Jessica Quinn’s POV
“Pwede bang tumigil ka sa kakangiti mo?”
Nawala agad ang ngiti sa mga labi ko at napatingin ako kay Astrid na mukhang iritado na naman sa akin. Napakagat ako sa ibabang labi ko at pinigilan na ang ngumiti.
“Kanina ka pa, ngiti nang ngiti na parang ewan,” dagdag pa niya.
“Sorry,” ani ko na lang at binaba na lang muli ang tingin sa laptop ko.
Nandito na naman kami sa coffee shop na tinatambayan namin para gawin ang project naming dalawa. Actually, biglaan lang ‘to. Isa lang kasi ang klase ko kanina at nakasalubong ko pa si Astrid kaya tinanong ko na siya kung free ba siya today. Free naman siya kaya niyaya ko na siyang ituloy ang project namin at ang kotse na rin niya ang ginamit naming dalawa dahil wala naman akong dalang sasakyan ngayon.
Kanina pa kami magkas
