I woke up in a very unfamiliar room. Puting-puti ang paligid at wala akong ibang naririnig kung hindi ang tunog ng machine na nasa gilid ko. Muling sinubukan kong igala ang paningin sa buong paligid. Tahimik at walang tao! Agad na nagpanic ako nang maalala ko ang mga pangyayari bago ako nawalan ng malay. Si Raven!
Lalo akong nataranta nang hindi ko mahagilap ang anak ko sa buong paligid. Sinubukan kong bumangon kahit na ramdam ko ang pagkirot sa gawing sentido ko. I need to find my son!
“Raven!” tawag ko habang inaalis ang swerong nakakabit sa isang palapulsuhan ko. Matagumpay na naalis ko iyon at agad bumangon at naglakad palapit sa pintuan ng kwartong iyon. The door was locked when I tried to open it! Halos sirain ko na ang doorknob sa tindi at lakas ng pagkakapihit ko doon pero hindi
