DREW POV (karugtong)
Nagulat ako nang biglang yumakap sa akin si Almira,mahigpit, parang ayaw na akong pakawalan.
Umiiyak siya, basang-basa ang pisngi ng luha, habang paulit-ulit niyang sinasabi—
“Mahal na mahal kita, alam mo ba ‘yon?! Kahit ayoko sa mundo mo! Ginulo mo buhay ko, Drew! Ginulo mo ako!”
Napalingon ang mga tao sa paligid. Ang ingay ng tugtugan, pero mas malakas ang boses ni Almira.
May mga napapabulong, may mga nakatingin, at ‘yung iba, may cellphone na nakatutok sa amin.
“Almira…” mahina kong sabi, pilit ko siyang tinatabig nang marahan.
Pero lalo lang siyang humigpit ng yakap.
“‘Wag mo akong iwan, please… ‘wag mo akong iwan,” paulit-ulit niyang bulong, halos humahagulgol na.
Lumapit si Bea, halatang kinakabahan.
“Naku, pasensya na, Drew… hindi namin akalain na mal
