The Doctor's Innocent Obsession

Kabanata 3

Kabanata 3

"SHE'S MY property, and I don't share what's mine with anyone else." Hindi ko alam kung paano mag-rere-act sa sinabi ni Dok Henry. Di ata ako na informed na may pagka-possessive si Dok Sir. Ako property niya? Kailan pa? "Umalis ka na, nakaka-abala ka." taboy nito kay Ryan. Sabay bukas ng passenger seat.

Nagitla pa ako ng kabigin niya ako para makasakay na ako sa kotse. Hindi ko na nakuha ang bulaklak na tuloy nahulog sa sahig. Naiwan namang tila naguguluhan si Ryan.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis sa kilos ni Dok Henry. Subalit may parte sa pagkatao ko ang nakakadama ng inis. Well oo may secret crush ako sa kanya pero, crush ko rin naman si Ryan kasi sweet at caring siya.

Samantalang si Dok Henry di ko ma-espiling minsan. One time his kind, the next lagi akala mo babaing may period.

Pasimpling kinawayan ko na lang si Ryan. Bago ako tuluyang nakasakay sa kotse. Nagitla pa ako ng padabog na sumara ang pinto sa tabi ko. "Grabe may sanib na naman ang lalaking 'to." naiiling na palatak ko na sinundan pa siya ng tingin hanggang makasakay siya sa driver seat.

Hanggang maka-uwi ay wala na kaming imikan ni Dok Henry. Kapag ganung bad mood siya ayaw ko siyang kausap. Pero hindi ko naman maiwasang makadama ng pagkailang madalas kapag tahimik kami pareho.

"Kain na." agaw atensyon ko sa kanya na abala sa panonood sa malaking flatscreen tv sa living. Wala naman akong choice kundi ang kausapin siya kahit ayaw ko. Siya pa rin ang boss ko. Patalikod na ulit ako ng di sinasadyang masagi ko ang lamesita. Muntik pa akong mapamura ng tumama ang binti sa kanto ng lamesita.

"Kaliit-liit pinapatulan mo." dinig kong saad niya bago pinatay ang tv. "Sabi ko naman kasi sa'yo itabi mo kapag tapos mo nang gamitin." sermon nito saka i-ni-unlock ang gulong ng movable table. Saka 'yon itinulak sa isang tabi.

Ako ang dahilan kaya wala na ang glass center table sa gitna living room. Nabasag ko kasi 'yon nang tumulong ako sa naglilinis noong nakaraang lingo. On call lang kasi ang maids sa bahay ni Dok Henry.

Hindi ko na pinansin ang pang-aasar niya. Kaya kahit paika-ika ako mabilis ang lakad ko patungong kusina. Minsan na nga lang akong mabigyan ng bulaklak natapon pa.

Pesang maya-maya ang niluto ko. Paborito ng magaling kong boss. "Gusto mong mamasyal sa week end, nakaleave ako kaya puwede kitang samahan." wala talaga akong planong pansinin siya pero naman, pasyal ba kamo?

"Talaga?" I couldn't hide my excitement. Sympre gusto ko 'yon.

"Oo,"

"Pero diba may schedule surgery ka?" ani ko ng bigla kong maalala ang nakita ko sa journal niya sa study roon nito. Dahilan upang matigilan ito kasunod ng paguhit ang pait sa mata nito.

"Kung ayaw mo di ako na lang. Sabi ki nakaleave ako diba." anito nang nakabawi. Ayan na naman ang masamang ugali nito. Sa isang taong pananatili ko sa poder ni Doc Henry never akong nagrequest ng day off. Dahil nakakahiya, maalwan ang buhay ko dahil sa kanya. Kaya mas gusto kong maging kapakipakinabang. Hindi naman mahirap ang trabaho ko para sa kanya. Pero sympre gusto ko rin naman ng bakasyon kaya excited ako.

"Saan tayo pupunta?" I asked excitedly na medyo lumapit pa ako sa mesa. Kita kong natigilan saglit si Dok Henry sabay lunok. Saka ito tumikhim.

"Ikaw, saan mo ba gusto?" tanong nitong nag-iwas ng tingin.

"Hindi ko alam kung saan maganda eh, kahit saan okay lang naman. Libre naman kaya bakit pa ako magrereklamo diba. Kaya ikaw na ang bahala, Dok." nasisiyahan kong saad saka di ko napigilang itaas ang isang paa ko sa upuan. At muling kumain.

"Bakit ba napakacareless mong babae, Hannah." Naiiling na komento nito na ikinasimangot ko naman.

"Bakit na naman." maktol kong tanong pero hindi na ito sumagot pa. Pero pansin kong panay ang sulyap niya sa direksyon ko. Malamang naiinis na naman siya dahil nakataas ang paa ko habang kumakain. Ang sarap kayang kumain ng nakataas ang paa at nakakamay kaso bawal dahil ayaw niyang nakakamay akong kumain lalo na kapag magkasabay kami.

Matapos kumain ay nagligpit na rin ako. Bumalik naman siya sa pinapanood niyang palabas. Nang sa wakas nakatapos na rin ako sa gawain ay kinuha ko ang basura para itapon sana sa labas.

"Saan ka pupunta?" tawag niya sa akin kaya napahinto ako sa palalakad palabas ng pinto. Iniangat ko na lang ang garbage bag na dala ko, mukhang di ata nakikita eh. "Lalabas ka nang ganyan ang hitsura mo." sermon nitong pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa.

"D'yan lang naman sa labas eh. Hindi naman ako magmomalling ng nakashorts at sando," naka-ingos kong saad pero ikinagulat ko ng bigla siyang tumayo at naglakad palapit sa akin saka kinuha ang hawak kong black bag. "Kaya pala madaming tumatambay sa labas kapag ganitong oras. Dito ka lang at huwag kang lalabas ng ganyan ang sout mo kung ayaw mong----" hindi na nito tinapos ang sasabihin at tinalikuran na ako.

"Ang pangit ko siguro." Asar kong lintaya saka ako nagtungo sa kuwarto. "Wala talagang epeks ang beauty ko kay Dok Sir." ani kong pabagsak na nahiga sa kama. "Kung sabagay, magaganda ang mga babaing idini-date niya dati." tinampal ko na lang ang noo ko saka kinuha ang phone ko saka ako nangselfie para may maipost sa social media account ko.

Madaming nagsasabing maganda ako, slim ang katawan ko at proportion ang korte kahit hindi ako katangkaran. Maputi ang balat kong minana ko sa mama ko. Madalas sabihin ni Tita Helen noon na kahawig ko ang Mama ko. At maganda ako. Pero mula noong nakasama ko si Doc Henry pakiramdam ko wala akong kaganda ganda. Kasi naman ilang ulit na akong nagpapacute sa kanya noon pero deadma talaga niya ang beauty ko kaya nga sumuko na lang ako sa pantasya ko.

Kasi naman ang ganda noong babaing dinedate niya three months ago. Parang model at talagang bagay na bagay sila ni Dok Henry. Mukha akong basahan kung itatabi sa mga babaing dinidate nito.

Iyon ata ang nagmulat sa mga mata ko para maintindihan lalo na hindi kami bagay kaya huwag ko na siyang pangarapin pa. Pero kahit naman ayaw ko. Hindi ko mapipigilan. At paano ko pipigilan kong halos araw-araw ko siyang nakikita. Na kahit madalas magalit sa kung anong dahilan. Mabait rin naman siya at alam ko namang concern lang siya sa akin.

"Ano kaya ang buhay ko kung kasama ko pa si Tita o kaya sila Mama?" kausap ko sa kesami saka napahawak ako sa kuwentas ko na matagal ko nang suot. Bata pa lang ako tanda ko ang suot ko ang necklace ko. Siguro bigay sa akin nila Mama noong bata pa ako. Hindi ko na maalala. Gustong gusto ko ang key pendant ng kuwentas. Siguro kasi may sentimental value sa akin ang mahalagang bagay na 'to. At hindi buo ang araw ko kapag hindi ko naisusuot ang kuwentas ko.

Dala ng pagod ay nakatulog na kaagad ako. Subalit bandang alas onse ay nagising ako dala ng pagka-uhaw kaya bumaba ako para uminum. Hindi na ako nag-abalang magpatong ng pantulog dahil sigurado namang tulog na si Dok Henry.

Naghihikab na naglakad ako pababa at nagtungo sa kusina hindi na ako nag-abalang bukasan ang ilaw. Subalit ganun na lang ang gulat ko nang bumanga ang noo ko sa nakasalubong kong bulto ng katawan.

Muntik pa akong mapasinghap ng manoot sa ilong ko ang mabangong amoy ng katawan sa harapan ko.

"Ang clumsy mo talaga." anang baritonong tinig na ikinalunok ko. Dama ko ang mainit na hininga ni Dok Henry sa may punong tainga ko. At parang kinuryente ako ng mapahawak ang kamay ko sa walang damit niyang dibdib. "Nasaktan ka ba?" bakas ang concern sa tinig nito kaya nagawa ko siyang tingalain sabay tango. Hindi naman talaga ako nasaktan, pero parang nanlalambot ang tuhod ko sa sandaling iyon kaya napaatras ako para umiwas.

Umiwas sa kasalanan.

"Ku---kuha lang sana ako ng tubig," nauutal ko pang saad sabay iwas ng tingin at kumapit sa hamba ng pinto para hindi ako matumba. Sapat na ang liwanag para makita ko ang matipunong dibdib ni Dok Henry na nagpapalambot lagi ng tuhod ko. Ang matcho naman kasi niya eh.

"Okay, sige na." anito na humakbang na palayo sa akin. Hindi nakaligtas sa akin ang pagsilay ng nakakalukong ngiti sa labi ni Dok Henry. Bagay na ipinagtaka ko. Matapos kong uminum ng tubig ay bumalik na ako sa kuwarto para matulog.

At mabilis naman akong inataki ng antok. I was almost a sleep ng marinig ko ang pagbukas ng pinto. Pero sobrang antok na talaga ako kaya ipinikit ko na lang ang aking mga mata. At ang pamilyar na amoy ni Dok Henry ang naamoy ko saka muling nagsimula ang masarap kong panaginip.

Nagising akong magulo ang aking kama tulad ng madalas manyari. Para bang nangyayari ang panaginip ko. Pero natawa na lang ako at nagtungo sa banyo para maligo. Hindi na ako nagtaka na madulas ang pagitan ko ng sabonin ko 'yon. Malamang nakakawet naman kasi ang dreams ko.

"Good Morning, sleepyhead." anang malambing na tinig ng isang lalaki.

"Oh, Dok Amer." excited kong bati sa mabait na Doctor na friend ni Dok Henry. "Kumusta ang America Dok?"

"Ayos naman. Pero mas gusto ko dito sa Pilipinas. Nakakamiss ang magagandang babae." anitong nagpacute pa sabay kindat sa akin. May pagkamaluko si Dok Amer kaya marami na itong babaing napaiyak tulad ng kaibigan nito.

"Lalo kang gumaganda ah." puna nito na pinasadahan ako ng tingin. "Mukhang tumangkad ka rin, dapat kasi magkajowa ka na para mas tumangkad ka pa."

"Ano namang kinalaman ng jowa sa pagtangkad ni Hannah. Parang di ka doctor. Nasa genes ang pagtangkad ng tao." sabat ni Doc Henry na halatang hindi natutuwa sa maagang bisita nila.

"Sympre kapag nakipags*x na siya sa jowa niya siguradong tatangkad pa si Hannah." anitong halata namang joke ang sinabi.

"Totoo ba 'yan?" Nakangisi kong tanong.

"Huwag kang maniwala d'yan. Pag-aaral mo ang mahalaga kaysa sa mga lalaki. At puwede magbihis ka naman ng mas desente." kunot noong sita nito.

"Sus, napakadamot mo talaga, dumating lang ako pinahbibihis mo na si Hannah. Tingnan mo nga itong post niya ang dami nang heart oh. Nagheart rin ako." pasimpling bulong niya sa akin.

"Anong post?" tanong nito lalong ikinasalubong ang kilay ni Dok Henry. Wala kasi itong hilig sa social media kaya malamang hindi nito makikita ang post ko. Kaagad namang ipinakita ni Dok Amer ang post ko kay Dok Henry. At kaagad namula ang tainga nito ng makita 'yon. "Anong klase babae ang magpopost na kita ang cleavage niya ha!" panenermon na naman ni Dok sa akin.

"Relax, ang higpit mo namang tatay, Henry. Hannah is a pretty chic kaya normal lang na ipagmalaki niya ang sarili niya sa madla, hindi ba Hannah, babes?" pagkakampi sa akin ni Dok Amer kaya kahit asar ako kay Dok Henry napangiti na lang ako.

"Remove that post kung ayaw mong kunin ko ang phone mo." banta nito.

"Alam mo tatanda ka na talagang binata sa kasungitan mo sa akin Henry Park." inis kong saad sa kanya sabay irap. "Ang hirap sa matandang conservative eh."

"What?" bulalas nito.

"Matanda ka na daw." Pang-aasar ni Dok Amer na ikinatawa ko sabay sang-ayon dito. Pero nanghahamong tingin ang ibinigay ni Dok Henry sa akin. His gaze made my spine shiver, dahil pakiramdam ko may ibang gustong sabihin ang titig niyang 'yon sa akin. Ganun ganun ang mga titig niya sa akin sa panaginip ko mula noong bakasyon. Kaya't muli na namang bumilis ang pintig ng puso ko.