“Po?” kinakabahang tanong ni Danica.
Lumingon siya sa may bandang pintuan ng bahay kung nasaan nakatambay si Benedict.
Naabutan niya itong nakatingin sa kaniya kaya naman umiwas ng tingin ang binata.
Nang maalala ni Danica ang nangyari kanina sa loob ng kwarto ay mabilis din siyang umiwas ng tingin.
“Wala po… may tinanong lang ako sa kaniya kaya natagalan din ako bago lumabas,” pagpapaliwanag ni Danica sabay pekeng tumawa.
Bakas naman ang pagtataka sa mukha ni Manay.
“Sigurado ka? Para kasi kayong namumulang dalawa ni Benben. At pagkalabas niyo medyo balisa ka pa,” nakakunot ang noo nitong tanong.
“Hindi po, Manay,” tumawa si Danica. “Baka dahil lang din po sa lamig ng panahon kaya namumula ang pisngi ko,” dagdag niya na hinawakan pa ang mukha.
Lumunok si Danica dahil sa kaba saka
