TATUM'S POV
Malalim akong bumuntong-hininga. Uwian na ulit. Naiwan ulit ang lima dahil abala ulit sila sa paggawa ng kanilang parusa. Ako na uuwi na, pinapauwi na nila ako e kaya wala na akong magagawa. Tama sila, magpapahinga na lang siguro ako kaysa bantayan sila. Medyo nakaka-asar din daw na nakikita nila ako kasi naka sitting pretty lang ako, samantalang sila ay naghihirap na. Kapag naman nagpresinta akong tumulong ay galit pa rin sila. Hindi ko maintindihan ang ugali nila.
Pagpasok ko sa loob ng aking kotse ay inilapag ko agad sa passenger's seat ang aking bag. Saglit naman akong natigilan nang makita ang isang itim na box na naroon. Nagtaka ako dahil wala naman akong naaalalang gamit na ganito na nandito sa kotse ko, at wala namang ibang taong pumasok sa kotse ko bukod sa akin.
Ki
