Nakaramdam ng hiya si Mary at mabilis na nag-iwas ng tingin. What’s got into her mind to ask him to stay with her for the night! Nakakahiya!
“I-I was just kidding!” Bawi ni Mary na hindi na makatingin sa mukha nito. Nag-iinit ang pisngi niya sa kahihiyan. Parang gusto na lang kainin siya ng lupa. Kunwari siyang naghikab at sumulyap sa orasan na nakasabit sa pader. “Oh… past 8PM na pala. Maganda pa umuwi ka na—“
“I’m staying.” Putol nito sa sinasabi niya.
Alanganing napalingon siya rito. At nakitang nakatitig ito sa kaniya. Nag-iwas tuloy siya ng tingin. Hindi niya kayang salubungin ang titig nito. “H-Hindi na. Baka hinahanap ka na rin sa inyo. I shouldn’t have asked you that…”
Lumipas ang ilang sandaling nakakailang na katahimikan bago ito sumagot. “Even if you didn’t ask me to stay
