رواية إحكيلي

الفصل ٢٩

لو سمحتى يا دكتورة، انا عاوزة اخد رأيك في حاجه.

قولتلها طبعآ اتفضلي.

قالت: انا اتخطبت لجوزى و انا عمرى ١٩ سنه و وقتها هو مكنش فعليا معاه اى حاجه للجواز و اتخطبت ٤ سنوات وقفت جنبه انا و اهلى و اخويا سفره بره مصر و بعدها نزل اجازه علشان نتجوز و ماكنش في شقه لسه جاهزه اهلى كانو شايفينوا واحد مننا و ابنهم فاقترحو اننا نتجوز في شقه اخويا هنقعد فيها شهر و بعد كده نسافر سوا بره مصر و حصل فعلا و تم الزواج و سافرت معاه و اشتغلت و ربنا كرمنا و يعلم الله انى مكنتش باخد و لا جنبه من راتبي و كنا بنحط الفلوس على بعض و احساسى وقتها كان حلو اوى انى بقدر اعمل اى حاجه تساعده و تخليه مبسوط و راضى و ربنا كرمنى بتلت بنات منه و كنت بشوف بعض الاخطاء زى اى راجل يبص لستات و كنت بحاول اقلدهم علشان ارضيه.

المهم بنتى التانيه اتولدت تعبانه و هى الان ١٠ سنوات لسه تعبانه و من وقتها و انا لوحدى اللى بجرى بيها على المستشفيات و متبهدله معاها اخر بهدله بس كله علشان خاطر البنت و ربنا طبعا.

المهم لما ولدت بنتى التالته اتغير جدااا و للاسف اتجوز عليا من ورايا و كانت صدمه كبيره ليا بعد ٣ بنات تعمل فيا كده المهم رضيت و سكت علشان بناتى بس للاسف مراته التانية كانت وحشه جدا و كانت داخله ناوية على طلاقى و فعلا رمانى و بهدلنى سنين و فجاه طلقنى غيابي و خلف منها بنتين كمان و طلقها و رجع و قالى ندمت و عاوزك و هعوضكوا عن كل اللى حصل و كل البهدلة اللى اتبهدلتيها بسببي، انا صدقته و رجعت و نيتى كلها خير بس والدى طلب منه يكتب وصل امانه على نفسه علشان ميبهدلنيش تانى لانه لما طلقنى سنتين مصرفش و لا جنيه على بناته حتى بنته المريضة مكنش بيدفع علاجها و هو وافق و كتب الوصل و بعد سنتين من الرجوع سافرتله اكتشفت ان في بنت من جنسيه غير مصريه عايشه معاه هناك من غير جواز و هو اعترفلى بانه فعل فاحشه الزنا و طلب اسامحه و هيسيبها و انا غ*يه و قولت اديله فرصه تانية و للاسف اتعدل اسبوع فقط و رجع للبنت تانى و بهدلونى و اخر حاجه قولتله يا انا يا هى قالى هى.

سيبته و نزلت مصر و قعدت سنتين اهلى رافضين الطلاق علشان بناتى و شايفين انها نزوه و هيرجعلى و انا كنت بموت بمعنى الكلمة.

قعدت سنه كامله ميسألش عنى بعد السنه اتصل و قال انا ندمان و عاوز اربي بناتى، انا رفضت بس اهلى قالولى سامحيه و اكيد دى اخر مرة و المهم انه بيعرف غلطه و بيرجعلك ندمان تانى، و سامحته و برضو رجع للبنت تانى و من يومها بقالى سنتين ميعرفش عنى حاجه و لا انا اعرف عنه حاجه و جالى كورونا مرتين و لا سال عنى المهم هو اتصل و طلب من والدى انه عاوز يطلق بس عاوز ميدينيش كل حقوقى اخويا اتدخل و اتفق معاه انى اخد حقوقى و كل شئ و الا هيسجنه بالوصل هو خاف و قال هيطلق و يدينى جزء من حقوقى.

المهم انا على طول بقيت مريضه و اخرج من عمليه ادخل عمليه تانيه و تعبانه جدا في حياتى هل انا ظلماه ا؟؟!!

انا على طول مريضه و ربنا يعلم انى كنت بعامله احسن معامله و للاسف اهله لما بيعرفوا انى تعبانه بيشمتوا فيا طيب هو اللى اذانى يا ناس مش انا عشان تشمتوا فى مرضي.

هل تعبي ده علشان ربنا بيعاقبنى! بس ربنا هيعاقبنى على ايه و انا المظلومه و هو ماشاء الله بيكبر في شغله و مبسوط و من ست لست و لا هامه قوليلي ده ايه!!

""""""""

ده يمهل و لا يهمل، عمرك سمعتيها قبل كده؟، يعنى ربنا بيدي للظالم مهلة بس مبيهملوش و لا بينساه و لا بينسى ظلمه أبدآ، و بعدين انتى فاكراه ظلمك انتى؟!!

اطلاقآ، هو مظلمش الا نفسه و بس، هى فاحشة الزنا دى حاجة سهلة و بسيطة كده!!، دى خيانة لحدود ربنا اللى حطها لينا، مش خيانة ليكى انتى خالص...

و بالنسبة لمرضك و تعبك ده كله فى ميزان حسناتك زيه زى جريك على تعب بنتك و اهتمامك بصحتها و انك تنقذي حياتها من اى خطر بالظبط، ميفرقوش عن بعض حاجة، و اكيد ده ابتلاء ليكى كمان زيه برضو زى ابتلائك فى مرض بنتك، زى ابتلائك فى انك تتجوزى راجل زى ده، كل دى ابتلائات اتحطت ليكى كإختبار على صبرك و عدم يأسك و قنوطك، و الجزاء على الصبر على الابتلاء بيكون عظيم اووووى، عايزاكى تقرئي كتير قصص لناس كان عندهم ابتلائات و اشد من اللى عندك كمان و تشوفى بنفسك صبرهم عليها وصلهم لفين من رضا ربنا و من خير الجزاء فى الدنيا، ده غير اللى بيبقى فى الاخرة كمان.

و تعبك ده بنسبة كبيرة كمان من حزنك على الوضع اللى انتى اتحطيتى فيه معاه و من النهاية المؤسفة اللى انتهت بيها جوازتك و حكايتك معاه، بس لازم مجهودك و تفكيرك كله تدخريه عشان بناتك، و انك تربيهم تربية كويسة و تحسنى تربيتهم و اتف*جي بنفسك على عوض ربنا ليكى، و لازم تقفلي ودنك تمامآ عن كلام اى حد و شماتة ناس معرفوش يربوا ابنهم اصلا و يطلعوه راجل محترم، فمتخيلة مثلا هيكونوا اخلاقهم دى عامله ازاى؟!!

متسمعيش بعد كده و لا تحطى فى دماغك غير الكلام الايجابي اللى يشجعك و يدفعك لقدام، خلى هدفك فى الحياة من النهاردة صحتك و مستقبل بناتك، اجتهدى معاهم عشان يطلعوا احسن الناس و تتشرفي بيهم و تفتخري باللى عملتيه معاهم لوحدك، صدقينى احساسك وقتها هيبقى بالدنيا و ما فيها و هتندمى على كل لحظة ضيعتيها فى حزن و تركيز مع كلام الناس السلبي..

اما هو متقلقيش ابدااااا، بكرة الايام تدور و كل شامت هيبتلى بما شمت، ده بالنسبة لاهله و الشماتة بتاعته و بتاعتهم.

لكن لو على الذنوب اللى ارتكبها، ربنا اكيد هيتصرف معاه فيها و حقك هيرجعلك و كل وجع اتوجعتيه هيحس بيه اضعاف، هتقوليلي عرفت ازاى، هقولك كل ده ثقة شديدة فى عدل ربنا، و ان ربنا عادل اكتر بكتير من خيالك، و لازم يبقى عندك الثقة دى فيه، و ترمي حمولك و همومك كلها عليه و ساعتها هتتعجبي من اللى هيحصل...

و مش عايزين ننسى ان تعب النفسية عليه عامل كبير اوى فى تعب الجسد.

يبقى لازم نفسيتك تتحسن و تفكري بشكل ايجابي و بس، تقرئى قصص كتير نهاياتها حلوة و فيها تفاؤل و امل و تتعلمى منها كل الجوانب الحلوة اللى فيها، و فى حياتك العملية سيبي اللى يقول يقول، حاولى انك تقطعى علاقتك بيه او بأى اخبار عنه فترة، انا عارفة انك لازم و مضطرة طبعآ تتعاملى معاه او تسمعى عنه عشان بيربطك بيه بناتك منه، بس دى هتبقى فترة مؤقتة كده عشان تقدري تتعافي نفسيآ من الاذى اللى اتسببلك فيه، و لما تحسي انك خلاص بقيتى قوية جدا و اى كلام عنه او اخبار او حتى تشوفيه هو بذات نفسه ادامك بشرط انك متتأثريش ابدآ و لا ترجعلك الاوجاع تانى، ساعتها خلاص ارجعي اتعاملى عادى، و هتتفاجئي من احساسك و شعورك الجديد، لو عملتى كل الخطوات دى صدقينى انتى نفسك مش هتشوفى الحزن اللى انا شيفاه على وشك دلوقتى ده...

و اعرفي دايمآ ان محدش هيقدر يخرجك من ألمك و حزنك غير نفسك، لو مكنتيش تبقى قوية و تقاومى كل اللى انتى فيه دلوقتى، يبقى هتفضلي زى ما انتى كده بتعانى و بتتألمى.

بس انتى ام و ما ينفعش تكونى غير قوية و جامدة عشان بناتك يتعلموا منك و يطلعوا زيك اقوياء و جامدين، بدل ما تحكمى عليهم يطلعوا ضعاف و مهزوزين و معندهمش ثقة بنفسهم..

و انا واثقة ان دى كمان نقطة مهمة هتد*كى حافز كويس على التغيير للافضل، فحاولى تفضلي فاكراها على طول...