Kabanata 47: Her
47 Hanggang ngayon may takot sa kanyang mata nang sulyapan niya ang katabing kwarto. Saglit na nagtagal ang tingin niya bago niya ako lapitan. "Ano yun kuya?" Paunang saad ko. Bahagya siyang yumukod para maipantay ang tingin sa akin atsaka siniil ang labi. "It's nothing. Don't worry about it," Hinawakan niya ang kamay ko. "Why are you here? Shouldn't you be resting?" "Ah...kasi may itatanong ako," "Pwede mo naman akong hintayin sa kwarto. You don't have to push yourself," Huminga ako ng malalim nang marinig ang pagaalala sa tono niya. Tumango-tango akong sumagot. "I-ikaw rin kuya..." Gusto kong sabihin na iwasan na niyang makipagkontak sa mga kasamahan niya sa organisasyon pero malinaw naman ang naging usapan namin. Nasa kanya na kung talaga bang makatotohanan siya sa mga pangako
- Writer
