Seasons Of Life

Chapter Two

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa kwarto ko.

"Lady snow handa na ang hapunan" Saad nung isa sa maid namin. Kayat bumaba nako patungong kusina

Pagkapasok ko ay tuluyang napahinto ako at Hindi alam ang gagawin.

"You're here" pormal na Saad ni mama. Andito na pala siya. Napayuko nalang ako.

"I'm sorry, I didn't know that you're already here. I'll just go back" nakayukong Saad ko at pumuhit napatalikod. Ngunit natigilan ako ng mag salita siya

"Join us snow." Pormal na Saad ni mama kaya tumango nalang ako at pumunta na sa upuan. I felt my heart melted and suddenly my brain stop working when she called my name. I feel so fluttered because for the first time she called my name 'snow'. Dati kase miss ang tawag niya sakin sometimes. Nakakainsulto yon dahil nat mama ko siya pero nasanay nako

Nagsidatingan naman na ang mga kapatid ko ganun narin ang step sisters.

"Good evening mom! " nakangiting Saad ni summer Kay mama. Lumapit naman sila spring at autumn Kay mama para humalik

"Are we complete?" Bagong dating na Saad ni papa.

"Yes!" Sabay na Saad nila pero si tita Hindi nagsasalita at nakangiti lang.

Nagsimula na kaming kumain pero ako ay nagdasal muna ng palihim

"So diamond how's these kid?" Tanong ni mama Kay tita

"They're fine... Actually snow is already taking med--" Hindi na matulog ni tita ang sinasabi niya ng mag salita si mama

"I'm sure that Krystal and emerald are taking medicine?" Nakangiting Saad ni mama kaya tumango nalang si tita. Napayuko nalang ako ng wala sa oras.

Patuloy niyang kinamusta sila summer ngunit ako ay nanatiling tahimik

"Snow." Napaugtad ako ng tinawag ako ni mama. Tuluyang natahamik silang lahat ng tinawag ako.

"Yes?"

"How's your life?" Pormal na Saad niya habang nakatingin sa hinihiwa niyang steak

"Do I need to say all the details?" Magalang na tanong ko kaya tumango siya

"I'm taking medicine. I'm a working student and I'm planning na lumipat ng bahay" pormal Saad ko kaya natigilan siya ganun din sila papa at tita.

"What?" Hindi makapaniwalang Saad ni papa kaya nilingon ko siya.

"Wala namang tututol diba?" I suddenly asked and stop eating

"Meron." Biglang singit ni autumn kaya natigilan ako.

"Hindi ka lilipat ng bahay" patuloy ni autumn.

"The hell you care?" Kunot noong tanong ko kaya napaiwas siya.

"Hindi ako papayag snow. Hindi kita mababantayan" mahinahon na Saad ni tita kaya marahan akong ngumiti.

"Bakit gusto mong lumipat?" Tanong ni mama

"I also wonder why... Bakit nga ba gusto Kong lumipat?" Sarkastikong Saad ko.

Sandali akong natigilan dahil sa naiusal ko.

"I'm sorry." Saad ko nalang

"Don't you dare to visit my party next week kiddo. " banta ni mama kaya tumango nalang ako at tuluyang umalis

'Aish you're such a stupid snow!' Ani ko sa isip ko pagkarating sa kwarto.

Bigla namang may kumatok kaya pinagbuksan ko. Si papa.

"Anak. Can we talk?" Tanong niya kaya tumango ako

"Sigurado kana ba sa plano mo?"

"Not yet pa..." I said and he sigh in relief

"Good. Bakit ba gusto mong lumipat?" Tanong niya

"To be an independent person?" Patanong na sagot ko kaya natawa siya.

"I'm thankful na lumaki ka ng maayos" nakangiting Saad niya.

"Well thank you for not helping me." Pormal na Saad ko.

"Matulog kana" malumanay na saad niya

"Pa. Can you tell me a story? Your love story" Saad ko kaya tumango siya.

Humiga na ko sa kama at umupo naman siya sa side.

"Nung pinanganak si ate summer mo sobrang saya namin ni helena. Ganun din sa dalawang ate mo. Pero nagbago lahat ng narealize namin ni Helena na we're not meant to be. Our love story is the example of 'pinagtagpo ngunit Hindi itinadhana' and then your tita came to my life and make it colourful. Your mama and I planning to get a divorce. Pero Hindi pumayag yung family namin. Pinilit nila kaming dalawa ang magkatuluyan. That time Hindi pa nila kilala ang tita mo. Hindi pa nila alam na dinadala Niya ang anak namin na si emerald... Dahil nga sa pilot nila Lola mo na magkatuluyan kami ng mama mo. Nag bunga naman yon at ikaw yon... Masayang masaya silang lahat dahil akala nila magkakatuluyab na kami. Pero hindi nangyare..." Mahabang kwento niya. Napapikit nalang ako and suddenly I felt my tears come out to my eyes...I'm crying.

"Kaya pala..." Nangingiting Saad ko while whipping my tears down to my cheek

" pero anak you are blessing. At Hindi kami nagsisi ng mama mo na dumating ka sa buhay namin." Malungkot na Saad ni papa

"Papa... Thank you, and I'm sorry" Saad ko

"Nak..." Saad niya

"Papa don't worry. I already have a reason" Saad ko kaya natigilan siya

"Pa don't worry matanda nako kaya ko na ang sarili ko OK?" Nakangiting Saad ko kaya dahan dahan siyang tumango at lumisan na.

•

Bumaba ako ng hagdan habang dala dala ang mga gamit at maleta ko.

"Where do you think you're going?" Napaigtad ako ng may nag salita sa likod ko kaya nilingon ko ito. Si mama.

Napayuko naman ako bago mag salita

"I'm leaving po" Saad ko.

"So your decision is final?" Na eengganyo na Saad niya.

"And who give you the permission to use my name?" Saad niya kaya napayuko ako.

"But don't worry I already change that. "Saad niya at binigay sakin ang sobre na naglalaman ng Hindi ko alam kung ano.

" snow" saad ni tita kaya napalingon ako sa kanya at ngumiti.

"Tita..." I whispered. She walked towards me and gave me a tight hug.

"Hija... Dumalaw ka minsan dito ah?" Saad ni tita ng humiwalay na siya sa yakap

"Opo..."

"Mamimiss kita." Malungkot na Saad niya.

"Mag ingat ka dito tita. Always take your medicines and wag mag papa stress" Saad ko sa kanya.

"Pakisabi nalang Kay papa ah? Aalis nako ingat" nakangiting Saad ko and we bid a goodbye.

I'm leaving. I should make a new life, and another chapter of my story.

- - -

Nakahiga ako ngayon sa kama. Nandito na nga pala ako sa bago Kong tinutuluyan na sakto lang para sakin.

Binabasa ko ang nasa envelope na binigay ni mama sakin.

'Winter snow Buena Vista'

My new name.

Yung surname ko ay ang surname ng Lola ko sa side ni mama nung dalaga.

Masaya ako kase feeling ko I'm free pero ito palang yung start.

Inaamin Kong malaking adjustment ang gagawin ko dahil I don't know how to clean the house, and plates. Pero marunong naman ako magluto.

Maswerte ako dahil kumpleto ako sa gamit. Hindi ako mahihirapan lalo nat SA gadgets nagagamitin ko sa school.

Ang tanging problema ko lang ay mga pagkain. Balak ko rin sanang bumili ng motor para Hindi na mahirapan sa pagb-byahe.

Since may naipon naman nako kaya ko nang bumili.

Tumayo na'ko para ipagpatuloy ang pag aayos ng gamit ko sa aking kwarto.

Ng matapos na 'ko ay nagpahinga lang ako saglit at nag handa na para maligo.

Pagkapasok ko sa cr ay dumeretso na 'ko sa shower at tinimpla muna ito bago maligo.

Ramdam ko ang mga agos ng tubig na nagmumula sa shower, sa katawan ko.

Feeling ko na ho-home sick ako pero ayos lang.

Pagkatapos Kong maligo ay natulog na'ko para magising ng maaga bukas.

To be continued...