Vicious Love

Disisiete

GABI na nang makarating sila Nadia at Tristan sa ciudad ng Maynila. Madilim na salabas at tanging liwanag ng mga malalaking gusali, poste at sasakyan ang nagbibigay liwanag sa buong paligid. Maingay, mausok at matao, and not to mention ang haba ng traffic. Malayong-malayo sa hacienda dela Vega.

"Malayo pa ba tayo?" Hindi niya natiis na tanungin ang katabing asawa.

"Malapit na," matipid nitong tugon na hindi man lang siya tinatapunan ng tingin. Hindi na siya muling nagtanong pa, sa totoo lang gutom na ulit siya, kanina pa kasi sila nag-lunch, mga alas onse y media sa isang fastfood chain, bukod doon hindi na sila nag-meryenda man lang. Baka raw gabihin sila sa daan dahilan ni Tristan.

Masungit at malamig parin ang pakikitungo nito sa kaniya, pero hindi na lamang niya pinapansin iyon. Pag sinusungitan siya nito ay na nanahimik na lamng siya.

Sa isang malaking gusali pumasok ang sasakyan ni Tristan at ipinark ang sasakyan sa basement ng building kasama ang iba pang sasakyan.

Kahit pa sa probinsiya siya lumaki ay hindi naman siya ignorante para hindi malaman na may sariling condominium ang asawa.

'Yun ang akala niya.

Pumasok sila sa loob ng elevator, ganun parin siya parin ang may dala ng kaniyang bagahe. Mukhang wala naman talagang balak si Tristan na siya'y tulungan o magpaka-gentleman.

Tahimik lamang siya sa tabi nito, at nang bumukas ang elevator ay sumunod lamang siya sa likuran ng asawa, na para bang aso na sumusunod sa amo kung saan ito pupunta.

Binuksan ni Tristan ang pintuan ng kaniyang tirahan, ilang hakbang palang sila nakapasok ay biglang may isang babae ang lumitaw mula sa loob.

"Tristan!" Masayang tili nito at mukhang excited pa talaga nang makita ang kaniyang asawa.

"Gwynette?!" Bakas sa mukha nito ang pagkagulat. Subalit si Nadia ang mas nagulat sa senaryong nakikita niya sa kaniyang harapan.

The woman wrapped her arms around her husband's neck and tiptoed to reach his lips. Ilang beses siyang napakisap mata. Is this really happening? May babaeng susulpot na lamang at biglang yayakap sa kaniyang asawa para halikan. Para siyang nauubusan ng hangin sa mga sandaling iyon.

"Asawa sa papel...asawa sa papel..." Paulit-ulit niyang pinapaalala sa sarili na asawa lamang siya sa papel, na ang salitang 'Mag-asawa' para sa kanila ni Tristan ay hiram lamang.

Pero bakit...

Bakit ang sakit?

Asawa lamang siya. Asawa na wala man lang karapatan sa sariling asawa niya.

Bahagya pa siyang sinulyapan ni Tristan habang tumutugon sa halik ng babae. Hinawakan pa talaga nito ang panga ng babaeng kahalikan para mas pailaliman ang halik. She could see how their tongues played. Doon na siya nag-iwas ng tingin.

Bakit ganun si Tristan? Tila ba mas natutuwa itong ipakita at ipamukha sa kaniya na pwede itong humalik ng kahit sinong babae.

"Sorry," narinig niyang sabi ng babae sa malanding tono at humagikhik pa ito, "I didn't realized that you're with someone."

"Ah yeah! I forgot." Si Tristan naman ang nagasalita.

Forgot?! Forgot?! How could he forgot about her? Eh nasa likuran lang naman niya ito! And the fact is he was looking at her while kissing that woman. The other woman!

"Nadia," tawag nito sa kaniyang pangalan na ikinaangat niya ng mukha, "come here." Utos nito. Siya namang itong si gaga ay lumapit din sa dalawa.

"Gwynette this is Nadia," anito na nakatitig sa kaniyang gulat na mukha, "my wife."

My wife? Ang kapal di naman ni Tristan para i-introduce siya na asawa, samantalang nagawa nito ang makipaghalikan sa babaeng ngayon ay nasa harapan niya.

Ang sarap lang naman magmura!

"Hi!" Ang lapad ng ngiti nito na parang wala lang dito na siya'y asawa ni Tristan. "It's good to meet you, finally!" Nagalahad pa talaga ito ng kamay sa kaniyang harapan. Tinitigan naman niya iyon, nagdadalawang isip kung tanggapin ba niya iyon o hindi.

"Nadia..." Anas niya sa kaniyang pangalan at tinanggap parin ang kamay nito.

"I'm Gwynette, Gwynette Marasigan." Pakilala ng babae.

"She's my girlfriend." Si Tristan ang sumingit, "my long time girlfriend." Sabi pa nito para mas iklaro sa kaniya.

Long time girlfriend?

Parang may kung anong pumiga sa kaniyang puso nang marinig iyon. Oo nga naman... Ano ba. Ang inaasahan niya? Eh hindi ba't sapilitan lang siyang napasingit sa buhay nito. Pero teka, siya ang asawa, ito ang girlfriend. Hindi ba ito nagagalit sa kaniya? Bakit parang natutuwa pa itong makilala siya?

May saltik na rin ba ang mga tao ngayon.

"I'm sorry, I broke inside your place," malanding saad ni Gwynette habang nilaro-laro nito ang mga daliri sa matigas na dibdib ng kaniyang asawa.

"It's okay hon!" Tugon naman ni Tristan, "you know you are welcome here, anytime."

"Hindi ko lang talaga mapigilan ang excitement ko na makita ka!" Ngumiti ito ng kay tamis-tamis. "I can no longer wait na ikaw pa talaga ang pupunta sa bahay ko. I terribly missed you." She said teasing him and kissed his lips once again...

Sa harapan lang naman mismo ni Nadia.

Pvtang ina lang ha! Nagagawa parin niyang titigan ang harutan ng dalawa kahit pa sa mga sandaling iyon ay gustong-gusto na niyang umiyak. Sana man lang... Kahit konti... Konting respeto lang naman...

Sana maibigay iyon ni Tristan!

Subalit hindi. Sadyang wala ni katiting na respeto sa katawan si Tristan.

"Oh fvck!" Dinig na dinig ni Nadia ang mga ungol at daing nina Gwynette at Tristan sa kwarto. Inosente siya, pero alam naman niya anong ginagawa ng isang lalake at babae sa loob ng silid.

"Ahhh Tristan, sh-t! I want more... Ohh yeah... Fvck that fvcking little p***y!" Sigaw ni Gwynette. Tang'na lang, hindi ba aware ang babaeng iyon na siya'y nasa labas ng sala?!

At 'tang ina lang! Siya ang asawa! Siya!

Pero nasaan siya? Narito sa maliit na couch ng sala na pilit na pinagkakasyahan ang sarali para matulog. Papaano siya matutulog kung naririnig niya ang kababuyan ng dalawa?!

Nagilid ang kaniyang ang kaniyang luha at ngumiti ng mapait.

"Kaya ko 'to Papa...para sa 'yo! Kakapit ako sa pangakong binitawan ko..." Pinahid niya ang kaniyang luha na ngayon ay wala nang kontrol sa pagtulo. "Kahit ang sakit Papa... Tulungan mo akong kayanin ng lahat ng 'to..."

Tinakpan niya ang magkabilang tainga niya ng unan, pipilitin niya ang matulog kahit pa naririnig parin niya ang dalawa.

----

Pintuwad ni Tristan si Gwynette habang ang kamay ng babae ay nakahawak sa headboard ng kama. He slammed his hard c*ck inside her dripping folds. Ito ang paboritong posisyon ng dalaga pag nag-se-s*x silang dalawa.

"Ah sh*t hon!" She screamed in a delightful pleasure, na mas lalong ginanahan si Tristan. "Idiin mo pa! Fvck me harder!"

He loves the feeling how he can make a woman scream in satisfaction and even beg for me. He banged and thrusted much deeper and even slapped the cheek of her round butt, hanggang sa ito'y mamula. Hinawakan niya ito sa baywang para sumabay ito sa kaniyang galaw.

"You love my hard d*ck, don't you?" Aniya sa babae habang patuloy sa pagbayo sa likuran nito.

"Yeah...aaahhh my favorite ever!" Paungol nitong tugon, "just shvt the fvck up and just fvcking fvck me! Malapit na ako!"

Ilang beses na ring nilabasan si Gwynette. This is how they fvck. She can have a multiple orgasm in one round and yet never gets tired.

"I'm coming! Pvnyeta! Bilisan mo pa at idiin!" Mando ni Gwynette. She even stretched her arms backwards, para lang maabot ang pang-upo ni Tristan, nanggigil na pinisil iyon ng dalaga.

"Aaaahhh! I'm coming too!" He kept on groaning.

"Inside me! Inside me!" Habol ni Gwynette.

Subalit nang malapit sa siyang labasan, ay parang mukha ni Nadia ang nakita niya at hindi si Gwynette. He instantly pulled out his hardness out of her, and grab it hard, moving his hand up and down and spilled out all of his warm semen.

---

Kanina pa niya gustong matulog pero mukha wala namang balak na dalawin siya ng antok. Sinulyapan niya ang katabing si Gwynette. Himbing na himbing at mukhang napagod nang husto sa kanilang ginawa.

Dahan-dahan siyang bumangon para hindi ito magising. Naalala niya si Nadia. Nakatulog na kaya ito?

Sinuot niya ang kaniyang boxers bago lumabas. Isang natutulog na Nadia ang kaniyang nadatnan. Sa totoo lang hindi naman niya inaasahan ang pagsulpot ng kaniyang nobya. Ang plano niya sana ay siya ang pupunya sa bahay nito, at iiwan niya si Nadia sa bahay, tutal alam naman niya magiging okay lang naman ang kaniyang asawa.

"I am not sorry for what is happening." Sa isip-isip niya habang nakatitig sa natutulog na asawa, "you just have to bare everything. Kung natapos na ang lahat ng ito at nakuha ko na ang akin, papalayain parin naman kita, but you're not going to take a single penny with you when that time comes."