Seasons Of Life

Chapter Three

Chapter 3

"Miss Buena Vista," Agad na napaangat ang paningin ko sa guro namin ng tawagin niya ang Surname ko.

Ngumiti siya at marahan'g tumango na ang ibig sabihin ay sundan ko siya.

Kaagad akong tumayo at naglakad papalabas ng classroom nang hindi iniinda ang mga tingin ng mga kaklase ko.

Sinundan ko si Maam na patungo sa opisina niya at iminuwestra iyon sa 'kin upang pumasok.

Pinaupo niya 'ko.

Pagka-upo na pagka-upo niya sa office chair niya ay agad siyang nagsalita.

"You're aware That I'm the one na naghahandle ng Writing contest, right?" I nodded.

"I saw your works and I'm inviting you to join in writing contest." I frowned. Ayoko, Marami akong A-Apply-an na trabaho. Sagabal lang iyon.

"Ayoko,Ma'am Barzado." Napakunot noo siya ng sinabi ko iyon.

"Why?"

"Marami ho akong magiging trabaho ma'am, hindi ko ho iyon masisingit."

"Sayang naman ang grand prize kung gano'n." I got curious dahil nanghihinayang siya sa grand prize kaya tinanong ko siya.

"A-Ano ho yun?"

"Yung grand prize kasi is mafefeatured ka in media as The best writer in this school since Kilalang kilala ito. Plus, thirty thousand pesos And A full year scholarship." Agad na nanlaki ang mata ko sa sinabi niya.

F-Full year of scholarship?!

"Seryoso ho?!"

"Yes..."

Should I grab it? Paano yung ibang trabaho ko? Hayy.. bahala na.

"I'll accept it ma'am!" She smiled and nodded. "Great, So see you in the contest? I'll just email about the detials for the story making."

My mood just lightened up habang naglalakad sa corridor patungo ulit sa classroom.

Maaliwalas ang mukha ko, Hindi nakangiti pero kita ang galak at tuwa sa mga mata ko.

Pagkapasok ko ng classroon ay nakita kong kakaunti nalang ang mga kaklase ko na nakaupo.

Lumapit ako sa upuan ko at kinuha ang bag ko.

Agad kong tinapik si Fiona na ang sarap sarap ng tulog. mabuti nalamang at hindi siya tulog mantika kaya agad kong nagising.

"Luh? Tapos na yung class?" I wanted to laugh but I just hide it with my blank expression. I really adore how cute and adorable she is.

"Let's go." I said. She stood up and fixed her clothes before clung into me.

Dumiretso kami ng practice room upang doon na kumain. Sabi niya kasi may baon siya, So as me.

Mahal ang mga pagkain rito, kailangan kong magtipid.

Pagkapasok namin ay narito rin pala ang kagrupo namin. They look at me and smiled. I just nodded at pumunta sa isang sulok kasama si fiona.

"Hoy Fiona!" Pagkaupo palang namin sa lapag ay may tumawag na kay Fiona. Fiona just suddenly change her mood at tumingin sa kapatid niyang tinawag siya.

I also looked at Shawn na papunta sa'min.

"Sabi ni Mom, Hati raw tayo sa steak na ginawa niya!" Nakangusong saad ni Shawn sa Kapatid niyang si fiona at umupo sa Tabi namin.

"Hi po!" he greeted me with his jolly tone, Like Fiona. Magkapatid nga.

I just nodded at inilabas na ang pagkain ko which is adobo and a cup of rice lang.

Sabi ni tita Diamond The best daw ang luto kong adobo! Simula nung lutuan ko siya ng adobo ay hindi na siya nagsawang mag pa cute sa'kin upang lutuan ko siya ulit.

"You're Creepy." Napatingin ako kay Shawn when he said that habang nakatingin sa'kin.

"Aww!" He ached When Fiona just suddenly smashed him in his shoulder.

"You jerk!"

"You witch!"

"Arghh, I hate you talaga!"

"Arghh, conyo you talaga!" I smirked when Shawn teased fiona by copying fiona's tone na nagpausok ng ilong ni fiona.

"Hindi kita bigyan ng steak eh!"

"Uy I'm just kidding!" I just continued eating habang pinapanood sila. nakakainggit.

They suddenly looked at me and smiled. I just looked away and nag concentrate nalang sa pagkain.

"'Di ba ikaw si Snow?" tumango nalamang ako sa tanong ni shawn.

Hindi ko talaga gustong magsalita lalo na't kumakain.

"Bakit biglang nagbago yung Surname mo?" Natigilan ako sa tinanong niya.

But I still continue eating without answering him.

"Hala, Snobber" He whispered.

"Here's your steak,Stupid!"

"Luh, Bakit ang 'onti nito?!"

"Atleast nga me'ron ka eh!"

"Ang daya mo talaga!"

"......"

"Oha, hindi nakapagsalita!"

Parang babae pala 'to si shawn, Putak ng putak.

"Okay, guys. Lahat kayo ay pinag paalam ko na, hanggang mamayang afternoon. Magp-practice na tayo para sa performance natin for Welcoming Ceremony." Saad ng Leader namin pagkapasok na pagkapasok niya palang ng practice room.

Agad na naghiyawan ang mga Ka-grupo ko dahil sa narinig. Sunod-sunod ang blessing na dumadating sa'kin ngayon ah?

"And to our new member, Miss Snow. You will be the center." Napakurap kurap ako sa sinabi niya.

Hindi pwedeng sa center ako agad dahil Baka ma mis-lead ko ang grupo.

"We trust you, Snow!" Lara, The leader, Smiled at me. kaya't wala na'kong nagawa kung 'di ang tumango.

"Agree naman kayo di'ba?" She asked the groups.

"Oo naman!"

"Yep. I know, for sure na maganda ang performance natin dahil sa kanya!"

"She deserves it bro!"

"Teka Teka! There's twist!" Natahimik sila ng may sinabi ulit si Lara."Dapat ay may kakanta sa huli!" What?

"Hala?"

"Baket?"

"Dance club tayo, bakit may kanta?" Sabat ni Fiona.

"Ayun ang pasabog natin. Last year, masyado tayong minamaliit ng iba dahil sayaw lang daw ang alam natin."I feel her sadness habang sinasabi iyon.

"Kaya I want them to prove that hindi lang sayaw ang kaya natin!" I'm starting to admire Lara, full of confidence and hope. She's indeed a leader.

"Ang problema nga lang natin ay hindi ko alam kung sinong marunong kumanta sa'tin. Alam kong puro palpak ang mga boses niyo!" She smirked na nagpasimangot sa mga ka-grupo ko.

Why don't I try it?

I raised my hand "I can sing." In just a single word agad na nalighten ang mood niya at ngumiti sa'kin.

"Really?! Sample please?!"

Agad na tumahimik ang buong Room upang maging senyales na magsimula na'kong kumanta.

"I'm not gonna fight back, what I've become.

Yeah, I got Bruises where I came from.

But I wouldn't change if I could restart.

I ain't gonna hide this beautiful scars."

Hindi ko na tinuloy at ngumiti nalang ng peke sa kanila bago tumungo at magpatuloy na sa kinakain.

Hindi sila umiimik, Kaya't kinabahan ako. Panget ba?

"S-Sana all..." Si shawn ang unang nakarecover habang nakatingin sa'kin. napakisap kisap pa ang mata niya habang nakatingin sa'kin.

"Songs Sa'kin. Unfair!" Sunod ay saad ni Fiona na kunyari'ng pupunas punas pa ng pisnge.

"Ganda ng boses, Hope all!" Komento ni Lara.

SA HULI ay napag- desisyonan nilang ako na nga ang kumanta sa huling parte ng Performance.

Sinimulan na rin namin mag practice na agad na ikinatuwa ng kababaihan. Mga babae kasi ang mag bi-bida sa unang chorus ng kanta upang sumayaw ng fem. Tumanggi ako nang gusto ako ipabilang do'n ni Lara kaya't isinamana nalang ako sa mga lalake since kaya kong mag kilos lalake sa sayaw.

Narito ako ngayon sa pinagt-trabahuan ko na coffee shop, La katérina Coffee shop o tinatawag nang iba na Laté Coffee shop.

7 pm to 10 pm ang shift ko rito, Tapos mamayang 10:30pm ay may gig ako sa isang club, hanggang alas dos ng madaling araw iyon. 2:00am to 3:00 am ay nasa kitchen ako ng club upang maglinis or ako ang mag b-bartender. 3:15am ay ang oras ng uwi ko. 8:00 am naman ang klase ko, pero gumigising ako ng 6:00am.

Kailangan ko talaga ng pera ngayon, dahil bibili ako ng motor.

"'teh! ikaw muna sa table 12!" Tawag sa 'kin ni Camille na isa sa mga waiter din rito.

tumango ako't dinala ko na ang papel ang ballpen upang ma sulat ang order nila pati Dalawang menu.

Natigil ako ng makilala ko kung sino ang nasa table 12 pero muli ay naglakad ako.

"Ma'am, sir. Here's your menu." Napaangat ang tingin nila sa'kin at ngumiti ng matamis si Papa.

"Anak," Tumango nalamang ako ng tawagin niya'ko.

"One, Spicy carbonara, a watermelon shake and tuna sandwich lang." A woman just spoke, It's my mama.

Tumango ako at sinulat iyon. "How about you, sir?" Baling ko kay papa.

"Same with her nalang 'nak." Tumango na'ko sa kanya.

"Two Spicy carbonara, Two watermelon shake and Two tuna sandwich, Any more?" I repeated.

"Nothing." Tumango na'ko at tumungo sa counter.

"Snow, Table two!" I nodded when hazel shouted. Katulad ng ginawa ko kanina ay gano'n rin ang ginawa ko until my breaktime.

UMUPO ako sa Laté bench habang umiinom ng San mig Apple, Well ngayon lang naman ako nakainom nito.

Hindi ko napansin na may umupo na pala sa tabi ko kaya agad kong tinignan iyon.

It's papa. "Umiinom ka pala?" I smiled and shake my head.

"It's my first time." as I shrugged my shoulder.

He smiled, "I'm watching you kanina, You're great! I'm so proud of you." Lumaghok ako sa iniinom ko to hide my smile.

He's proud of me. Sana si mama rin...

"Thanks" I whispered.

"Alam mo? Hindi ko naranasan yan'g magtrabaho habang nag aaral. Spoiled kasi ako eh, Mahirap ba?"

"Hindi... hindi ko alam, I'm just used to it." muli ay lumaghok ako sa san mig ko.

I looked at him at iminuwestra ang san mig ko. "Do you want?" He shake his head and patted my head

"Sabihin mo lang kapag napapagod ka na sa trabaho mo ah? Su-sustentuhan naman kita." Umiling lang ako sa sinabi niya.

"Thanks, but no thank, 'pa."

"tch. uuwi ka na ba pagtapos nito?"

"Hindi pa,"

"huh?"

"May trabaho pa'ko, hanggang alas tres." kita kong natigilan siya sa sinabi ko. Inisang laghok ko nalamang anh san mig na iniinom ko at iniligay iyon sa tabi ng paanan ko 'tsaka sumandal at humalukipkip.

"Natutulog ka pa ba?"

"Uhh, yes."

"Ilang hours?"

"Three or two."

"Anak," I sense how he cares for me habang pinagmamasdan ako. "Huwag mo naman'g pabayaan yung sarili mo." Ngumiti ako sa kanya at tumayo na.

Tinapik ko ang braso ni papa "I'll gotta go." as I left him from behind.

Papasok na sana ako sa loob ng coffee shop ng makita ko si mama sa tapat ng Door entrance, nakatingin sa'kin.

Agad akong yumuko ng dumaan ako sa kanya ngunit agad rin'g napahinto.

"Under age pero ang lakas uminom ng alochol. tch, such a disgrace in my family." I just bit my lower lip at nagpatuloy na sa pagpasok.

Bumibigat ang paghinga ko habang nakayukong naglalakad papunta sa locker room.

"Such a disgrace in my family."

"Such a disgrace in my family."

"Such a disgrace in my family."

"Suck a disgrace in my family."

Tila'y nagpaulit ulit ang salitang iyon sa isip ko dahilan ng pagtutubig ng mga mata ko.

Napasandal ako sa locker room at humawak sa beywang ko habang nakayuko. I whipped my tears just fall using the back of my palms.

sabi ko nga, I'm such a disgrace...

Bakit gano'n? ano bang nagawa kong kasalanan sa kanila at magalit sila sa'kin?

Kinamumuhian nila ako. Nakakainis!

Bakit ba pati sarili kong pamilya, sarili kong nanay ayaw sa'kin?

Napaupo nalamang ako sa sahig at yumakap sa tuhod ko. Isinubsob ko ang mukha ko sa tuhod ko at do'n nagpatuloy umiyak.

"Hala! Huy, anong nangyare sa'yo?!" Agad akong napaayos ng upo ko at agad na pinunasan ang luha ko nang marinig ko ang boses ni Hazel.

"W-Wala! napagod lang." I smiled. Nag aalala siyang lumapit sa'kin at agad na hinimas himas ang likod ko.

"Huwag ka kaya magtrabaho muna?"

"Nah, It's okay. I'm fine." Tila'y nainis siya sa sinabi ko at mahina akong pinalo sa likod.

"Yan ka nanaman eh, Sinasabi mong okay ka pero kitang kita diyan sa mata mo na Hindi ka okay." Ngumiti na lamang ako sa kanya.

"Mag trabaho ka na do'n makita ka pa ni boss." Saad ko at tumayo na. Gano'n rin ang ginawa niya ngunit nakanguso siyang pinagmamasdan ako.

I smiled genuinely and nodded as a sign that it's fine.

"Oh 'siya. Bahala ka," Saad niya at tumungo na sa Pintuan papalabas. "Kung magpapakamatay ka, Huwag kang magbibigti! Mag pakalunod kanalang!" I smiled and nodded.

To be continued...