ขอได้ไหมหัวใจเธอ

ตอนที่3

Keta talk.

ผมโคตรหงุดหงิดตัวเองเลยที่ผมพูดไปแบบนั่นผมแค่น้อยใจเธอ ผมไม่ชอบที่น้ำฝนมักจะไปกับเพื่อนสนิทมากกว่าไปกับผมทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีอะไรแต่ผมก็ไม่ชอบอยู่ดี แล้วถ้าน้ำฝนต้องการถอนหมั้นกับผมจริงๆล่ะ ผมจะทำยังไง

“มึงเป็นเหี้ยอะไรมาถึงก็แดกเอาๆ เหล้าครับเพื่อนไม่ใช่น้ำเปล่า”

“กูเคลียดไมสัส ยังจะกวนตีนกูอีก” วันนี้ผมเลือกนั่งชั้นล่างไม่ได้ขึ้นไปชั้นสองเหมือนทุกวันเดี๋ยวเห็นหน้าเธอแล้วผมจะเคลียดกว่าเดิม แต่แม้งเอ้ย!!!พอน้ำฝนเดินเข้ามาในผับ ผมนี่อยากลุกไปลากตัวเธอกลับบ้านทันทีเลยให้ตาย แต่ทำอะไรไม่ได้ ดูสายตาผู้ชายแต่ละคนมองเธอเหมือนอยากจะแดกเธอเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้ว เธอใส่เสื้อรัดรูปสีน้ำเงินตัดกับผิวขาวยิ่งสวย ไหนจะกางเกงขาสั้นที่โคตรจะสั้นอีก ไม่ใส่ดีกว่าไมผมว่านะ หุ่นเธอโคตรเอ็กซ์อยู่แล้วใส่แบบนี้น้ำลายหกกันเป็นแถว ผมนี้ได้แต่นั่งเซ็งอยู่ที่โต๊ะ เพราะทำอะไรไม่ได้สักอย่าง เฮ้อ…

“เฮ้ย..ดูนั่นคนอะไรวะสวยชิบหาย” ไอ้เบสมันพยักหน้าไปทางน้ำฝน กูเห็นก่อนมึงอีกกูนี้ร้อนเป็นไฟจนจะเผาร้านอยู่แล้ว

“กูนี่อิจฉามึงจังวะ คู่หมั้นแม้งน่าเอาชิบหาย โอ้ย!!!” ผมตบหัวไอ้เบสเต็มแรงจนมันร้องลั่น

“สัสแค่นี้หวง”

“เออ” ผมตอบตามความจริงคือกูโคตรหวง

“หวงแต่มานั่งเป็นเสาไฟแบบนี้ ระวังหมาคาบไปแดก” วันนี้ผมมากับไอ้เบสสองคนไอ้ต้นมันมีธุระเลยไม่ได้มาด้วย เพื่อนผมก็พูดให้กำลังใจดีจริงๆ

“หุบปากสักทีไอ้สัส กูยิ่งเคลียดๆ อยู่” ผมด่าไอ้เบสมันเลยเปลี่ยนเรื่องคุย ผมรอให้น้ำฝนกลับก่อนแล้วค่อยลากไอ้เบสที่เมาไม่รู้เรื่องออกจากผับ กว่าผมจะกลับถึงสนามแข่งรถของผมก็เกือบตีสอง ปกติผมนอนที่นี่ไม่ได้กลับบ้านนอกจากวันหยุด

“มาช้านะมึง” ไอ้ต้นมันทักผมที่เพิ่งเดินเข้าไปนั่งโต๊ะประจำข้างลานสโม วันนี้ผมตื่นสาย อีกอย่างเธอมีเรียนเช้าผมเลยไม่อยากเจอเธอเท่าไร

“พี่ต้าร์หวัดดีพี่ เมื่อคืนไปกับสาวที่ไหนอ่ะ มาสายเชียว” ไอ้อาร์มมันทักผมกวนๆ ตามภาษามัน ปกติกูก็ไม่เคยปฏิเสธ ทั้งที่ผมไม่เคยไปกับใครสักทีตั้งแต่หมั่นกับน้ำฝน น้ำฝนมองหน้าผมก่อนจะทำหน้าบึ่งใส่ แล้วเธอก็ไม่หันมาสนใจผมอีกเอาแต่เล่นเกมส์ในมือถือกับไอ้จิวสองคน

“ได้ข่าวว่าเคลียดมากหรอวะเมื่อคืนอ่ะ”

“เออดิ ไปหาข้าวแดกที่โรงอาหารกันดีกว่า” ผมชวนพวกมันออกจากตรงนี้

วันนี้พวกผมมีปฏิบัติครับกว่าจะเสร็จเกือบหกโมงเย็น เลยชวนกันแวะกินข้าวที่ร้านประจำหลังมหาลัยก่อนกลับ

“วันนี้ไม่ไป” ไอ้เหี้ยเบสถามผมรอบที่ร้อยของวัน

“ไม่” ผมตอบก่อนจะกินข้าวต่อ

“ไม่สงสารกูหรอ กูโสดนะ”

“อยากแดกก็ไปสนามกูครับ จบ” ผมรำคาญมัน ถ้ามันอยากกินก็มาสนามผม ผมจะได้เคลียร์งานตัวเองบ้าง

“เออ สนามมึงก็ได้วะ”

ผมนั่งอ่านข้อความที่น้ำฝนไลน์มาหาตั้งแต่เช้า ผมเปิดอ่านอย่างเดียวไม่ได้ตอบกลับไปหาเธอ

Namfon: กินข้าวรึยังคะ

.

.

Namfon: พี่ต้าร์เลิกกี่โมงคะ

.

.

Namfon: ทำไมไม่ตอบ

“กูถามจริงๆ มึงจะเคลียดทำไมวะจับทำเมียแม้งกะจบแล้วป่ะ เป็นกูนะจะเอาทั้งวันทั้งคืนเลย” ไอ้เหี้ยเบสมันว่าตอนนี้พวกผมมานั่งกินในห้องทำงานผมที่สนามแข่งคือมันแดกกันสองคนส่วนผมกำลังทำงาน

“สมองมึงมีแต่เรื่องแบบนี้ไอ้เหี้ย ดูสุภาพบุรุษอย่างเพื่อนเราซะก่อน พูดเหมือนมันจะกล้าทำ” มันสองคนพูดแต่เรื่องผมนี่แหละอย่าให้ถึงทีพวกมันบ้างนะ

ไลน์..ไลน์..ไลน์..

Namfon: ทำไมไม่ตอบคะ

ผมนั่งมองมือถือที่มีข้อความไลน์จากน้ำฝนก่อนจะหยิบมาปิดเครื่อง