hindi niya magawang itanggi sa sarili kung gaano siya nangungulila sa sandaling mayroon sila ni Paulo ngayon. Gaya nga ng sinabi niya, halos ilang buwan na rin ang lumipas ng masolo nila ang isa't isa. Ang kaninang damdamin na naramdaman ay naglaho halos lahat.

Muli siya nitong hinalikan mula sa nuo niya, pababa sa labi niya at bago muli sinakop ang dibdib niya, tuluyan na rin nahubad ang huling saplot na nakatabing sa katawan nila ng nobyo.

Nang hawakan ni Paulo ang kamay niya at pinagdaup palad ito.

Isa pang ungol ang kapwa nila pinakawalan sa isa't isa nang sa p********e niya tuluyang nakapasok si Paulo, maingat itong naglabas-pasok kay Farrah hanggang sa pareho nilang maramdaman ang mainit na likidong kapwa sa pribadong parte ng katawan nila'y lumabas.

"Ohhhhhh!!"

"Ohhhhh" parehong ungol na kapwa nila narinig sa apat na sulok ng silid na 'yon, bago tuluyang ang katawan nila'y pagod na humiwalay sa isa't isa.

"Iloveyou, Pau---"

"Mas mahal kita, Farrah."

MAAGANG nagising si Farrah. Tulog na tulog pa si Paulo sa tabi niya, halatang napagod yata ang nobyo niya sa nangyari sa kanila nagdaang gabi. Hindi niya na naman maiwasan ang mapangiti. Minsan lang ang pagkakataong 'yon, pero para sa kaniya kakaiba ang dulot n'on. Hinalikan niya muna ang nuo ni Paulo bago siya bumaba sa kama nila. Ipaghahanda niya na lang ito ng almusal, para pag gising nito kakain na lang ito. Lunes ngayon tiyak niyang may pasok din si Paulo sa trabaho at siya kailangan niya ring pumunta ng shop ngayon. Marami rin siyang kailangan gawin d'on kabilang na ang pag-aaral. Pwedi na raw kasi siya sumabak sabi ni Miggy sa kaniya nagdaang linggo, kaya ibabaling niya ang lahat ng panahon niya roon.

Palabas na sana si Farrah nang bigkang mag-ring ang cellphone niya ang Mama Siony niya ang tumatawag.

Maingat siyang sinagot ito at dahan-dahang sinirado ang pinto at baka magising si Paulo, aniya.

"Hello! Mama?" bungad niya sa kabilang linya. Hindi madalas tumawag sa kaniya ang lolo niya kaya nagtataka siya kung bakit maaga pa ang tawag na natanggap niya mula rito.

"Farrah! Farrah, kamusta ka na, Anak?" bungad naman nito sa kaniya. Napangiti si Farrah nang marinig ang boses nito, halos tatlong taon na rin siyang walang balita sa mga ito sa Negros.

"Mama napatawag kayo? Okay naman ako rito! Kayo ba? Si Lola Fely?" tanong niya. "Na-miss lang namin ang aming Farrah. Huwag kang mag-alala at maayos naman kami rito. Napaniginipan lang kasi kita kaya naisipan kitang tawagan," anito sa kaniya. Noon pa man ganoon na talaga ang mama niya. Hindi ito tumatawag sa kaniya hangga't hindi siya nito napapaniginipan o nag-aalala sa kaniya. Kilala kasi siya ng mama niya kung gaano siya ka-independednt sa buhay.

"Huwag kang mag-alala, Mama. Maayos naman ang lagay ko rito. Kasama ko nga po si Paulo, pero natutulog pa siya," balita niya rito. Kilala ng mama niya si Paulo at kung gaano na sila katagal ng nobyo niya, minsan na rin nila itong nakita n'ong tumawag siya via skype sa probinsiya nila. Hindi niya nanan masasabing approved ang binata sa pamilya niya, pero gaya nga ng sabi niya malaki ang tiwala sa kaniya ng mama niya lalo na ng lolo't lola niyang nagpalaki talaga sa kaniya.