Tulalang nakatingala sa ceiling ng kwarto si Andrea. Halos ma-memorize na niya ang bawat detalye ng disenyo ng ceiling at ng chandelier na nakasabit doon. She can't imagine being a prisoner like this at home. Sa dami ng gusto niyang gawin sa labas at sa dami ng katanungan sa isip niya na wala pa ring nakakasagot, parang mababaliw na siya kung tatagal pa siya rito sa loob ng ilang araw. Kanina lang ay kinuha na ang bangkay ng kaniyang ina, lolo, at lola dahil napagpasyahan niyang ipa-cremate na lang ang bangkay ng mga ito.
She needs to do something para makalabas. Maybe she can force the security. She's the owner of this mansion after all.
Inayos niya ang sarili sa harap ng salamin at dinampot ang bag niya. Lalabas siya ngayon kahit ano ang mangyari.
Tumaas ang kilay niya nang maalarma a
