THERESE'S POV
MABILIS NA LUMIPAS ang panahon. Ni hindi ko nga iyon namalayan dahil mas masaya pa ako habang nananatili sa kubo at dinadaan na lang sa tulog ang lahat. Sumasakit na nga rin ang ulo ko sa kakatulog pero lagi naman talaga akong inaantok. Gusto ko lang humiga. Ni ayaw ko ngang sumasapit ang umaga, ayaw ko ng maliwanag dahil pakiramdam ko, nakikipaglaban ako sa haring araw.
"Hoy! Ano na? Magaling na paa mo pero nandito ka pa rin!" pagbubunganga sa akin ni Ciara nang makitang nakahilata pa rin ako sa kama ng pagamutan.
Dito kasi ako nananatili hanggang sa gumaling ako dahil malayo ang kubo na ito sa kubong tinuluyan ko ng isang gabi. Hindi naman maaaring laging papapuntahin at patatakbuhin ko si Manang Silvia roon sa tuwing sumasakit ang paa ko. Malayo iyon. Baka iyon pa ang m
