บทที่10 คนในความลับ [NC]
[ แอเดรียน(พาย) ]
ผมขยับเปลือกตาของตัวเองก่อนจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา ผมเหลียวมองรอบตัวกับสถานที่ๆไม่คุ้นเคยก่อนจะรู้ตัวว่าตอนนี้ผมได้มานอนอยู่ภายในโรงแรมหรู ผมขยับตัวอย่างยากลำบากเพราะรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด
ผมพยายามหยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งพิงที่หัวเตียงก่อนที่ผมจะหวนคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ แต่ภาพสุดท้ายที่ผมจำได้กลับทำให้ดวงตาของผมถึงกับเบิกกว้างก่อนที่ผมจะเอื้อมมือบางขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเองอย่างแผ่วเบาเพราะผมพอจะจำได้ว่าตัวเองจูบกับชายแปลกหน้าภายในรถยนต์
ก่อนที่ผมจะใช้มือของตัวเองกดถูที่บริเวณริมฝีปากอย่างแรงหวังเพียงหวังจะลบรอยจูบของชายแปลกหน้าคนนั้น ก่อนที่ผมจะก้มใบหน้าลงไปมองเสื้อผ้าที่ตัวเองสวมใส่ด้วยหัวใจที่ร้าวรานเพราะมันไม่ใช่ชุดของผม
จู่ๆดวงตาของผมรู้สึกก็เริ่มร้อนผ่าวพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ค่อยๆไหลเอ่อคลอรอบดวงตา แล้วก็ค่อ
