Chapter 11
1708 Words
CHAPTER 11
KAPWA mga abala ang lahat sa kani-kanilang tarabaho. Pinalipas nila ang mga araw na
Isang ordinary working day. Subalit si Irene, Iba ang kanyang pinagkaka-abalahan.
Ang pag plano ng Kasal ni Maxine.
Nakalatag s amahabang lamesa ang lahat ng plano para sa gagawin nilang pag organize nun kasama ang kanyang mga stuffs. Mula sa flower arrangement, church.. reception area.. mga tables ang chairs arrangement. Sa cake. Lahat-lahat s akanya pinagkatiwala ni Maxine.
“Tawagan ang pinakasikat na flower shop at makipag appointment tayo, kailangan a day before handa na ang mga fresh flowers na gagamitin. Ayoko na luma ha.” Utos niya san aka-assign sa mga bulaklak.
“Ang Cake, na-follow up na ba?” baling nya sa isa niyang stuff.
“Yes Ma’am Irene. Kailangan nalang ninyong i-tsek doon kung final na yong order natin.”
“Sige, pupuntahan natin yan. Remind mo ako mamaya.”
Hinarap nya ang iba pa.
“Double time, ilang araw nalang ang natitira sa atin.” Malakas niyang sabi na pumalakpak ng tatlong beses.
Alam niyang ma-oobliga siya at ang kanyang stuffs pero who cares? Ang gusto niya ay magiging wedding of the year ang kasal ni Maxine.
Nangingiti siya. Kapag naalala niya ang pambabara sa kanya ni Van ng araw na ihatid siya nito, gusto niyang mag laho sa subrang kahihiyan. Talo pa niya ang binasted. Subrang napahiya siya.
Kaya naman matapos siya nitong maihatid sa kanyang bahay panay ang sorry niya rito.
==Flash back==
Hiyang-hiya si Irene ng pag buksan siya ni Van ng pinto ng kotse ng makarating s atapat ng gate ng kanilang bahay.
Yuko ang ulo na bumaba siya.
“I’m sorry Van..”
“Hmm? Para saan?”
“K-Kung binigyan mo ng di magandang kahulugan ang mga text ko. N-nakakahiya p-pero…”
“Sundin mo kung ano ang ipapagawa sayo ni Maxine tungkol sa kanyang kasal. Lahat ng sabihin niya dublehin mo. At dudublehin ko ang bayad sayo. Gusto ko na magiging wedding of the year ang wedding ni Maxx. Pinakamaganda sa lahat at pinaka masayang bride sa araw na yon.”
“V-Van?”
“Sundin mo ang sinabi ko. Dudublehin.. hindi.. triplehin ko ang bayad sayo.”
Tumalikod na ito para bumalik sad riverside ng mag salita siya.
“M-Mahal mo siya, tama ba ako? Kailan pa?”
Bumuntong hininga lang ito.
“Halika!” ngumiti siya at pinasigla ang boses. “Pasok ka muna sa loob ng bahay para mag juice. At mag kwentohan muna tayo. Alam mo kasi minsan mas mabuti yong may pinaglalabasan ng laman ng dibdib.”
Sumunod naman ito ng lumakad na siya papasok ng gate kaya napangiti siya ng muling nilingon.
“Dali, wag kang mahiya. Tuloy.. tuloy ka.”
“Thanks.”
.
.
.
.
Tahimik lang si Van habang inilalapag niya ang juice sa harap nito. nasa sala sila noon at naupo na siya sa katapat nito na single sofa.
“Sigurado ka, ito lang ang gusto mo?”
Tumango lang ito. Di parin maalis-alis ang pagka-ilang niya rito. Mahirap kasi basahin ang iniisip nito. siguro kung may isang taong makakakilala dito, masasabi niyang si Maxine yon.
Di niya namalayan na nakatitig lang siya rito kaya nagulat siya ng unti-unting kumunot ang noo nito.
“Bakit mo ako tinitingnan ng ganyan? May dumi ba ako sa mukha?”
“H-Ha? W-Wala ah..” mabilis niyang sagot na sinabayan ng pag iling.
.
.
.
“Ahm van.. tungkol sa tanong ko kanina..”
“Hmm?”
“Mahal mob a si Maxine?”
“Oo naman. Best friend ko siya ei.”
“H-Hindi ganun. What I mean is..”
“Wala namang mangyayari kapag sinabi ko sayo ngayon na OO, mahal ko saya. More than friends.. more than a sister.. O diba? Walang ang bago.”
Napalunok siya, tama ang hinala niya.
Tuamyo na ito.
“A-Aalis kana agad?” napatayo rin siya.
“Thanks sa juice.” Anito na ngumiti. “Sorry sa kagaspangang ipinakita ko sayo kanina.” Inilahad nito ang kamay kaya napatingin siya rito.
Napangiti narin siya at tinanggap ang kamay nito. di tuloy niya maiwasang kiligin ng hawakan niya ang kamay nito. hindi niya iyon naitago kaya naman pinandilatan siya nito ng di niya mamalayang napahigpit ang hawak niya sa kamay nito.
“O-Opss S-Sorry hehehe.”
Hinila lang nito ang sariling kamay na agad naman niyang binitawan. Nang humakbang na ito ay napasunod nalang siya para ito ihatid.
“Nga pala.. yong sinabi ko sayo kanina, huwag mong sasabihin sa kanya.” Maya ay sabi nito ng pasakay na ito ng kotse.
“H-Ha? Alin doon?” maang-maangan niya.
“Lahat. Lahat-lahat kung gusto mong triplehin ko ang bayad ko sayo.”
“Aww sureness Papa Van!”
Muli siya nitong pinandilatan.
“Hehehe joke.. promise walang makakalabas sa lahat ng sinabi mo.”
“Good!”
Bahagya lang itong kumaway ng makasakay ng kotse saka itinaas ang salamin ng bintana at saka pina-arangkada ang sasakyan.
Naiwan siyang napapangiti.
“MA’AM tumatawag po si Ms Maxine.” Pukaw sa kanya ng kanyang secretary na siyang nagpabalik sa reyalidad ng kanyang isip.
“S-Sige kakausapin ko.”
Inilapag niya ang mga wedding invitation na iniisa-isa niya kanina at nilapitan ang telepono.
“How’s everything?” bungad sa kanya ni Maxine.
“Lahat ng nasa plano, siguradong polido.” Ngiting-ngiti na sagot niya rito.
“Good.”
“So, kumusta naman ang Groom mo?”
Buntong hininga ang narinig niya sa kabilang linya.
“Bakit sis? May problema ba?”
“W-Wala. Wala parin, di ko siya mahagilap ilang araw na. mantakin mong out of coverage area ang phone everytime na tatawagan ko siya?” anito na bakas ang lungkot sa boses.
“G-Ganun ba..?”
“Sis Irine.. kinakabahan ako. Paano kung pumalpak itong plano ko?”
“Opss!! Huwag kang mag kakamaling umatras. Halos nasa ayos na ang lahat. Ang kailangan mo nalang ei mag plano kung paano mo madadala sa wedding day mo ang groom mo by hook or by crook.”
Narinig niya ang pagak nitong pag tawa.
Oo. Alam niya kung sino ang groom nito.
==FLASH BACK==
Nang umalis si Van sa bahay nila, di na siya mapakali. Kailangan niyang makausap si Maxine, natatandaan niya na sinabi nito na hindi si Jovani ang groom nito. at kung hindi, sino? Imposible naman na nagkaroon kaagad ng bagong boyfriend ang kaibigan ng di niya nalalaman at agad nag pasya na magpakasal.
Idagdag pa ang mga kakaibang kilos nito kanina ng magkakaharap silang tatlo sa bahay nito. alam niya, nararamdaman niyang may something sa dalawang ito.
Hindi nga nag tagal at natagpuan niya ang kanyang sarili na nasa tapat ng gate ng bahay ng kaibigan. Sumilip lang siya saglit para masigurado na wala roon si Van. Nang di Makita ang kotse ng binata ay pumasok na siya.
Nagulat pa ito ng mapag buksan siya ng pinto.
“I-Irene, b-bumalik ka? May nakalimutan k aba?”
“Oo. May nakalimutan ako. Marami. Marami tayong dapat pag-usapan at gusto kong mag kaliwanagan tayo para alam ko kung ano ang dapat kung gawin. Kung ano ang maitutulong ko sayo. At mangyayari lamang yon kung magiging tapat ka s aakin.”
Birada niya na pinaseryoso pa ang mukha para mas mag mukhang kapani-paniwala ang pag taray-tarayan niya rito,
“H-Ha?”
“Anong ha? Hoy Maxine, papasukin mo ako.”
Di naman ito kumuntra at niluwagan ang pinto para siya ay makapasok.
Nang naroon na sila s asala.
“Ngayon, umpisahan mo ng mangumpisal.” Taas kilay niyang sabi ng maka-upo na. teka, kumpisal? Oa na yata ah. Pigil na matawa niyang sabi sa sarili.
“K-Kasi.. ano bang pinagsasabi mo saka diba nga..”
“sinabi mo sa akin an ire-arrange ko ang wedding mo.” Aniya para putulin ang sinasabi nito. “Sinabi mo rin sa akin na hindi si Jovani ang Groom. Kung ganun sino?”
Kitang-kita niya ang pagkatigagal nito. saglit itong di natigilan.
“Huhulaan ko nalang kung ayaw mong mag salita.” Sabi niya, napayuko ito. “Ako ba ang inaalala mo kaya di mo sinasabi sa akin?”
“I-Irene..”
“dahil sinabi ko sayo na gusto ko si Van kaya di mo itinuloy noon na sabihin sa akin na si Van ang pakakasalan mo?”
Lalong di ito nakapag salita.
“Iniisip mo ba talaga na seryoso ako? Oo nga crush ko si Van pero hello Girl.. aagawan pa ba kita ng Prince Charming hehehe..” tumayo siya at lumipat ng upo s atabi nito. ginagap niya ang kamay nito.
“Magkaibigan tayo. Tandaan mo yan. At pangako na sa lahat ng desisyon mo, nasa likod mo ako lagi aalalay sayo.”
Kitang-kita niya ang pag patak ng luha nito sa mga mata. Siguro gusto nito yon itago kaya bigla itong yumakap sa kanya.
“Alam ko kung paanong umalalay sayo si Van sa mga oras na kailangan mo ng karamay. Di man kami close, alam ko kung paanong nakaalalay siya sayo sa lahat ng oras. kaya kung ano man yang nararamdaman mo s akanya, anong malay mob aka magkatulad pala kayo ng nararamdaman.”
“N-Nanlalamig siya sa akin ngayon. Mula ng iwan ko siya sa Palawan at umuwi ako mag-isa ng Maynila. Irene, ang sakit.. di ako sanay na ganun ang pakikitungo niya sa akin. Naging maayos naman kami doon s aResort.”
“Baka kasi iniisip niya na tuloy na ang kasal ninyo ni Jovani.” Sabi niya na hinahaplos ang likod nito.
Matapos ang mahaba-haba nilang usapan ay nagkaliwanagan din sila ng kaibigan. Masaya siya kasi nagtiwala ito s akaya at pinagkatiwala nito sa kanya ang lahat. Pero syempre.. hindi niya sisirain ang promise niya kay Van na kahit anong mangyari di niya sasabihin lahat ng sinabi nito sa kanya. Aba, saying din ang tripling bayad sa kanya nito ha. Hmm.. =)))
At pangako niya sa kaibigang si Maxine na tutulungan niya ito sa lahat para maging successful ang wedding day nito.
“Leave everything to me, My Dear Friend.” Nakangitingi sabi niya matapos silang magkasundo sa kung ano ang tunay na plano nito.
.
.
.
“Naniniwala ako sa Happy Ending.” Sabi niya sa kaibigan na nasa kabilang linya parin.
---ITUTULOY----
- Writer
