Karşımda duran kişi bir anlık bozguna uğrattı, lakin hemen kendimi toparlayıp etrafa baktım. Buraya gelmesi yanlıştı. Ne kadar büyük olsa da herkesin birbirini tanımasından dolayı küçük diyebileceğimiz bir yerde yaşıyorduk. Şaşkın bakışlarımı mavi gözlerine çevirip, "Senin burada ne işin var?" diye sordum.
Başını hafifçe yana yatırıp, "Beni içeriye davet etmeyecek misin?" diye sordu. Alnının köşesi kızarmıştı. Attığı kafanın onda da bir izi kalmıştı.
"Hayır tabii ki..." dediğimde, izin bile almadan yanımdan geçip içeriye geçtiğinde, gözlerimi dehşet içinde aralayıp tekrar etrafa kısaca baktıktan sonra içeriye girip kapıyı kapattım.
"Burak..." diye seslenerek arkasından salona girip, arkasında dikildim. Rahat şekilde koltuğa oturduğunu görüp, daha da öfkelendi. Neydi bu emrivaki şimdi?
