Akin
MADALING lumipas ang mga oras at hindi ko namalayang hapon na pala. Tapos na ang medical mission namin sa araw na ito at lahat ay nag-aayos na ng mga gamit. Hindi rin naman kami nagtagal sa location at nagkanya-kanya nang punta sa Villang tinutuluyan namin.
Napainat ako ng mga kamay at dahil ramdam ko na ang pagod. Ngunit naging masaya naman ako sa ginawa ko—masayang makatulong sa iba. Pagod kong binagsak ang aking katawan sa malambot na kama nang makarating ako sa Villa. Bahagya pa akong natulala at muling naisip ang sinabi ni Marco kanina. Wala namang ibig pakahulugan pero pakiramdam ko ay may iba siyang gustong sabihin.
Ipinilig ko na lamang ang aking ulo at pinikit ang mga mata hanggang sa tuluyang makatulog ako. Hindi ko alam kung ilang oras o minuto ba ako nakatulog pero n
