Mini Mafya

11. Bölüm ( Beklenmeyen Saldırı )

Yazar'dan...

Güneş doğarken Selin gözlerini araladığında üzerindeki ceketin Kurban Hükümdar'ın olduğunu fark etti. Yutkunurken ayağa kalktı ve ceketini kenara bıraktı. Etrafına baktı. Kenardaki koltuklarda oturan Süleyman Eryiğit ve Ömer Eryiğit'i gördü. Odanın camının önünde ise Kurban Hükümdarı gördü. Mete neredeydi? Mete'yi bulup artık gitmesi gerekiyordu.

Kurban Selin'in uyandığını görünce ona doğru ilerledi. " Teşekkürler kızım. Sende burada sefil oldun. İstiyorsan kabanım aende kalsın. Üşürsün hava soğuk. " dedi şefkatle.

" Teşekkür ederim, efendim. " diyerek gülümsedi ve kabanı ona verdi. " Siz Mete'ye gittiğimi söylersiniz, ben size daha fazla rahatsızlık vermeyeyim. " dedi.

Kurban gülümseyip " Bekle kızım istersen. Birazdan Mehir çıkabilecekmiş. Eve geçicez. Kahvaltıda bize katıl. " dedi. Sonra aklına gelen ile " Acil bir işin varsa ya da ailen seni çağırıyorsa gidebilirsin tabi ki. " dedi anlayışla.

Selin dudaklarını birbirine bastırdı. " Yok ben gerçekten çok rahatsızlık verdim size. Bir de bu kargaşa arasında beni düşünmüşsünüz. " dedi. Derin bir nefes verdi. Kendini suçlu hissediyordu. " Belki başka zaman... " dedi.

Kurban anlayışla gülümsedi. " Sen bilirsin kızım. Ama rahatsızlık vermedin. Aksine ben kızımın derdindeyken oğluma destek oldun. Mete belli etmez ama duygusaldır. İçinde küçük bir çocuk yatar. " dedi ve gülümsedi.

Selin gülümsedi. Kardeşinin yanındaki Mete'ye baktı. Ardından Kurban'a döndü. " Sizinle tanıştığıma çok memnun oldum, efendim. Belki başka bir gün bu davetinizi kabul ederim. " dedi.

" Peki kızım. Bizim çocuklar seni bıraksın mı? " diye sordu Kurban.

" Arabam burada, Mete ile benim arabamla gelmiştik buraya. Sadece ilaçlarım vardı ama Mete ile tekrar karşılaşırız diye düşünüyorum. " dedi.

Kurban tsm bir şey diyeceği zaman Mehir'in odasından çıkan Mete ile herkesin bakışı ona döndü. Mete Ömer'e bakıp " Mehir uyandı ve seni istiyor. " dedi.

Ömer heyecanla ayağa kalkıp Mehir'in odasına girerken Mete Kurban ve Selin'in yanına ilerledi.

Gülümseyerek Selin'e baktı. " Uyandı. " dedi.

Kurban ikisini yalnız bırakmak ve kızına bakmak için Mehir'in odasına doğru ilerlemeden önce Selin'e bakıp " Tekrardan teşekkürler kızım. Tanıştığıma memnun oldum. İstediğin zaman Mete ile yemeğe gel. " dedi.

Kurban tam bir şey diyeceği zaman Mehir'in odasından çıkan Mete ile herkesin bakışı ona döndü. Mete Ömer'e bakıp " Mehir uyandı ve seni istiyor. " dedi.

Ömer heyecanla ayağa kalkıp Mehir'in odasına girerken Mete Kurban ve Selin'in yanına ilerledi.

Gülümseyerek Selin'e baktı. " Uyandı. " dedi.

Kurban ikisini yalnız bırakmak ve kızına bakmak için Mehir'in odasına doğru ilerlemeden önce Selin'e bakıp " Tekrardan teşekkürler kızım. Tanıştığıma memnun oldum. İstediğin zaman Mete ile yemeğe gel. " dedi.

Selin başını salladı. Sonra gülümseyip Mete'ye baktı. " Çok sevindim! " dedi sonra dudak büzdü. " Baban beni kahvaltıya çağırdı... " dedi biraz kısık sesle. " Çok mu çabuk şey oldu? " dedi mırıltıyla.

Mete gülümsedi. " Babam öyledir. Düşmanı olmadığın sürece herkese sevgi dağıtır. " dedi ve Kurban'a baktı.

Kurban ayaklarında miyavlayan sokak kedisini kucağına almış seviyordu. Bir yandan da arada kızına bakıyordu camdan.

Selin gülümsedi. " Ben gidiyorum artık, artık dövüşte görüşürüz. " dedi.

Mete gülümseyip " Dur bi. Timur ilaçlarını aldı. Odamda şu an. Bekle alıp geleyim. " dedi.

Selin başını salladı. Mete giderken telefonunu eline almıştı. Babasından cevapsız arama ve mesaj vardı bir sürü. Telefonunu sessize aldığına şükrederken mesajlara görüldü atmıştı sadece.

Mete odasına girip ilaçları aldığında arkasında hissettiği kişi ile kaşları çatıldı. Görmemiş gibi hareket ederken dikkatli davranıyordu. Birden arkasından ona doğru atlayan kişi ile yana kaydı.

Mete adamdan bir adım uzaklaşırken adam hızla Mete'ye yöneldi. Mete'ye elindeki bıçağı fırlattı.

Bıçak Mete'nin karnına saplanırken Mete inledi. Elini bıçağa atarken üstüne gelen adam ile bıçağı çıkartmaya fırsat bulamadan kendini savunmak zorunda kaldı.

Adam Mete'ye yumruk atmaya çalışırken Mete yumruğu tutup kendisi kafa attı. Adam geriledi ama hızlıca kendini toparlayıp yeniden Mete'ye ilerledi.

Mete ile adam bir süre uğraşırken Mete bıçağı çıkartacak zamanı bulamamıştı. Ve her hamleyle biraz daha fazla kesiyordu bıçak.

Adam Mete'nin dengesini kaybetmesine sağlayıp arkasına geçti. Cebinde çıkardığı ipi Mete'nin boynuna sararken sıkmaya başladı.

Mete ellerini ipten geçirerek boynunu kurtardığında adam ipi tek eline dolayarak sıkmaya başladı. Diğer elini ise Mete'nin karnındaki bıçağa götürdü.

Mete bunu fark edip tek eliyle adamın bıçağın üstündeki elini tutup engelledi.

Selin Mete'nin gelmemesiyle şüphelenip odaya ilerledi. İçeriden gelen seslerle kaşlarını çatıp kapıyı açtı. Adamın dikkati bununla dağıldığında Mete hızla boynundaki ipi çekerek yere attı. Adamın toparlanan dikkati ile bütün odağını bıçağa verip adamın eliyle birlikte bıçağı çıkarttı karnından ve birkaç adım atıp kenara kaydı.

Selin adamı tanıdığında bozuntuya vermedi ama içinden küfretmişti. Hızla Mete'nin yanına ilerlerken adamın belindeki diğer bıçağı fark etmişti. Adam belinden bir bıçak daha çıkardığında Selin hızlı davranıp adamın bileğini kavrayıp büktü. Yere düşen bıçağı ayağıyla kenara savurup adamı bir tekmeyle kendinden uzaklaştırdı.

Mete yanına gelen Selin ile gözlerini adama çevirdi. Adamın belinde uzandığını ve silah çıkardığını gördüğünde hızla Selin'i arkasına aldı.

Ama adam silahı ateşleyemeden açık kapıdan içeri giren Timur adamın elindeki silahı alıp adama doğrulttu.

" Diz çök lan. " diye bağıran Timur ile Mete'nin birkaç adamı daha geldi buraya.

Diz çökmeyen adam ile Mete'nin adamları diz arkasına tekme atarak diz çökmesini sağladılar.

Timur adamlara dönüp " Alın ve aşağıya götürün. " dedi ve Mete'ye döndü.

Adamlar çıkarken Timur Mete'ye " İyi misiniz efendim? " diye sordu.

Mete rahat bir nefes alırken elini yarasına bastırdı. " İyiyim. Ama galiba karnıma bir dikiş lazım. " dedi.

Selin yüzünü buruşturup odayı gözleriyle taradı. Temiz olduğunu düşündüğü bir bezi aldı. Mete'nin elini tutıp yarasından çekti ve bezi bastırdı. " İyi misin? " diye sordu.

" İyiyim. Ama acile gidip dikiş attırmalıyım. " dedi Mete.

Selin'in yardımıyla odadan çıkışa doğru ilerlerken aklına gelen ile durdu. Timur'a dönüp " Timur masamın çekmecesinde Selin için aldırdığım ilaçlar var. Onları alıp gel. " dedi.

Selin onun yarasına bilerek fazla bastırdı. " Kendini düşün geri zekalı, beni değil. " derken bir elini onun beline koydu. " Ayrıca, boynuna da baktır, kızarmış görünüyor. " dedi.

Mete güldü. " Alışığım ben sarışın. Sorun olmaz merak etme. Ama sen yinede yarama fazla bastırma. " dedi. Eliyle Selin'in elini yaranın üstünden çekerken.

Kurban baba gelen ikili ile kaşlarını çattı. Oğlunun üstündeki kanı görürken hızla onlara doğru ilerledi. " Ne oldu lan sana? Gideli 10 dakika oldu daha. " dedi şaşkınlıkla.

Mete'nin cevap vermesine izin vermeden Timur cevap verdi. " Bir adam saldırmış efendim. Adamı aldık aşağıya. Biizm mekanlardan birine götürüp sorgulayacağız. " dedi.

Kurban onu onaylarken Mete'ye baktı. Yarasını biraz inceleyip " Kötü olmuş. Dikiş attır gel. Dışarda daha fazla takılmayalım. Evde en iyi şekilde bakımını yaparız. " dedi.

Mete onu onaylarken etraftaki boşluk ile " Mehir, Ömer ve Süleyman amca nerede? " diye sordu.

Kurban ona bakıp " Onlar arabaya yerleşti eve doğru yola çıktılar. Bende seni bekledim. " dedi.

Sonra Kemal'e dönüp " Git masayı topla. Çocuklarıma saldıranı affetmem. Hiçbir şey olmamış gibi normal buluşmalardan biriymiş gibi çağır hepsini. Yer yerinden oynayacak. " dedi sinirle. " Hangi cesaret ile çocuklarıma dokunurlar? " diye devam etti.

Sonra Timur'a dönüp " Korumaları arttır. Bir güvenlik açığında senden bilirim. " dedi.

En son olarak Kurban, Mete ve Selin'e dönüp " Kızım sende baktır şu haytanın karnına ve boynuna. Bu düzgün baktırmaz bile. Sorsak iyiyim der. " dedi.

Mete şaşkınlıkla babaısna dönüp itiraz etti. " Ama iyiyim baba. Bak ayakta duruyorum. Nefes alıyorum. Konuşuyorum. Hareket ediyorum. Sıkıntı yok. " dedi.

Kurban yüzünü sıvazlayıp " Nefesini keserim senin Mete. Git düzgünce pansuman yaptır. " dedi sinirle.

Sonra Selin'e dönüp " Sana da zahmet veriyoruz kızım ama senden ricam pansumanı düzgün yaptırdığından emin olup otoparka getirsen olur mu? " diye sordu.

Selin başını salladıktan sonra gülümsedi. " Merak etmeyin, sakat biriyle dövüşmeyecek kadar insaflı biri olduğum için, benimle dövüşmek istiyorsa yaralarına baktırması gerekecek. " dedi ve Mete'ye baktı. " Değil mi Meteciğim? " dedi gülümseyerek.

Mete alayla güldü. " Bana diyene bak. Zorla getirip pansuman yapıyoruz kendisine. " dedikten sonra yanlarına gelen Timur'dan ilaçları aldı. " İlaçlarını almayı unutacaksın kesin. " dedi.

Kurban onların bu haline gülüp arkasını döndü ve otoparka doğru gitmeye başladı. Timur ise Mete'nin yanına birkaç adam ayarladıktan sonra Kurban'ın arkasından gitmeye başladı.

O sırada Mete ve Selin atışarak acile ilerliyorlardı.

• ( Lan Mete'yi de aradan çıkartıyorlardı ya. ĞDĞĞDĞDĞDĞDĞD. ) Sizce Mete Selin gelmeseydi de ölmeden kurtulabilir miydi?

• Bölüm nasıldı?

• ( Birkaç bölümdür Mete'ye doyduk. Bir sonraki bölümde Mete'den olacak. Ama sonra eskisi gibi Mehir veya Ömer'den olacak. ) Sizce en çok kimin ağzından okumak güzel?