Konuşmayı Pelin devralmıştı. Sıra onundu. Şimdi kardeşim dediği kişiyle o konuşacaktı. Boğazını temizledi önce. Derin nefes aldı ve kendini hazır hissederek başladı.
"Deniz, Oğuz haklı. Yetmedi mi aylardır uyuduğun? Aç artık gözlerini. Seni bekliyoruz bak. Emir burada, Oğuz burada, annen ve baban burada. Herkes seni bekliyor. Dön artık ve hayatımızı düzene sokmamıza yardım et. Olmuyor, deniyoruz ama lanet olsun ki kendimizi toparlayamıyoruz. Sen olmadan da toparlayamacağız.
Duyuyor musun bizi Deniz? Sürekli sana gelip böyle konuşuyoruz da, kafanı şişirmiyoruz değil mi? Sen sevmezsin bu kadar konuşmamızı. Emir' e çok kızardın düşük çenesinden dolayı. Hatta bir lakap da takmıştın Emir' e, neydi o?" Pelin susmuş ve hatırlamaya çalışmıştı.
Emir gülmüş "Seyyar çene." demişti. "Hah evet, sey
