Kinaumagahan ay bakas ang pamamaga ng mata ni Danica. Hindi niya alam kung anong oras na siya nakatulog.
Nang tingnan ang sarili sa salamin ay para siyang nandidiri dahil sa buhaghag niyang buhok at medyo fluffy niyang mukha.
Tanghali na rin kasi siyang nagising. Pakiramdam niya ay tulog pa rin ang mga kasama niya sa condo.
Mabuti na lang at dalawang panghapon ang subject niya ngayon kaya may oras pa siya para mag-ayos.
Naligo siya at hinilamusan nang maigi ang mukha para hindi makita ang pamamaga ng mukha niya.
Kaya hindi talaga dapat natutulog kapag umiiyak, eh. Bakit ba nauso ‘yon?
Nagsuot lang siya ng casual shirt at pants. Pinares niya ang rubber shoes niya roon. Ipinusod niya rin ang buhok nang mapatuyo iyon.
Pagkatapos sa loob ng kwarto ay lumabas na siya bitbit ang maliit ni
