Tila tumayo lahat ng balahibo nung makita ko ang reflection ni Dustin sa mirror. Grabe! Nakakagulat naman siya. Tapos seryoso pa ang mukha niya. Para siyang multo na nakatayo sa likod ko.
“Anong ginagawa mo diyan?” sabi ko, tapos nilingon ko siya. Naghahabol ako ng hininga ko kasi sobrang nagulat talaga ako.
“Mag c-cr. Bakit mukhang takot na takot ka diyan? Ha?” tanong niya sa akin. Nakangiti siya.
“Ba’t ba kasi di ka nagsasalita?” tanong ko naman.
“Eh tinitignan kita eh” sabi naman niya. Ano ba naman itong si Dustin? Ba’t niya ako titignan? Anong dahilan.
“Ah ganun ba. Siguro di ka pa nakakakita ng panget” sabi ko, tapos tumawa ako in an awkward way.
“Hindi. Actually, you’re very good looking. Alam ko nasabi ko na sayo yan. Pero, hindi nakakasasawang sabihin eh. So, it’s fine” sabi
