KABANATA 21

2067 Words

Naramdaman ni Mary ang magaang na kamay na lumapat sa kaniyang balikat. Lumingon siya sa Mommy niya at nakita ang marahang pagtango nito. “It’s time anak… it’s time to say goodbye.” Marahang tumango si Mary at kahit tila dinudurog ang puso niya, naglakad siya patungo sa gitna kung nasaan nakapwesto ang kabaong ng kaniyang ama. Nanginginig ang ibabang labi na hinaplos niya ang salamin. As she opened her mouth and started to talk to his father, tears fell down from her cheeks. “P-Papa, don’tworry I’m a big girl now. I’ll be fine… rest now.” Pumatak ang panibagong luha sa mga mata ni Mary. Ilang sandaling nanatili siyang nakatitig lang sa mukha ng ama bago naramdaman ang kamay na humawak da kaniyang balikat. Lumingon siya at nakita ang lumuluhang mukha ng ina. Nakangiti itong tumang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD