Vicious Love

Trese

"Maraming Salamat," anang abogado nang i-serve ni Miyang ang ang kape dito.

Sinenyasan ni Tristan ang dalagang katulong na sila'y iwan. Tumango naman ito bago umalis, pero nakipagpalitan muna ng sulyap kay Nadia.

Her hands were on her lap, while she was playing with her fingers, para naman kahit papaano ay mabawasan ang nerbiyos niya. Baka kasi anytime ay tuluyan na siyang himatayin sa sobrang sama ng tingin ni Tristan sa kaniya.

Bakit ba kasi nasali-sali pa siya sa usapanng ganito? Yes, she was adopted, but legally, not. She's still using the name her mother gave to her.

Attorney cleared his throat, he took a folder out of his attache case and used his glasses. "Shall we start?" He asked to both of them.

Umangat lang ang balikat ng binata, nakadekwatro ito at ang isang kamay humihimas sa baba nito. He's getting a little bit impatient, and too curious to know what is written on his father's last will and testament.

Nadia just stared at Atty. Eyas, she took a glance at the silent Tristan. Kung anuman ang tumatakbo sa isip nito ay hindi niya alam, but one thing for sure is, he's terribly pissed off.

"Okay, babasahin ko na ang huling habilin ni Don Lorenzo," anito. He stood up and he'll the papers leveled to his sight. "Ako si Lorenzo Manuel dela Vega, nag-ma-may-ari ng hacienda dela Vega. Ang lupang iniwan ko sa mga trabahador ay mananatili sa trabahador, ang ani at kita ng hacienda, ay mananatili parin 60-40 ang hati. Ang pamamahala  nito ay pinagkakatiwala ko sa aking ampon na si Nadia Alejaga." Kitang-kita ni Nadia ang pagtaas ng isang sulok ng labi ni Tristan nang baggitin ang kaniyang pangalan.

"...Hinahabilin ko ang lahat ng aking yaman sa aking nag-iisang anak na si Marco Tristan dela Vega. Kasali na rito ang hacienda, bahay at ang hecta-hectaryang lupain. Pati na rin ang lahat ng negosyong pag-aari ko." Tristan's lips curve up into a victorious smile, subalit napalis ito nang hindi pa pala tapos basahin ng abugado ang testamento.

"...Subalit, makukuha lamang ng aking anak ang lahat ng ito, pag pinakasalan niya si Nadia Alejaga. Sa pamamagita nito, saan man ako naroroon ay mapapanatag ang loob ko dahil alam kong magkasama sila ng anak ko. Kung, hindi maisasakatuparan iyon ni Tristan, mapupunta lahat ng ito kay Nadia. Kung may mangyayaring mang annulment, mawawa rin ang bisa ng testamonyang ito. Sa huli ay kay Nadia parin mapupunta lahat."

"What?!" Napatayo si Tristan, "what the fvck?! Is this some kind of a stupid and childish prank?!"

"I'm afraid not..." Seryosong sabi ng abugado.

Samantalang nakatitig lang si Nadia sa dalawang lalake sa kaniyang harapan. Tama ba ang narinig niya? Totoo ng ba iyon? O baka naman isa lamang 'yun kasinungalingan.

"If you have doubts about your father's last will, I can show you the papers are legally made and signed by your father." Tinanggal nito ang suot na salamin at may kinuha pang folder sa loob ng attache case.

"This is not fvcking happening!" Tristan cursed under his breath.

"Oh yes it is," Atty. Eyas smirked.

"Ba-baka naman po... Nagkakamali lang si Papa..." Hindi mapigilan ni Nadia ang sumabad sa usapan, after all kasali parin naman siya.

"You!" Galit na baling ng binata sa kaniya, "this is all you fvcking fault!" Tristan frustratedly raked his fingers over his hair.

"No, it's not Nadia's fault," depensa ng abugado sa dalaga, "it's your father's written demand. I cannot do anything, this is what my client wants. So don't blame her!"

"Attorney...baka naman po may paraan," hindi malaman ni Nadia ang gagawin. Tristan hates her so much, ano pa kaya kung ang demand ng Don na siya'y pakasalan nito? "Pwede ko naman pong i-revise, at ibigay po la---"

"I'm sorry Nadia. Hindi pwede. Mapapawalang bisa parin iyon."

"Fvck!" Tristan hissed and walked out of the door.

"Tristan sandali!" Akmand susundan ni Nadia ang binata pero pinigilan siya sa isang braso ng abugado.

"Huwag, hayaan mo siya..." Bumuntong hininga ito, "and about your situation, hindi ko alam kung anong pumasok sa ulo ni Lorenzo at ilagay ka sa sitwasiyong hindi mo rin naman magugustuhan. But despite all of it, may tiwala parin naman ako kay Lorenzo..." Malungkot nitong sabi. "I'm sorry Nadia, I cannot do anything to help you from Trsitan." Hinawakan nito ang kamay niya. "But I know and believe you can change Tristan..."

----

"Luh! Nadia! Instant milyonaria ka na!" Tili ni Miyang. Nasa loob sila ng maid's quarter kasama si Aling Pet, habang yung ibang katulong ay may ginagawa sa labas.

"Hoy manahimik ka nga!" Saway ni Aling Pet, "hindi kagustuhan ni Nadia ang maging milyonaria! Na iipit pa nga siya! Kita mo na nga sapilitan silang ipakasal ni Tristan!"

"Hindi ko naman kagustuhan 'yun, at ngayon mas lalo pa dumagdag ang galit ni Tristan sa akin..." Pumiyok ang kaniyang boses, "hindi ko alam ang gagawin ko... Nape-pressure ako... Hindi pa nga ako nakaka-get over sa pagluluksa, heto at may iba na namang problema..." Iyak niya.

"Oh kita mo Miyang!" Sita ni Aling Pet. "Napipilitan lang din si Nadia."

"Sabagay!" Pabagsak itong humiga sa maliit na kama na naroon, "kung ako rin naman si Nadia ayaw ko din magpakasal kay Tristan. Kung sa itsura oo, guwapo siya, pero ugali?" Napa-tsk ito ng disoras, "huwag na lang oy! Rapist yun eh!"

"Miyang!" Palatak ni Nadia.

"Totoo naman eh! Muntikan ka na 'di ba?" Walang kapreno-preno nitong sabi. Kaya nalaman na lang tuloy ni Aling Pet. Tinitigan siya nito sa mata, kaya agad siyang nag-iwas ng tingin sa ginang. "Sus! Kawawang Nadia talaga pag naging asawa pa siya ng hudeyong 'yun!"

"Totoo ba 'yun Nadia?"

"Oo nga, Aling Pet!" Si Miyang na ang sumagot para dito. "Tsismosa ako, pero hindi ako gumagawa ng kuwento!"

"Diyos mio!" Napatapal sa sariling noo si Aling Pet. "Kailan? Paano at bakit?"

"Kasi Aling Pet..." Mahina niyang usal.

"Ako na ang magkuwento!" Si Miyang na ang nag prisintang ikuwento ang lahat. Subalit kahit ano pa ang mangyayari hindi parin nila mababago ang huling habilin ng Don, at wala rin sila pwedeng maitulong kay Nadia.

"Nadia, anak..." Ginagap ng ginang ang isa niyang palad at pinisilpisil. "Huwag kang mag-alala kung sinabi ni Atty. Eyas na magtiwala ka sa ginawang desisyon ng inyong ama...ay magtiwala ka. Hindi naman siguro niya iyon gagawin kung ikapapahamak mo lang..."

"Nangako din po ako kay Papa, Aling Pet..." Pinahid niya ang kaniyang luha, "siguro ito na 'yung sinasabi niyang mangako ako na kahit anong mangyari ay huwag na huwag kong iiwan si Tristan."

"Kung may magagawa lang sana kami..."

"Ayos lang... Kung ito rin ang kabayaran sa lahat ng ibinigay sa akin ni Papa... Tatanggapin ko iyon ng buong puso...dahil mahal na mahal ko si Papa..."

---

"So what's your plan, babe?" Umakbay kay Tristan ang girlfriend nitong si Gwynette. Nasa counter sila ng bar, na pagma-may ari rin mismo ng dalaga. After that unbelievable conversation, he quickly drove off from the hacienda. He needs to unwind. Pakiramdam niya kasi, all of a sudden may isang malaking tali ang gumagapos sa kaniyang leeg and he could not breathe.

He needs time to think! And what action he'll further take.

"I don't know!" Tinungga ng binata ang lahat ng laman sa hawak na kopita. "How about you? About us?"

"You can't have your father's fortune if you're not going to marry her," she reminded him. "Don't mind me, pwede parin naman natin ipagpatuloy relasiyon natin kahit kasal ka na." She sexily grinned at him. Hinimas-hima ng kamay nito ang binti niya. "As long as you get the money...that's all that matters..." She breathed over his face, habang ang isang kamay ay nasa gitna ng nakaumbok na pantalon niya.

"That's why I love you even more! Among my girlfriends, you know how to understand me!" He wrapped her waist with his arm and kissed her torridly. Kesohodang may mga ibang tao pa sa paligid.

But in the middle of their kiss...

Nadia's face flashed before him.