Kabanata 26:
MARIIN akong pumikit nang halikan ako ni Kevin sa ulo, hindi ako gumalaw at nagpanggap pa rin na tulog hanggang marinig ko ang pagbukas at sara ng pintuan ng aking kwarto.
Nang marinig kong umalis ang kotse niya ay roon lang ako bumangon para tingnan ang oras.
Five in the morning.
Hindi na bago, halos araw-araw ay ganyan ang alis niya at kung gabi naman ay tulog na ako kapag uuwi siya.
Hindi ako nagtatanong dahil natatakot ako sa maaari niyang isagot pero alam kong may problema. Sa amin may problema, nang malaman niyang umalis ako sa trabaho ay wala siyang naging komento. Tumango lang siya at iniba na ang usapan na para bang gano'n lang iyon.
Pangarap ko ang binitawan ko para sa kanya pero mukhang balewala lang iyon.
Hindi ko maiwasan ikumpara ang sarili ko, ulit.
Bak
