FORBIDDEN FOREVER

CHAPTER TWENTY-FIVE

" FORBIDDEN FOREVER "

" BACK TO THE PRESENT TIME "

RALEAM'S POV

Oh problema mo? " Tanong ko Kay hazey ng makita ko itong papasok sa loob ng bahay at naka busangot ang kanyang mukha.

Kasalukuyan pa ring ginagawa ang bahay ko, baka sa susunod na taon pa iyon matatapos. Kaya ngayon ay kina tita Maribeth parin ako naninirahan.

Padabog siyang umupo sa Isang mahabang sofa. Tahimik ko lang siyang pinapanood, tinatantya kong anong problema niya..

Nakaka asar lang, pagkatapos niyang sabihin na hindi siya interesado sa akin ay susunod-sunod siya kung saan ako pumupunta. Parang asong Ul*l. " Panimula niya.

Gusto kong matawa sa kanya. Akalain mong NBSB tas ngayon biglang mag ku-kwento ng tungkol sa lalaki.

Eh Hindi ba dapat kang matuwa? " Tumatawang asik ko.

Sinong matutuwa? Noong panahon Ako Ang nag hahabol sa kanya ay lagi niya akong ini-ignore at hindi tinatanggap ang confession ko, tas ngayon biglang mag-iiba ang takbo ng hangin. Ad*k ba cyah? " Hindi makapaniwalang Sabi nito.

Tss. Alam ko namang gusto mo rin. " Pang aasar ko.

Inirapan niya lang ako at mabilis na binato sa'kin ang unan na nasa tabi niya. Nasalo ko iyon at mabilis na itinapon sa kanya pabalik, sabay takbo para hindi na magantihan.

Ang tatanda niyo na at nag hahabulan parin kayo. " Biglang sumulpot si Marco Kasama ang asawa nito.

Nakangiti akong sinalubong ang dalawa at agad silang niyakap.

Isang buwan na rin simula ng maka uwi ako sa Pilipinas at ito palang ang unang beses na makita ko sila.

Ganda-ganda mo talaga. " Puri ng Asawa nito sa'kin.

Nginitian ko lang siya sabay tingin sa kanilang likuran.

Hindi namin isinama ang bata Ngayon, may tutor siya eh. " Saad ng Asawa ni Marco.

Napansin niya siguro na parang may hinahanap ang mga mata ko. Tumango lang ako at muling ibinalik Kay hazey ang tingin na ngayon ay parang ta*ga*g nakatulala, habang nakatingin sa basong naka patong sa glass table.

Mahina akong humakbang papalapit sa kanya para gulatin siya.

T*NG-I*A MO KA! " malakas nitong sigaw.

Halos magoa gulong-gulong ako sa sahig dahil pag tawang ginawa ko halos hindi ako makahinga kaya napahawak na lamang ako sa aking tyan. Hanggang sa kumalma ako.

Bw*s*t ka talaga leam. " Naiinis nitong saad.

Nakakatuwa ka lang kasing asarin, nag mumukha kang t*nga dyan. " Saad ko at medyo natatawa pa rin.

Natigilan ako ng lumingon ako sa may hagdan at nakita ko si tita Maribeth na nakangiti habang pinapanood ako. Pagkatapos ay humakbang ulit ito hanggang sa makababa na siya at nag lakad papalapit sa amin.

Parang tuwang-tuwa ka ata? " Masuyong tanong nito habang marahan hinahaplos ang aking buhok..

Nako, pinag katuwaan ho ako nyang pamangkin niyo tita, kanina pa ako inaasar at tuwang-tuwa naman siya. " Si Hazey.

Nilingon ko ito at mahinang hinila ang kanyang buhok kaya napahawak siya sa kanyang ulo.

Masakit iyon ha? " Nakataas kilay nitong reklamo..

Mahina lang kayo. " Sagot ko sa kanya at muling tiningnan si tita.

Matagal-tagal na rin, Mula noong huli kita makita na ganito ka saya. " Mahinang saad ni Tita.

Tita... Let's not talk about that, pumunta nalang tayo sa dining area. Nakahanda na ang mga pagkain doon, " pag-iiwas ko ng usapan.

Mabuti nalang at sinang-ayunan nila iyong lahat at sabay kaming nag lakad papuntang dining area.

Ikaw nag luto nito? " Tanong ni hazey na parang hindi makapaniwala.

Oo naman, ano bang tingin mo sa'kin? Hindi marunong mag luto? " Nang hahamong tanong ko.

Wala akong sinabing Ganon, nag tatanong lang ako. Sobrang OA mo naman. " Aniya sabay irap sa'kin..

Inalalayan ko si tita na maupo sa tabi ko..

Si Tito Tonny po? " Tanong ko sa kanya..

Pumunta sa shop, Siya iyong hinahanap ng Isang customer. Ayaw ipahawak sa iba ang sasakyan niya. " Tumatawang saad nito.

Dapat ay nag papahinga na kayo eh, bakit nag pagod parin ng husto. " Saad ko sa kanila.

Ayaw naming umasa Kay marco, alam mo naman na may pamilya na iyang pinsan mo. " Nakangiting sagot nito.

Eh nandito naman po ako at handang sumuporta sa inyo. " Saad ko.

Hinawakan niya ang aking balikat kaya tiningnan ko siya.

Alam kong may mga Plano ka sa Buhay, may pamilya ka leam. I know they need you. " Nakangiting saad niya kaya napa tss nalang ako.

Shall we start? " Natatawang tanong ni Marco.

Nakalimutan ko tuloy na may ibang tao Pala sa paligid maliban sa'kin.

Kain na. " Anunsyo ko at nag simula ng sumandok ng pagkain.

Habang kumakain ay Panay parin ang pag ku-kwentuhan namin, mga tawanan at asaran ay napabilang na din doon. Iba talaga ang pakiramdam kapag Kasama mo Ang kapamilya tuwing kainan.

Makalipag ang mahigit Isang oras ay natapos din kami. Nag presinta ako para mag ligpit nang pinagkainan namin. Nag protesta pa sila, but in the end I won. Pinatulong ko lang si Hazey para mag punas ng lamesa.

Anong update sa bahay mo? " Tanong nitong si Hazey sabay tayo sa tabi ko at tinitigan ako.

Hmm under construction parin. " Seryosong saad ko..

Kailan ka ba makaka-usap ng maayos raleam? " Naasar nitong tanong.

Nilingon ko naman siya at kinumutan ng noo.

Maayos naman akong kausap ah? " Pang aasar ko.

Ngumiwi ang kanyang labi, alam kong napipikon na siya.

Hindi iyan ang sagot na gusto kong marinig, para kang g*go eh. " Saad nito at biglang pinitik ang likod ng ulo ko.

Pasalamat ka talaga at may ginagawa Ako. " Pag babanta ko sa kanya. Tinawanan niya lang ako, dahil alam niyang hindi ako makaka ganti.

Yung totoo nga? Kumusta ang bahay? " Tanong niya ulit.

Matatapos na daw ata next year. " Tipid kong sagot.

At talagang Si Garcia pa ang engineer na gumagawa ng bahay mo, akalain mo yon? " Nanunuyong boses na saad nito.

Wala naman iyong problema, we're both professional at hindi idinadawit ang mga personal na issue pagdating sa trabaho.

Eh ano naman? Nag ta-trabaho lang naman iyong tao. " Sagot ko.

Kumurba ang Isang nakakalokong ngiti sa mukha niya, natawa ako dahil bigla siyang naging parang si Chuckie iyon sa horror movie na manika.

Ang pangit mo pag ganyan. " Saad ko.

Mabilis na nawala Ang nakakalokong ngiti sa mukha niya at napalitan iyon ng Isang madilim na expression.

Sure Kang okay ka lang talaga sa set-up niyo Ngayon? Hindi ba awkward? " Tanong niya.

I shrugged my shoulders as an answer.

Matanong ko lang, sino ba ang architect niyang bahay mo? " Tanong niya.

Bakit? Magpapa design ka rin ng bahay sa kanya? " Tanong ko pabalik.

Curious lang ako girl. " Naka krus ang brasong saad niya.

Kaibigan ko si Vey. " Sagot ko.

Biglang nag salubong ang kilay niya na bahagyang nagtataka.

Weird na pangalan naman. Vey? As in Bay? " Aniya.

Tss gwapo kaya iyon, baka sa susunod na araw ay pupunta siya doon sa site para bumisita. " Nakangiting saad ko.

Ipakilala mo naman ako. " Nakangusong pakiusap niya.

Tumigil ka. May lalaki kana eh, Tama na yon doon ka mag focus. Way tug dadalawa. " Pag tatapos ko ng usapan.

Tinapos ko ng ang ginagawa ko, sinisisi ko pa nga si Hazey dahil salita siya ng Sali kaya natagalan tuloy akong matapos.

Leam phone mo. " Saad nito sa'kin ng biglang mag ring ang cellphone ko.

Siya na ang kumuha nito at inabot sa'kin. Si Ely na Kapatid ko ang tumatawag, kaya agad ko itong sinagot.

Hello.. " usal ko.

Ate.. * narinig Kong humihikbi nitong saad, kaya nakaramdam ako bigla ng kaba.

Anong problema? Bakit ka umiiyak? " Kalmadong tanong ko sa kanya.

N-nasa ospital kami ngayon, inatake si mama at critical ang lagay niya. " Saad nito.

Para akong binuhusan ng Isang balde ng malamig na tubig, Hindi ako kaagad naka sagot. Ang alam ko lang ay mabilis kong hinila si Hazey at sinenyas sa kanya na kunin ang susi.

Sabihin mo kung saan hospital, pupunta kami ni Hazey. " Saad ko dito.

Sinabi niya ang pangalan ng hospital, kaya dali-dali akong lumabas ng bahay.

Bakit kayo nag mamadali? San kayo pupunta? " Narinig Kong tanong ni Tita Maribeth.

Sa ospital po. " Si Hazey Ang sumagot.

Dire-diretsyo lang ako hanggang sa makalapit ako sa sasakyan nila tita, agad ko iyong binuksan at pumasok kaagad.

Sumunod naman si Hazey. Sa pagkaka taranta ko ay nakalimutan kong isuot Ang seatbelt, mabuti nalang at Pina alala iyon ni Hazey sa'kin.

Halos paliparin ko ang sasakyan sa sobrang bilis ng pag mamaneho ko. At ilang minuto nga lang ay nakarating kami sa hospital. Dumiretsyo Ako sa front desk para tanungin kong saang room naka confine ang nanay ko.

Room 307 po sa 4th floor. " Nakangiting saad nito..

Kaya agad kaming sumakay ng elevator papunta doon.

Agad kong binuksan ang pintuan ng kwartong iyon at tumambad sa'kin ang itsura ng Nanay ko.. maraming naka kabit na kung ano-ano sa kanya.

Nakita ko si Ely at Eman sa tabi nito na pinag mamasdan lang ang aming Ina. Agad akong lumapit sa kanila, sinalubong nila akong Ng Isang mahigpit na yakap.

They're both crying while hugging me.

How is she? " Tanong ko.

She's still unconscious ate. At hindi alam ng doctor kung hanggang kailan siya ganyan. " Si Ely ang sumagot.

Pinabalik ko sila sa kanilang pagkaka upo at nag lakad papunta sa tabi ni mama. Hinawakan ko ang kanyang kamay habang nakatingin lang sa kanyang mukha.

Nandito na ako ma. Marami tayong dapat pag usapan kaya kailan mong gumising. " Saad ko sa kanya.

Yumuko ako at pinataka

n ng halik ang kanyang noo. Sa kabila ng lahat nang nangyari noon, takot pa rin ako kung may mangyari masama sa kanila.

After all, i am their child. At mga magulang ko parin sila.

TO BE CONTINUE...