Pagdating ko sa bahay ay nagulat pa ako nang abutan ko si Aga roon. Napaiyak pa ako kasi naman kanina pa ako nag-aalala nandito na pala siya sa bahay namin. Agad naman niya ako sinalubong nang yakap at halik sa aking noo. Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib at doon ibinuhos ang aking mga luha.
“Bakit ka umiiyak?” tanong pa niya sa akin habang yakap-yakap niya ako.
“Nakakainis ka kasi eh! Kanina pa ako nag-aalala kasi hindi ka sumasagot sa mga messages ko sa iyo, tapos nandito ka na pala sa bahay,” nakalabing sagot ko sa kaniya.
“Nawala iyong cellphone ko eh. Kaya naisip kong dito na lang dumiretso,” napabuntong-hininga niyang saad sa akin. Nagulat naman ako sa sinabi niyang iyon. Kaya naman pala unattended ito dahil nawawala ang cellphone niya.
“Kailan pa nawawala ang cell
