SIMULA
Graduation
Tomorrow is one of my special day of my life because It's my graduation day! Sana papayag si mama na isasama ko siya at siya ang mag lalagay saakin ng mga award na natanggap ko ngayong taon
Bumaba ako galing doon sa second floor kung nasaan ang kwarto namin, hinanap ko si mama at nakita ko ito sa likod bahay tiningnan ang nga alaga niyang bulaklak
"Mama" I call her but I think my voice is not enough for her to hear me, so I call her again louder than the first one, she face me and I think I should not do that because she's mad when she face me.
"Ano na naman Hayazenth!?" galit na tanong niya, I think I disturb her from something that's why she's mad but I have no choice but to tell her why I'm here
"Gagraduate na ako ma" masayang sabi ko "At bukas graduation na namin, may award—" Hindi pa ako tapos pinutol na niya ako
"Wala akong pakealam kung graduation mo bukas at may award ka!" Galit na sabi niya pero pinilit ko parin
"Ma please kahit ngayon lang pumunta ka" nagmamakaawang sabi ko pero sinampal niya lang ako kaya napapikit ako
"Wag matigas ang ulo Hayazenth at wala kang karapatan na utusan akong pumunta sa walang kwenta mong graduation! wag ka ng mag-aral sa susunod na pasukan wag kang abusado!" galit na sabi niya at tumalikod saakin kaya napayuko ako kung saan ako nakatayo kanina at ininda ang sampal niya saakin
Sanay na akong saktan niya kahit grade one nga ako noon pinapalo niya pag may magawa akong mali, grade one pa ako pero grabe na yung narasan ko sa kamay niya, syempre masasaktan ako dahil ang bata ko pa non.
Naalala ko dati kapag sinasaktan niya ako umiyak lang ako ng umiyak pero hinayaan lang niya ako hanggang sa tumigil ang pagiyak ko, nag grade two ako ganun parin ang ginawa niya hanggang sa grade three pag umiyak ako sasaktan na niya ako kaya kaya dun ko natutunan na kahit anong sakit ang matatanggap at mararanasan ko hindi ako iiyak
Pumasok na ako sa bahay galing sa likod ng bahay pero nagulat ako ng makita si Roy ang kapatid kong lalaki nasa pintuan, mas matanda ako sakanya ng isang taon pero mas malaki ang katawan niya kesa saakin, at never niya din akong tinawag na ate, hindi ko alam kung dahil ba hindi niya tanggap na may kapatid siyang kagaya ko o may ibang dahilan.
Ayun na naman yung tingin niyang malagkit na hindi ko gusto at pinandidirian ko. Hindi nalang ako dun dumaan para makaiwas sakanya, may isang pintuan naman na dederitso ka sa kusina, dun sa kinatatayuan ni Roy papunta yun sa salas
Nakita ko naman si Cheena nasa kusina umiinom ng gatas ang babaeng kapatid ko mas bata pa saakin ng dalawang taon pero ayaw niya saakin, just like our mother she always mad when she's talking to me
"Mag luto kana ng tanghalian gutom na ako!" galit na utos niya like she's older than me pero hinayaan ko lang siya kaya tumalikod na ito kaya nagluluto nalang din ako ng tanghalian gaya ng utos niya
Actually my mother said that I'm their maid not their family and I'm sampid lang dito that's why I need to indulge them.
Nagprito lang ako ng isda galing sa ref.
Pagkatapos ko sa kusina lumabas na ako at nakita ko ang stepfather ko na nakatingin saakin ng seryoso pero hindi kagaya ng tingin ni Roy.
Nilagpasan ko lang siya at dumiretso na sa kwarto ko para dun ko hihintayin na matapos silang kumain. Makapal daw ang mukha ko kapag sasabay ako sakanila sabi ni mama at nawawalan siya ng gana pag sasabay ako sakanila kaya hihintayin ko nalang silang kumain.
Kung napapansin niyo kung bakit may stepfather ako walang papa kasi gaya ng sinabi ni mama sampid lang ako dito, hindi ko totoong ama si tito ang tinatawag kong stepfather. Hindi ko rin kilala ang totoong tatay ko at hindi din kilala ni mama.
Sabi ng mga tita ko na galit din saakin ako daw ang kasalanan non ng makidnap si mama at nirape kaya ako nandito sa mundo kaya kasalanan ko daw iyon lahat. Ako ang sinisisi nila kaya galit si mama saakin at sinasaktan niya ako.
Pumunta ako sa harap ng salamin na kita ang lahat ng katawan ko. Umupo ako sa kama at pinagmasdan ang sarili.
Nakikita ko sa salamin ang malungkot na kulay asul na mata, ang matangos na ilong nababagay sa maliit kong mukha ang mahabang pilikmata ang nagbigay buhay sa malungkot kong mata at ang mapupulang labi. Ang manipis at medyo makulot kong buhok ay mahaba hanggang baywang
Tumayo ako at pinagmasdan ang buong katawan ko, matangkad siguro nasa 5'6 ang height ko at sakto lang din ang katawan ko, hindi mataba hindi mapayat.
Dun sa school kahit hindi ko man papansinin ang mga kalalakihan dun makikita ko parin ang paghanga nila habang nakatingin saakin, may nagsubok na manligaw saakin pero iniwasan ko agad sila, may problema na nga ako kaya ayaw kong dagdagan
Pinagmasdan ko lalo ang sarili ko
'Mabuti naman nakakaya mo lahat ng pinagdaanan mo lalo na sa sariling mong pamilya Hayazenth' paguusap ko sa sarili habang nakatitig sa reflection sa salamin 'kayanin mo ha! dapat walang susuko' sabi ko pa sa sarili ko
Kinabukasan maaga akong nagising dahil mag saing pa ako at ipagluluto din sila ng ulam bago pupunta sa school. Maglalakad pa naman ako at 8:30 magsimula ang event.
Hindi ko na pinilit si mama na sumama saakin, baka sakit sa katawan at sakit na salita lang ang matatanggap ko kagaya kahapon.
6:30 ako nagsimulang maglakad at makakarating ako sa School ng 7:30, malayo pero nasanay na ako ganito ba naman araw araw hindi naman kasi binigyan ng pera. Gusto kong magtrabaho pero pinapagalitan lang ako ni mama ng sinabi kong magtatrabaho ako.
Nakarating ako sa school gaya ng inaasahan ko na oras, pawis na pawis ako buti hindi ako napagbihis ng dress na susuotin ko mamaya, dress lang to na hiniram ko sa kaklase ko kasi wala akong dress kahit isa. Buti nga may nagpapahiram saakin ng naghanap ako ng maisusuot.
I don't have friends here kasi aawayin lang ng kapatid kong babae, susugurin at sasaktan gaya ng ginawa niya sa nagiisang kaibigan ko kaya wala ng lumapit saakin para makigkaibigan dahil alam nila ang nangyari sa kaibigan ko.
naglakad ako papunta sa room namin but while walking I saw my schoolmate happy with their family, they have sister, brother, mother and father, while me? I just bring myself today.
I have my mother, sister, brother and my stepfather nasa bahay but they're not interested of my achievement instead they're interested in other things at magagalit lang sila lalo pag sinasabi ko at sasaktan pa ako dahil matigas ang ulo ko dahil pumapasok pa ako.
I envy watching my schoolmate happy because they have family on their sides.
Dumating na ako sa room namin at ganun parin ang nakikita ko gaya ng nasaksihan ko sa kabilang section, masaya sila kaya hindi ko muna pinansin ang nakikita ko.
'Act like you don't care Hayazenth' I cheer up myself before I go to the comfort room to change my clothes
Bumalik ako sa room at nandun na rin ang adviser namin ng makita ako nilapitan niya ako
"Hayazenth nasan ang parents mo?" takang tanong ni ma'am habang hinahanap ang magulang ko
Hindi nila alam ang ginawa ng pamilya ko saakin dahil hindi ko sinabi, nagsisinungaling ako pag tinanong nila ako
"Wala ma'am nakasakit ang kapatid ko at yung stepfather ko hindi makapunta dahil nasa trabaho na nong malaman ni mama na may sakit ang kapatid ko" Pagsisinungaling ko
Umiling si ma'am
"But this is your special day" sabi ni ma'am na seryoso kaya ngumiti ako
"Naintindihan ko yung parents ko ma'am" nakangiting sabi ko kaya tumango siya
"Bakit hindi kapa nag mamake up?" pagiiba niya sa usapan kaya nagisip na naman ako ng idahilan ko
"Si mama kasi dapat mag make up saakin pagdating dito ma'am" pagsisinungaling ko ulit "Pwede naman siguro walang make up" nakangiting sabi ko sakanya pero umiling siya
"Punta tayo sa Faculty at ako ang maglalagay sayo ng make up, at tsaka ako na din sasama sayo sa stage, okay lang ba sayo?" seryosong tanong ni ma'am kaya masaya akong tumango
Kahit papano masaya ako dahil may tao paring nagmamalasakit saakin kagaya ni ma'am, hindi ko man siya totoong ina at ginawa niya lang ito dahil naawa siya saakin inimagine ko na siya ang mama ko at inaalagaan niya ako
"Okay na okay ma'am" masayang sagot ko sakanya kaya ngumiti siya at pumunta kami sa faculty dahil nandon ang gamit niya
"Hindi kompleto ang gamit ko sa make up pero pwede na to para malagyan ka ng kunti" sabi ni ma'am "Sana nag make up kana dun sa inyo bago pumunta dito" dagdag ni ma'am kaya umiling ako
"Hindi pwede ma'am naglakad lang ako papunta dito" sabi ko, seryoso lang siyang tumingin saakin
"Kaya kaba pawis na pawis?" tanong ni ma'am kaya tumango ako. Hindi na na siya nagsalita at sinimulan ng lagyan ni ma'am ng make up ang mukha ko.
Natapos si ma'am sa mukha ko kaya inayusan narin niya ako ng buhok.
Pagkatapos ni ma'am sa kung ano ano ginawa niya sa mukha ko at buhok bumalik na kami sa room kung saan kompleto na kami at gaya ng inaasahan ko, ako lang ang walang parents sa tabi, si ma'am ang nagsilbing magulang ko pero iba parin pala kapag totoo mong pamilya ang nandito.