Marry Me, Uncle

CHAPTER 9

I FOLLOWED Feli when I caught her slapping Navincent hard. Napahinto ako sa pagtakbo at unti-unting natakot, matapos kong makita ang kaibigan kong luhaan.

“How f-cking dare you?!” Malakas nitong sigaw.

“M-magpapaliwanag ako, Fel. Please!” Si Navincent na gusto hawakan ang kamay niya.

“Paliwanag? Nasa stage ka na parang wala kang narinig na ikakasakit ng dibdib ko! I was your girlfriend and now you’re engaged to my best friend? To my best friend, you son of a b-tch!” Sabay tulak ni Fel sa dibdib ni Navincent.

“Fel!” Sigaw ko sa kaniya nang makalapit ako.

“Great! What a lovely couple!” Turo niya pa sa aming dalawa ni Navincent. “You cunt!” Habang natulo ang luha niya ay madiin niyang binanggit iyon sa akin.

Nasaktan ang dibdib ko sa aking narinig. Kahit kailan ay hindi niya pa ako napagsasabihan nang ganito.

“Fel, I swear! Hindi ko alam na mangyayari ito!” Paliwanag ko, nang lumapit ako sa kaniya, ngunit isang sampal lang din ang inabot ko sa palad ni Fel. “Don’t you dare to come near me, b-tch!” Duro niya pa sa akin.

“I f-cking swear, Fel!” Malakas kong sigaw pa lalo sa kaniya. “Swear my ass, Sana! Ni-hindi mo nga sinabi sa akin na you’re going to get engaged!” Umiling pa siya saglit at ngayon ay akmang lalapitan siya ni Navincent, nang itaas niya lamang ang palad nito na animo’y sinasabing huwag balakin ni Navincent na lumapit.

Pinagmasdan lang namin si Fel na lumayo sa amin.

“F-ck! F-ck! F-ck!” Naririnig kong paulit-ulit na mura ni Navincent sa tabi ko--ako naman itong napahilamos na lamang sa aking sariling palad. “Do you anything about this?” Lumapit si Navincent sa akin nang may kunot ang noo.

Hinila niya ang braso ko, nang makaramdam ako ng kaba.

“Pinilit mo ba ang pamilya ko na ikasal sa ‘yo?" Frightening. Despite my efforts to pushed his chest a little, parang walang silbi iyon nang hindi man lang siya nagpatianod. He’s too strong that causing my tears to flow.

“Ikaw pa ang may ganang umiyak? Alam mo? Ikaw ang lahat nang may kasalanan nito,” ani niya pa, nang mas higpitan niya ang hawak sa braso ko. “Bitawan mo ako! Nasasaktan ako!” As I was shouting that, I was surprised when he pushed me with the hand that was holding my arm.

Iyon ang dahilan kung paano ako nadapa sa lupa. Ramdam ko ang hapdi ng siko kong sumubsob sa magaspang na sahig.

“Malaman ko lang na ikaw ang may pakana nitong lahat ay sisiguraduhin kong hindi lang iyan ang aabutin mo,” galit niyang asik.

Tumutulo ang luha kong pagmasdan siya. This included the fear in my chest. What's going on, I don't know! Why's it my fault? Nadamay lang din ako sa gulong ito!

Pinilit kong tumayo, nang agad nanlaki ang mata ko— matapos niyang sipain ang heels ko sa kalayuan. Isang tingin pa ang binigay niya sa akin nang maglakad na ito papalayo.

The heels of mine have traveled a long way. Nang mapulot ko iyon ay kumirot ang sugat kong nasa aking siko. “Ouch! Bwesit!” Hindi ko mapigilang punasan ang luha kong pagmasdan ang mga tala na nagliliwanag sa langit.

When I noticed someone staring at me from the side, I looked down. Seeing Samiel Sandamiego smoking and looking at me—I didn't know what my reaction was going to be.

Wala ako sa mood ngayon para kausapin siya kaya nagsimula na lamang akong maglakad. Hindi na ako babalik sa putanginang birthday party na iyan. “ How long have you known Fel?” Hearing his voice made me stop walking.

“None of your business,” tipid kong sagot at naglakad na lamang muli. Wala akong dalang kahit anong uri ng pera. Naiwan ko ang purse ko sa loob, kaya mabilis kong nilingon si Samiel Sandamiego.

Lumapit ako sa kaniya at dali-dali itong hinarap, "You've brought the car with you?" I saw how one of his eyebrows rose when I asked him.

Throwing his cigarette to the floor, he immediately stepped onto it.

"Why'd you ask?" And he smoked a cigarette out of his mouth. Dinilaan ko ang aking labi at tumingin muli sa kaniyang mga mata. “Pwede mo ba akong ihatid sa amin?” Hindi ko alam kung saan ako nakakuha nang kakapalan ng mukha, but I can't think of a way to get home without my feet bleeding, just to get home.

“Tss…” asik niya, nang ilagay niya ang kaniyang kamay sa loob ng bulsa nito. “In your dreams, kid.” Aamba na siyang aalis, nang marinig ko si mommy at daddy na papalapit sa amin.

“Saneva!” Tawag ni daddy sa akin. He slowed down as he saw who I was talking to, and walked toward us. “Mija!” Ang mommy na yumakap agad sa akin. Naglipat-lipat ang tingin ni daddy sa akin at kay Samiel, nang huminga na lamang ito ng malalim.

“Kailangan mong bumalik sa loob, Sana. Naghihintay sa ‘yo ang fiance mo.” Kumunot agad ang noo ko, nang marinig ko ang sinabi ni daddy. “Hindi ko siya fiance,” sagot ko.

“ Look, Saneva, listen to me,” ani niya. “You should go back there and see your fiance,” He told me calmly with a little emphasis. “Hindi, dad.” Matigas kong sagot.

“Saneva!” Malakas niyang sigaw sa akin.

“Hon…” Naiiyak na tawag ni mommy kay daddy.

“Hindi ako babalik sa loob, dad! Hindi siya ang fiance ko! For God sake! Hayaan niyo akong mabuhay sa sarili kong desisyon!” My chest exploded as I screamed.

“ I'm making a deal with Celo’s, Saneva. Don't waste my hard work just so that you end up with a good man.” Hindi ko maintindihan. Para akong natatawa sa sinasabi ni daddy. Para sa akin iyon? Good man? Hindi ba niya alam na kaya akong bugbugin ng lalaking gusto niyang ipakasal sa akin?

“Dad, I thought you'd been studying the Bible? Did the bible teach you how to destroy your child's life, dad?” Taas kilay kong tanong iyon sa kaniya, nang mamula ang mukha nito sa galit. “Mija…” tawag nanaman sa akin ni mommy na para ba akong pinapakalma.

Nakita ko si Samiel Sandamiego na para bang tapos na niya kaming panoorin mag-away-away pamilya, nang akmang aalis na ito—ngunit mabilis ko siyang hinila at niyakap ang braso nito.

“Samiel Sandamiego is my boy friend, Dad.” Naramdaman kong umalma si Samiel, nang hilain ko lang ang braso niya. I glanced at him and could see the change in his reaction. It seemed to shock him when he heard it. “Si Samiel Sandamiego ang boy friend ko!” Malakas ko pang sigaw muli.